Lunch Break In Tagalog Novels & Stories

“Can I sit?” Gusto kong tumanggi pero natigilan ako. Bago pa ako makapagsalita, ini-slide na niya ang upuan sa tapat ko at umupo. Pinilit kong maging kalmado kahit na kinakabahan ako at pinagpapawisan sa takot.. “Anong ginagawa mo rito?” “Lunch break,” sagot niya, nakangiti pa rin. “May hearing ako kaninang umaga, tapos kailangan ko ng mabilis na pagkain bago bumalik sa office.”

habol ko pa kaya't tumango naman siya. Ipinagpatuloy ko ang pagdo-drawing ko. Sa kalagitnaan ng ginagawa ko, naisipan kong imbitahan si Loaf. "Mamaya, sabay ka na sa 'ming mag-lunch. Tutal, kahit papano e close na tayo." "T-Talaga? Sige," bakas ang tuwa sa mukha ni Loaf. "Okay, sige. Sabay na rin tayong pumunta roon mamaya kapag lunch break na."

***** Lunch break na at iniisip ni Lily kung dito ba siya kakain sa ISAAC’s o susubukan niyang maghanap ng puwedeng order-in sa iba? Nawala sa pag-iisip si Lily nang tumunog ang cellphone niya. Nakita niyang tumatawag si Cleon. Sinagot niya ang tawag nito. “Hello, Cleon? Napatawag ka?” Binati siya ni Cleon sa kabilang linya. “Hi, Lily. Busy ka ba?” “No. Actually magla-lunch break na ‘ko kaya lang pinag-iisipan ko pa kung saan.”

Lahat siguro na boy's na kaibigan niya tinatiwag n'yang ganyan. Habang nandito kami ngayon sa canteen sa baba ng building ko ay nagsalita si Nicole. "Sabi ko naman sayo diba? Pag 11:30 or 12 noon na mag break kana at mag lunch! Nako ang tigas ng ulo!" Nanggigigil na sambit nito saakin.

Isa pa naman matalas ang mata baka mag usisa yon pag nakita. Maayos naman ang umagang trabaho, yon nga lang pagdating ng magtatanghalian na hindi ako mapakali. Baka mamaya masurpresa nalang akong pumasok na namn iyon dito at kakain kami. Kya itetext ko nalang siya. Ako: Anong oras mo kukunin ang lunch mo? O saan ko iiabot?

Kahit pa inaapi siya, hindi siya nagpapalamon. Makalipas ang ilang oras, nang mag-breaktime, tumambay siya sa pantry. Tahimik siyang kumakain ng sandwich habang nagbabasa sa phone nang biglang dumating si Clarisse kasama ang dalawang kaibigan. “Wow, simple lunch ha,” sabi ng isa. “Hindi ba’t mayaman na dapat ‘yan ngayon? Kinasal daw, sabi sa chismis.”

Nakatitig na naman siya sa akin ng mariin kaya bahagya akong ninerbiyos. His hands reached for mine and caressed it gently. "I did it well, mi amore." Ngumiti ako sa kaniya at hinalikan siya sa pisngi. Nagulat pa siya pero nakabawi rin kalaunan. He was smiling at me as he pulled me into a hug. "Samael said, you didn't eat lunch." Tumango ako ng mahina habang nakayakap rin sa kaniya. Humiwalay siya sa akin ng nakakunot ng noo.

Naghintay ako ng ilang oras habang ang inorder ko muna ay mga pagkain lang na hindi gaanong heavy sa tiyan. "Ellena, pasensya na at natagalan. Katatapos lang kasi ng meeting. At kinuha ko pa si Luis sa school niya." naghila siya ng upuan at nagpakawala ng mabigat na paghinga nang makaupo na siya. Ramdam ko ang pagmamadali niya kaya hindi ako umalma. "It's fine. Ako naman ang may kailangan kaya okay lang." tugon ko naman sa kanya.

Nginitian niya pa ako bago siya umalis. “Jusko nawala lang ako saglit nakabuntot na agad sa’yo ‘yang Maxryen na ‘yan. Hay naku, kumain na nga lang tayo, at huwag aksayahan ng time ‘yang lalaking ‘yan.” Sinunod ko na lang ang sinabi ni Shine, kumain na kami at tinapos ang lunch break dahil may klase na agad kami ng bandang ala una. .

ngiting-ngiting sagot ko kay Boss pogi, boss pogi nalang ang itatawag ko sa kan'ya tutal ang pogi-pogi naman niya. I think, crush ko na ito. "Good you can now take your break," he said. Hmm, p'wede na raw ako mag-lunch pero ang dami ko pang kailangan tapusin. Baka hindi pa ito umabot, mamaya nalang ako kakain pagkatapos. "Nako! Hindi na, Boss, marami pa po akong gagawin at baka hindi ko pa matapos kung kakain pa ako," Paliwanag ko rito at nagulat naman ako ng bigla niya akong irapan.