Lunch Break In Tagalog Novels & Stories

reklamo ni Rirang habang nakaupo sa gilid. “Same,” sagot ni Nikay. “Ako dalawang kaldero siguro,” dagdag ni Binus. “Sige, kahit tatlong kaldero na ako,” sabi naman ni Cheche. Tumawa ako bago tumingin sa oras. “Ayos. Mag-lunch break na tayo.” Biglang nagsigawan ang lahat na parang mga batang pinakawalan sa klase. Naglakad ako papunta sa pantry kung saan naroon ang kusinera namin.

Nakiusap siya sa binata na sabay-sabay silang kakain sa labas. Ilang saglit pa ay nakaramdam ng marahang tapik si Marissa. Lumingon siya sa dereksyong pinagmulan ng tapik. Nakita nya sa kanyang tabi si Jasmine. Hawak-hawak ng kanyang kaibigan ang kanyang lunch box at may malawak na ngiti. "Lunch Break na!" anunsyo ng dalaga. Hinawakan ni Jasmine ang braso ni Marissa tsaka hinila papunta sa staff's room. Doon ay may isang mesa at apat na upuan para sa mga empleyado ng shop.

“ Sigurado ka ha,baka mamaya biglang ka nalang humandusay d’yan hindi ka namin kayang buhatin.” Natawa ako sa sinabi ni Mary,napailing ako at sinabihan silang tapusin na lang ang ginagawa namin para makapagpahinga . Break time,naisipan kong pumunta sa canteen at bumili ng pagkain. Ngayon lang ako nakaramdam ng pagkagutom. Hindi din kasi ako nag almusal kanina,kaya ngayon gutom talaga ako. Bitbit ang isang chicken burger at orange juice,naglalakad na ako pabalik sa quarters namin. Nakangiti pa ako sa mga nakaksalubong at binabati sila.

"Nung lunch break, umalis ako." "Uh-huh. I mean, nitong mga nakaraang araw hindi na kita masyadong nakakausap. But... wait, umalis ka nong Lunch Break? Saan ka nagpunta? Hindi na kita nakakausap.'i Tumaas ang isang kilay niya at nakita kong gumalaw na naman ang panga niya.

tanong niya. "Ala una na friend. Eleven thirty ang break time natin. Nalipasan ka na naman ng gutom." sagot ni Dulce. "Binilhan ka na lang namin ng sandwich, hindi ka naman mahilig sa kanin. Magtubig ka na lang para okay ang tyan mo." "Salamat sa inyo, ano na lang ang gagawin ko kung wala kayo" sabi niya. "Sus.. bola.. oh siya kumain ka na at kami ay magwowork work na" paalam nina Dulce.

Kotang kota na ako sa sakit. After my work loads ay sakto naman na break time na rin kaya nagpaalam na ako na lalabas saglit to eat lunch. “Sir, out na po ako.” Maiksi kong paalam sa kanya. “Nope. You need to eat lunch with me.” sagot naman nito kaya agad akong napahinto sa paghakbaang ng mga paa ko. Nilingon ko siya agad. “P-Po?”

"Baka.... ninenerbiyos lang?" . . Nang mag-lunch break ay puro tungkol sa mangyayaring engagement party mamayang gabi ang laman ng mga usapan ng mga empleyado sa canteen. Naka-simangot si marigold habang dinudutdot ng kutsara ang tortang talong na kanyang ulam. 'Ano ba ang mga 'to, hindi ba sila nagsasawa? Naririndi na 'ko sa mga pinag usapan nila. kaninang-kanina pa 'yan, e!'

Hinawakan niya ang aking mga kamay habang hindi mapuknat puknat ang kanyang mga ngiti sa kanyang mga labi. "Are you kidding me. Of course, payag ako sa ideya mong 'yon." He said. "Kung ganoon ay anong oras ka ba nag lalunch break?" "Exactly 12 o'clock," mabilis niyang sagot sa akin. "Kung ganon ay mga 11 sharp ako pupunta sa opisina mo." "Sabay tayong kakain dalawa, baby?"

"Sabik na akong makapunta roon." Ang lunch break namin ay puno ng masayang usapan at tawanan. Nakatulong ito sa akin na mag-recharge at mas makabawi mula sa stress ng trabaho. Ang bawat sandali kasama siya ay nagbigay sa akin ng bagong perspektibo at lakas.

Ganiyan siya kapag gustong magpahinga, umiinom lang ng dalawang beer. "Well, I know you're doing great 'cause that is where you're best. You didn't graduate with Latin honor if you're not." Lumingon siya sa 'kin saka ngumiti. "Anong oras break niyo?" Napakunot ang noo ko pero tumingin pa rin ako sa orasan. Tanghali na rin kaya breaktime na namin. "Actually breaktime na namin. Why?"