Madame Du Barry Novels & Stories

Napabuntong hininga si Thaddeus, alam niyang hindi niya mapipilit na maniwala sa kanya ang pinsan niya pero hindi mawala sa isip niya ang nakakaawang boses ng isang babae. Bigla siyang kinilabutan sa isiping pinaglalaruan yata sila ng kung ano, hindi siya naniniwala sa mga ganoon, sa multo, spiritu o maligno. Hindi naniniwala si Thaddeus pero ngayon nagdadalawang isip na siya tila ba may misteryong bumabalot dito sa loob ng Belle Veu Manor.

Napasinghap ako nang magtama ang mga balikat naming dalawa at maamoy ko ang pamilyar niyang pabango. Napalingon ako sa kaniya. Napatingala ako at napatingin naman siya sa akin. Napalunok ako nang kumunot ang noo niya at nagtagpo ang mga kilay na para bang may inaalala. Bago pa man niya ako maalala nang tuluyan, kung sakali man, tumalikod na ako at mabilis na bumaba ng hagdanan. Pagkarating sa bar counter ay agad kong natungga ang nilapag na inumin ng bartender na kinabigla niya.

Ngunit kasabay niyon ay isang matinding kuryosidad ang nagtulak sa kanya para lapitan ito. Maingat niyang iniabot ang kamay sa seradura. Bahagyang pinihit at sa kanyang pagkagulat, bumukas ito nang walang kahirap-hirap. Napatingin siya kay Barry, may halong kaba at tanong sa kanyang mga mata. “Ako na muna ang mauunang pumasok, Mrs. Strathmore,” saad ni Barry, agad siyang pinigilan sa paglapit at inilagay ang sarili sa unahan.

tuwang-tuwa na sabi ni Marilyn bago inalog ang braso ni Giya. "Alam mo bang ang bar na ito na aming kinaroroonan ay ang pinaka marangyang uri nito sa Yanken, Giya? Si Miss Delilah doon ay ang may-ari ng mismong bar na ito! Dapat mong malaman na maraming mga dayuhan at makapangyarihang mga pigura ang madalas sa lugar na ito! Ngunit narito siya, binibigyan si Yura ng isang bote ng pulang alak sa bahay! " Narinig ang mga salita ni Marilyn, ang iba pang mga batang babae na naroroon ay nakadama ng pantay na karangalan at kasiyahan.

Hirap akong maka-concentrate sa misyon ko dahil laging kong naiisip si Madam. Sinubukan kong pumunta sa bar gabi-gabi para maghanap ng babae na puwede kong ipalit kay Madam. The same girl I met from two years ago to be exact. Pero 'di ko magawang iwaksi ang isip ko sa nag-iisang babaeng bumago ng buhay ko for less than a month - si Barbara Durless. If I can only go back but she doesn't want to see my face. Baka lalo lang siyang masaktan 'pag nagpakita pa ako.

“Madam, nakauwi na po ba ang young mistress? Ready na po ang dinner.” Umiling si Old Madam Cameo. “Hindi na babalik si wendy. Hindi na rin ako kakain.” Wala nang lingon-lingon, umakyat siya mag-isa sa hagdan. Napansin ni uncle martin ang biglang pagbigat ng atmosphere sa sala. Tumingin siya kay Thaddy cameo. “Young Master, bakit hindi pa po bumabalik ang young mistress? Simula nang mag-start siya sa school, hindi na siya umuuwi. Araw-araw siyang hinahanap ng old lady.”

Kinagabihan, sa manor ng mga Hill. Kahit na hindi niya ito madalas na gawin ay pumunta roon si Shaun. Hindi naging kumportable ang pakiramdam ni Old Madam Hill nang makita niya ang lalaki. “Sa kabilang direksyon ata tumaas ang araw. Sa wakas ay nagkaroon ka rin ng panahon para umuwi rito. Ano ‘yang nasa kamay mo?” “Ang pinakabagong Barbie doll.” Dinala niya ito kay Suzie na siyang nagmemeryenda. “Ibibigay ko sa’yo ito, ha?”

“Barbs, can I have your phone? I will check some food to order then pick up na lang natin.” “Gutom ka na, Babe?” “Oo, pagurin mo ba naman ako.” Isang malakas na halinghing ang ginawa ni Barbie na parang nananadya pang asarin ako. Ano man ang maging desisyon ni Karina ay hindi na namin siya isasama pa ni Barbie. Ililigtas namin si Miss Celestine sa kamay ni Mister Bellevera at hahayaan naman naming ito ang lumigaya.

Kaya ang malaman ko na nakakatayo na siya at nakakapaglakad ay. Napahikbi ako. Hindi ko inaasahan ang balitang 'to. Talagang napakasaya ko. 'Ang kapatid ko...' "Madame, 'wag ka nang umiyak," wika ni Duc Richard. "Baka may makakita sa'tin at sabihin na pinaiyak ka namin. Baka ma-guillotine pa kaming magpinsan." "Hayaan mong umiyak si Madame," sagot naman ni Saber. "Normal lang na umiyak si Madame sa tuwa. 'Wag mong pigilan ang isang tao pag' umiiyak."

-LORAIN : POV- Dahil ba sa babaeng yan kaya nagkaroon ng maraming customer ang bar? Ano bang meron sa kanya, 'Mas maganda parin naman ako sa kanya at mas magaling parin naman ako sumayaw! ' Ang naiinis niyang sabi sa kanyang sarili, Habang nakatingin sa salamin ng dressing room,Inaayos niya ang kanyang sarili para sa paglabas niya sa bar kasama si romnick.