Lunch Break In Tagalog Novels & Stories

wearing my sarcastic face while telling that to her. "Let’s go na tutal tapos kana naman kumain malapit na matapos ang lunch break habang may oras pa tara na at bumili na nang mga kakailanganin natin. Ay teka ano bang balak mo sa birthday ni sean?"

Mahina kong tanong " Lunch break na ayaw mo bang kumain ng lunch?" Tanong niya umiling iling lang ulit ako bago pinikit ang aking mga mata gusto ko lang matulog buong araw. Fast forward " Ano ba kasi ang ginawa mo kagabi wala ka ng ibang ginawa kung di ang matulog buong araw?" Tanong ni Venice naglalakad na kami palabas ng school sakto sa paggising ko uwian na.

Habang gumagawa ako ay nakatanggap ako ng chat galing kay Dylan. From: Dylan 12:10pm Hi babe, naglunch ka na? Agad ko naman siyang nireplyan. From: Mikaya 12:12pm Hindi pa may tinatapos pa ako konti na lang naman. Ikaw ba naglunch ka na? Ilang minuto lang ang lumipas ay nagreply din agad ito. From: Dylan 12:15pm Yeah, katapos ko lang. Pagkatapos ng ginagawa mo don't forget to eat your lunch ha. Sige ka baka mamayat ka.😂

Kakaiba na talaga ang taglay kong kagwapuhan. "Saan ka ba pumunta?! Kabago bago mas matagal pa ang lunch break mo kesa sa ginagawa mo dito sa company! Palibhasa walang pinag-aralan!" Napatigil ang pagpupuri ko sa sarili ng may ingay na umalingawngaw. Tinignan ko kung saan ng gagaling iyun.

Mahal n'ya si JM at kailangan n'yang panindigan ang sinabi n'ya rito. "Hi, lunch break na, kumain na tayo," naagaw ang kan'yang pansin sa isang boses ng babae na bigla na lamang nagsalita sa kan'yang likuran. Nang lingunin n'ya ito ay nakita n'ya ang isang babae na nakangiti at may bitbit na isang basket.

Bumaling si Trish sa kaibigan, "Now bes, maligo ka na para maayusan ka na. Mahaba habang ayusan 'to." "E Trish 11:24 pa lang naman, maaga pa. Ala-sais naman ang sinabi ng kuya mo na dapat naka-ready na ako. Kumain na muna kaya tayo ng lunch? Nag lunch na ba kayo? Marami ang naluto kong ulam." Napatigil si Trish, tiningnang mabuti ang kaibigan, binalewala ang pagyaya nito na mag-lunch.

Hindi ko tuloy mapigilan ang mapailing at illang saglit lang, sabay na kaming naglakad papasok ng hospital Kahit na walang tulog buong magdamag, kapansin-pansin ang pagiging inspired ko pagdating sa trabaho. Ni hindi man lang ako nakaramdam ng antok na labis kong ipinagpasalamat hangang sa dumating ang lunch break kung saan nakangiti na naman akong nilapitan ng kasamahan kong si Aldrin. “Hi, Venus, breaktime na. Saan ka kakain? Sabay na tayo?” nakangiting wika nito sa akin

- paliwanag ko dito at umalis na agad ako para kunin ang laptop sa labas. Makaraan ang ilang oras ay di ko na mamalayan ulit lunch break na pala. First day ko at sobrang stress at pagod na inabot ko pero ok lang para sa pamilya. "Let's go lunch." - biglang yaya nito na ikinagulat ko. "Ay, sa canteen po ako sir kakain." - biglang sagot ko dito. "go with me sa labas tayo kumain." - yaya nito ulit sa akin na ikinagulat ko.

Ano kaya ang problema nito at ako na naman ang pinagtitripan. "Sanay na po ako na ganito ang kinakain ko sa umaga. May breaktime din naman kami mamayang 10am sa school.. Tapos lunctime ng 12noon." sagot ko. Mataman pa akong tinitigan tsaka tumango.

paliwanag nito. "Ahh... okay. Kung gano'n, bilisan na lang natin para makapunta ka na ro'n." "Hindi. Okay lang. Sinabi ko naman na after ng lunch break ng employees ko ako pupunta. No need to rush, Mathia. It's okay." Ngumiti na lamang ako sa kaniya at saka kami nagpatuloy sa pagkain at pagkukuwentuhan.