Lunch Break In Tagalog Novels & Stories

“Nandito po ba si Mr. Earniel Lao?” “Si Mr. Liao? Wala sila dito naglunchbreak Bumalik kana lang sa hapon!” “ho?” Nasipat ko sa wristwatch ko na mag-aalas onse pa lang ng umaga, ang aga naman nila kumain. –“Paano na po? Ehh malayo pa naman pinanggalingan ko kung babalik pa ako!”

Her brow shot up. “Ano?” masungit na aniya. “How’s your stomach?” “Great! I can feel the nearing indigestion. Congratulations.” He smirked. “Sino ba kasing nagsabing ubusin mo iyon?” “At gusto mo bang magtira ako ng pagkain? Ang daming hinanda ng Lola mo para lang sa ating dalawa, ang kapal naman ng mukha kong magtira.” Nailing ito at inumang sa kanya ang dalang tasa. “It’s chamomile tea. It will help for your upset belly.”

Halatang naiinis na sabi nito. "Ayoko nga. Kumakain ako eh. Oras po ng lunch ngayon, ibig sabihin, break time. Kung may iuutos po kayo mamaya na patapos kong kumain." Huli na para mapigilan niya ang sarili. Pasimple niyang nakagat ang dila nang mapagtanto ang sinabi niya, isama pa ang nanlalaking mga mata nina Bryan ay Ruby na nakatitig sa kanya, maging ang masamang tingin na ipinupukol sa kanya ni Seth Santiago.

LUNCH TIME Nag-prepare na ako ng lunch ni Boss L kasi 2pm may meeting sya sa Coffee Project with Mr. Garuche.. Nag- order ako ng Buttered Shrimp sa paborito nyang restaurant.. hay salamat, break na, makakain at hinga muna ako kay bossing... PRIMADONNA’s GC (Message Received)-messenger Adryan: Gurlz ano na? Lafang na tayo.. Karen: Taralets... otw...

Sumilip ako sa desk n’ya at doon ko nakita ang isang note. “Naka-breaktime lang. Balik me ng 12.” Basa ko sa note n’ya. Wow, aga n’ya naman mag-lunch. 10 palang naman. Wala akong choice kundi hanapin mag-isa ang ink. OMG baka abutin ako ng syam-syam dito.

Palibhasa kasi hindi pa yata niya naranasan ang ma-inlove. "Lunch time na! Halika, kain tayo! Mamaya ko na lang aakyatin ang pinsan ko!" muling wika niya! Wala sa sariling napatingin ako sa orasan ng aking cellphone at tama nga ang sinabi ni Sir Bryan! Lunch time na at mga ganitong oras alam kong hindi na ako hahanapin ni Boss kobi! Alam niya na din naman kasi ang oras ng kain ko at hinahayaan niya din akong gawin lahat ng nais ko kapag mga ganitong oras! Kung baga, break time ko iyun!

sabi sa akin ni Cita pag kasaoli nung folder. "Anyway.. Punta tayo sa Karinderya sa likod pag breaktime ha? Dun na lang tayo mag lunch." "Di pa nga nag uumpisa yung class, lunch agad nasa isip mo." sabi ko. "Tsaka bakit dun? Hindi naman masarap menudo nila." Inirapan niya ako "Eehh! Basta dun tayo! Tsaka ililibre kita don't worry! May kakausapin langa ko dun."

tugon niya. “Lunch break na. Gusto mo bang sumama sa akin na mag-lunch sa restaurant dito sa resort? Matagal na kitang gustong ayain na kumain doon. Favorite mo ang kare-kare natin doon, e.” Nang marinig ni Milagros ang salitang “lunch break” ay ang napag-usapan nila ni Martin ang agad niyang naalala. “Ambrose, sorry. Hindi kita masasamahan ngayon, e,” tanggi niya.

Hindi kaya engkanto ang batang iyon? Tila dininig naman ang dasal ko isang araw dahil nakita ko siya sa mall.We were eating lunch at the Italian restaurant when my eyes caught her eating with her family next to our table.They looks so happy and i somehow felt something strange within me lalo na nang makita ko kung paano sila lambingin ng mga magulang nila.Kasama ko si mommy and yaya. I suddenly felt incomplete. Lagi na lamang kasi kulang kami kapag lumalabas kami. Kung hindi si mommy ay si daddy naman ang wala but most of the time dalawa silang wala.

Bigla siyang natahimik bago bahagyang kumunot ang noo. "Hindi ka pa pala kumakain?" "Hindi na po ako umabot. Noong lunch break kasi, inutusan ninyo akong bumili ng pagkain. Pagbalik ko, kayo ang busog samantalang ako ay nagmamadali pang kainin ang burger habang nag-aayos ng mga dokumento." Sandali siyang tumahimik. "Kasalanan ko ba kung busog na ako noon?"