Lyrics Salute の小説・ストーリー

"Salamat, Faith." "Always, baby."

Napansin ko naman ang mabilis na pagluhod ng iba pang royalties at maging ng mga Blood armies na narito. Narinig na lamang namin ang tila ritmo ng mga paa ng mga armadong nakamaskara. Kasabay ng mga salita na mas nagpalinaw sa pagkakakilanlan ng lalaking nasa harapan namin. “Pay homage to the emperor of the Blood Organization!” sigaw ng mga ito kasabay ng mga pagpadyak ng kanilang mga paa. Mukhang praktisado ang kanilang ritmo ng pagpadyak kung kaya’t nasisiguro kong isa itong makapangyarihang pagpapakilala.

kaagad na reklamo ni Epifanio. “Ssshh, shut up asshole! Iniisip ko ang lyrics!” inis naman na sambit ni Apollo. Habang inaalala ni Apollo ang lyrics ang tatlo naman ay inaayos ang kanilang mga sarili. Si Luhan at Epifanio ay iaalay ang kanilang kakantahin kay Hope at Grace. Kaya naman parang haharanahin na rin nila ang mga ito. They also benefits, habang si Atlas ay wala lang talagang choice kung hindi ang sumama.

But it doesn't mean that I would let myself be held on by the pain upang magpatigil. I need to keep moving on. Kailangan kong maglakad at magpatuloy sa pagbangon. I raised the glass on my hand and breathed on the microphone. Kumislap ito sa ilalim nang liwanag mula sa kisame at sumayaw ang likido sa loob nito kasabay nang paggalaw nang aking katawan upang magsalitang muli "A toast for the successful night we have and a toast for the day after this night. EXellenne Royale has received your gratitude! Thank you!"

Naka side view siya kaya kita mula rito ang tangos ng ilong ni Roks. "We are the key Captain. Kung hindi naman n'yo ko ililigtas, kung hindi kayo gagawa ng akasyon walang mangyayaring gan'to. Puriin mo ang sarili mo. Puriin mo ang kasama mo. I salute you Captain." ngumiti ako at sumaludo pa sakanya. Natawa siya sa ginawa ko pero sumaludo rin siya. "I salute you too, Miss dahil sa katapangan at katatagan na ipinairal mo." he said playfully.

"SIR, YES SIR!" "WHO ARE WE!?" "UNBOTHERED TYROS!" "WHAT'S OUR AIM!?" "SHOW THEM WHAT WE'VE GOT!" "THEN LET'S DO THIS!" "YEAAAAAAAH!!!" ~ "S-P-I-R-I-T! IT'S GREAT TO SEE WE GOT IT! THE SPRIRIT! WE ARE THE TYROS! FIGHT, FIGHT, FIGHT!" Chant naming lahat habang tumatakbo sa maputik na paanan ng bundok. Sinadya ko talaga ito upang mapa-tibay ang mga binti nila.

"Salamat." Nang makatatlong salin na s'ya bumuga s'ya ng hangin saka pinagdaop ang kanyang mga palad bago nagsalita. Magkaharap silang nakaupo kaya kitang-kita ng lalaki anumang expression ng kanyang mukha dahil hindi nito inaalis ang mga mata sa kanya.

Pakiramdam niya ay hinuhubaran siya nito sa titig. "Atras ng kaunti at hiwa-hiwalay!" Utos ni Salvacion at iyon naman ang ginawa nila. Nag-thumbs up iyon kaya inulit niya ang jingle para sa matandang donya. Masayang-masaya na yun sa jingle nila na ginawa, at kanina lang yun. "Maupo na kayo, mga apo. Don't be shy. Don't be shy. Maiwan ko muna kayo ha. Heart, I'll see you later, apo."

sagot ko sa kanila at bilang tanda ng pakikiisa sa layunin ng Kutsanmış Ruhlar, ibinaba ko din ang aking baril sa mesa (We are all in this together! We go in, alive! And we will stay alive! To victory!) “Allah yardımcımız olsun!” panghuling saad ni Sinan and he did the same (May Allah be with us!) “Amen!” sabay-sabay na sigaw namin bago namin kinuha ang aming mga sandata Ngayong gabi namin lulusubin ang kuta ni Baris at nangako ako sa aking sarili na ngayong gabi, wawakasan na namin ang kasamaan ng grupong ito.

You're the light, you're the night You're the colour of my blood You're the cure, you're the pain You're the only thing I wanna touch Never knew that it could mean so much, so much You're the fear, I don't care 'Cause I've never been so high Follow me through the dark Let me take you past our satellites You can see the world you brought to life, to life So love me like you do, la-la-love me like you do Love me like you do, la-la-love me like you do Touch me like you do, ta-ta-touch me like you do