Lunch Break In Tagalog Novels & Stories

] “Ahm, hindi naman. Kagigising ko lang.” [Oh, okay. Kumain ka na. May pagkain sa kusina. Ipinagluto kita. Umalis ako kanina ng maaga dahil nag-text sa akin ang Secretary. Sorry, hindi na kita ginising. Ang himbing ng tulog mo eh.] “Hindi. Okay lang. Trabaho mo ‘yan.” [Okay. Thank You. Sige na, tinatawag na ako. Don’t forget to eat your breakfast huh? I love you.]

"Can I ask if she have eaten already? And what time is your break here?" "12:30 PM pa po ang lunch break niya, sir. 4 PM naman ang sunod na snack break. Kakasimula lang ng shift namin kanina alas-diyes," magalang na paliwanag ni Brian at tinignan ako. "Kumain ka na raw?" "Oo," sagot ko at muli niyang binalingan ang customer namin. "Oo raw, sir!" "Comfort room lang ako," paalam ko at pinaki-usapan si Brian gamit ang mga mata bago muling umalis at pumunta sa Personnel's Room kung nasaan ang locker namin at kung saan kami kumakain.

tanong ko sa isang lalaki. Sumulyap siya sa akin at mukhang kanina pa sila kumikilos dito. Pawis na pawis na kasi sila at namumula na rin. “Talaga, miss? Nag-lunch ka na ba? Lunch break pa lang kasi,” sabi niya. Umiling ako. “Hindi pa ako nag-lunch. Tutulong muna ako dito bago ako kakain.”

Kaagad kong inabot ang cellphone ko and send her a message. Ako: What's your lunch today, baby :) Ngunit ilang minuto ng lumipas ay wala pa rin s'yang reply. Kaagad akong tinubuan ng selos ng isipin kong baka kasama n'ya ang Luigi na 'yon. Lunch break tapos ang tagal magreply. Son of a bitch!

Mayamaya lamang ay biglang tumawag sa telepono si Troy "Hi love good morning, how's your day? Kamusta kana pala?" Habang kausap ko siya sa kabilang linya "Ayos lang naman love mag-break fast muna tayo. Do you already have your break fast?" "Mabuti naman kung ganoon. By the way tapos na akong mag-agahan.

Hanggang sa mag-aalas dose na at kelangan ng maglunch-break. Sabay kaming tumayo ni Louie para kumuha ng pagkain sa pantry area. Buti na lang at konti pa lang ang nakapila kaya hindi na kami gaanong natagalan sa pilahan. Nang makabalik na ako sa aking upuan, bigla namang nag-ring ang telepono ko. It's a call from Ace. "Hello?" "Hi Pres! Lunch break niyo na ba? Can we have lunch together?", wika nito.

Continuation.. Nag-unat ako matapos naming i-finalize ang isang file. Ramdam ko ang paninigas ng balikat ko matapos ang halos tuloy-tuloy na oras ng pag-upo at pagre-review. “Lunch break na,” sabi ni Chase, sabay sandig sa gilid ng mesa ko. “Let’s go?” Napatingin ako sa orasan sa screen. Halos tanghali na pala. Kapag nakatutok talaga ako sa trabaho hindi ko namamalayan ang oras.

May nagtitinda raw sa gilid kaya doon ako bumili hindi sa canteen. Natakam ako sa hungarian with rice kaya iyon ang inorder ko. Kikiam at squidball naman kay Lenny. Binilisan ko pa ang lakad ko para may time pa akong kumain. 15 minutes lang naman kasi ang break time. “Naku, baka tumaba ka kaka-rice,” biro sa akin ni Lenny. “Okay lang. Nang magka-laman laman naman ako.” Sabay pindot ko bewang ko.

Hindi man lang ako nagkaroon ng pagkakataon na mag-lunch break dahil sa substandard na tanga. Nasa istasyon pa rin namin si Ann, nagpapadala ng mga order nang pumasok ako. Tumingala siya sa akin at inalok ako ng isang ngiti. "I got you lunch," sabi niya, ibinalik ang tingin sa computer. Napansin ko ang brown na paper bag sa ibabaw ng mesa ko, at agad na bumungad sa aking labi ang isang ngiti. "Mahal na mahal kita," sabi ko at binuksan ang takeaway. Pasta iyon na may inihaw na manok.

APPROVED “Hi, Babe. Dinalhan kita ng lunch.” Naglilinis ako sa shop ng makita ko si Adrian na pumasok. “Hindi ka na sana nag abala.” Sagot ko sa kaniya. Kinuha ko ang lunch box at tiningnan ko kung ano ang laman. Wow. Pork adobo. ‘di pa ako na kontento at tinapat ko pa sa ilong ko para maamoy ko nang husto. Bango.