Luv Is: Love At First Read Mga Nobela at Kwento

“Marami akong kilalang lalaki, Lucifer. Mabilis akong makabasa at alam mo ‘yon. A man who is in love doesn’t want to be kissed by someone. So tell me, who’s the lucky girl?” He scoffed. “Nonsense.” Umangat ang kilay ni Brittany. “You call love nonsense? O baka naman… hmm, hindi mo pa tanggap sa sarili mong in love ka? I know you, Luke. Love is the last word in your vocabulary. Don’t take me as a fool.”

tanong ko sa kaniya sa nagbibirong tono. “Mahal kita hindi dahil sa naaawa ako sa iyo, I know the cost of being strong that’s why I want to take care of you. Mahal kita dahil ikaw si Naomi at ang nag-iisang babaeng nakakapagpabaliw sa akin ng ganito! D*mn this love!” saad niya at natawa naman ako, sinisi pa talaga ang pag-ibig HAHAHA. “I love you!” saad ko at hinalikan ang kaniyang labi ngunit agad itong kumalas kaya naman ay tiningnan ko siya ng masama.

LV broke the kiss and lean his forehead against Maxine and huskily whisper, “You asked for it, so, you exclusively reserve your strength for me... All day, all night. . .” LV is about to kiss her again when his phone inside his pocket suddenly vibrate. LV immediately took it and read Mathias message.

pero ano ang pakay niya sa akin at bakit niya nilantad ang sarili niya sa akin? "Una sa lahat gusto ko muna ipakilala sa iyo ang sarili ko. Ako si Luna Hannah Santiago o tawagin mo lang ako sa pangalang, Luna. Nagkakilala kaming dalawa ni Clara dahil isang entertainment company. Natanggap mo naman siguro ang tatlong litrato ng lalaki na piandala ko sa iyo hindi ba?" Aniya sabay may nilapag siyang litrato ng tatlong lalaki sa lamesa habang nagtataka naman akong nakatingin sa kaniya.

wala sa sariling tanong ko at narealize kong naisatinig ko pala ang sinabi ko kaya ang magaling na lalake ay tuwang tuwa. " You can try luv if you want" tawang tawa na sabi niya. Grabe ang hiya ko dahil bat ko naman nasabi ang bagay na yon gusto ko nalang matunaw sa kahihiyan. " Simulan mo na luv, i akyat baba mo lang" sabi niya at hinawakan ang kamay ko at ipinahawak niya sa kamay ko ang malaki niyang armas nag aalangan pa ako dahil kakaiba ang feeling pang nalalapit sa kamay ko ang armas niya. Ang tigas sobra.

Sadyang makapal ang mukha o baka siya ang makapal ang mukha, kasi kahit harap-harapan ng niloloko ay nag-i-stay pa rin. "Let's say yes," hirit muli nito. "And, pumarito rin ako para bawiin siya sa iyo. Na-realize ko kasi na siya pala ang mas matimbang sa puso ko at si Victor... nakaraan ko na lang siya. And, I'll do anything, mabawi ko lang siya sa iyo." Ngumisi ito na animo'y nanalo sa lotto. "Ops! Nabawi ko na pala. Ikaw nga ang kaniyang kasama, pero nasa akin naman ang puso niya. And you know what, he promise na magsasama kaming muli." Pagkawika ay tumalikod na ito. Katrina slammed the door and left.

--- Sa gabing iyon, habang nasa kanya-kanyang kwarto sina Maya, Ash, Ava, at Julian, pare-pareho nilang iniisip ang mga bagong simula na hinihintay sila. Love wasn’t just a feeling; it was a choice, a journey, and a promise to keep moving forward despite the uncertainties. At sa bawat hakbang, alam nilang hindi sila nag-iisa.

Layla "Ganun ba love? Alam mo ba kung ilang beses na iniyakan ko yun kapag nakikita ko na lumalapit siya sayo. Lalo nankapag hinahawakan ka niya parang gusto ko ng lapitan kayo kaagad at agawin kita sa kanya. Kasi akin ka lang. Pero hindi ko pa magawa. Kasi nangako din ako kila Tito na saka lang mag papakita sa iyo kapag nakapag tapos kana. Oo love. Naka usap ko sila Tito at Hanabi at na explain ko sa kanila kung ano ba talaga ang totoong nangyari kung bakit bigla na lang ako hindi nag paramdam sa iyo noon."

Automatikong pumikit ang mga mata niya para damhin ang unang halik nila bilang mag-nobyo at nobya. “Ahhh, girlfriend… finally. Promise I will love you, Lilly.” Punong-puno ng pananabik, pagnanasa, at pagmamahal ang mga halik ni Finn. Naging mapusok si Finn. Kahit may benda ang kamay nito ay wala itong pakialam. “God, Lilly… you’re driving me crazy...” anas nito habang ang labi nito ay nasa leeg niya pababa sa kanyang balikat.

Bakit kailangang sumugod sa isang naglalagablab na apoy gayung pwede naman itong apulahin sa maayos na paraan? “Mula sa iyong mga mata ay nababasa ko ang labis na pagdududa. Iniisip mo ba na akoy gumawa ng isang milagro mula sa iyong likuran? Sadya bang kay hirap para sayo na ako ay pagkatiwalaan, hmm, m-mahal ko?” Ani ko sa tinig na may halong hinanakit, upang maramdaman niya na labis akong nasasaktan sa pakikitungo na ginagawa niya sa akin. Labis kong ipinag-pasalamat na nagawa kong bigkasin ang salitang mahal na kung tutuusin ay walang katotohanan. Sapagkat di ko pa lubos na nalalaman ang totoong laman ng puso ko.