Luntiang Paraiso Mga Nobela at Kwento

Medyo may kamahalan pero unang tingin ko palang sa kabuuan ng Lotte World alam kong magiging worth it ang pinambayad ni Andrius. Una naming itatry ang 'The Conquistador', it is a spanish pirate ship where you can experience thrill and experience. Makikita iyon sa behind the right side of Garde. Naghintay pa kami ng iba pang sasakay. Bigla tuloy pumasok sa isip ko si Paris, pareho kasi kaming mahilig sa mga ganitong klase ng rides. Yayain ko na lang siya na pumunta rito kapag nagkaroon kami pareho ng oras. Nakakamiss din pala makipag-bonding sa kapatid ko.

Dumating na nga ang araw na hinihintay ng lahat. The reopening of the resort. Binigyan din nila ito ng bagong pangalan. Halos lahat bago. Maging ang pangalan nito. Grayson did everything that he could just to make this possible and successful. They named it as Descubriendo El Paraiso o sa English pa ay may translation na ‘Uncovering a Paradise”

' tugon ko sa sarili at saka napabuntong hininga. Gaya nga ng sinabi ni Dyq, two of the staffs toured us inside the resort, inuna namin ang mga benches and fountains sa loob ng resort na kung saan pwedeng tumambay at kumuha ng mga litrato. Marami rin ditong mga paru-paro dahil naka-enclosed ito ng isang net. Parang butterfly garden kumbaga.

Pakiramdam ni Faith ay tila sinisilaban ang kanyang pwet habang hindi mapakaling naka upo sa waiting area ng airport na iyon. Kasama niya ang fiance na si Jared na pilit pinapagaan ang kanyang loob sa pag kwento ng tungkol sa plano nitong pag papatayo ng bahay sa Pilipinas, kasama niya itong nag hihintay sa kanilang flight pabalik ng Pilipinas.

“Huwag kang matakot. Minsan, kahit hindi agad nila maalala ang pangalan mo, naaabot pa rin ng puso nila kung sino ka.” Pagkababa nila sa bangka, sinalubong agad sila ng malamig na hangin mula sa karagatan. Sa malayo, tanaw na tanaw ang Santa Lorenza Resort—isang eksklusibong paraisong tila ba walang puwang ang lungkot at alaala. Ngunit sa araw na ito, tila may binubuong bagyo sa dibdib ng bawat hakbang ni Belle.

Unti-unting nagpaalam ang araw sa kalangitan ng Lopez, Quezon. Ang kaninang nakakapasong sikat ng araw na tumatama sa malinaw na tubig ng talon ay napalitan ng malamlam at ginintuang liwanag. Habang lumalalim ang hapon, ang malamig na simoy ng hangin mula sa kabundukan ay nagsimulang umihip, dumadampi sa mga basang katawan nina Dr. Seraphina Villaraza at Kapitan Niguel Arandia na magkayakap sa ibabaw ng malaki at makinis na bato.

Nginitian niya ito ng matamis. PAGKATAPOS ng meeting at masaganang tanghalian ay nilibot ni Safhire ang buong Heaven's Gate kasama si Leih. It is a fortress situated in high land area overlooking the city. Parang isang higanteng tagabantay ng siyudad. Magaganda at nakawiwili lahat ng tinatamaan ng kanyang paningin lalo na ang landscapings, ang garden, open airfields at runway. May course din at malawak na riding ground para sa pangangabayo.

Pumutok ang unang liwanag ng umaga sa ibabaw ng La Oro Vista Garden Resort, ang lugar na pinili ni Marco at Jasmine para sa kanilang kasal. Isang malawak na hardin, napapaligiran ng puting gazebo, hanging orchids, at fairy lights na parang mga bituin na nahulog mula sa langit. Hindi pa man nagsisimula ang seremonya, ramdam na ang kilig sa hangin, ang saya ng bawat taong dumarating, at ang payapang ngiti ni Jasmine habang inaayusan sa bridal suite.

Nang tinanong ko siya kung bakit hilig niyang makikain ay lagi niya akong sinasagot na ayaw daw niyang malugi ang resort sa kanya. Which was obviously a lie. Ang Del Fierro resort ang pinalamalaking resort dito sa Patar. Bukod sa mala-Boracay na white beach ay dinadayo ng mga turista ang world class facilities ng resort. Kahit hindi summer season ay hindi nauubusan ng customer ang naturang resort.

Grabe kung makatingin porket mayaman na siya? Nadungisan ba ang ego niya dahil ang naka one night stand niya kagabi ay isang waiter lang? Well, hindi ko na iyon problema! Problema niya iyon! Kalandi landi kasi. Pinigilan kong umirap at umiwas na lamang ng tingin sa kaniya at nagpatuloy sa paglalakad ng parang walang nagyari, na parang hindi ko siya kilala. Hindi ko naman talaga siya kilala eh! Kilala ko lang sa mukha pero sa pangalan hindi.