Portrait Of Madame X 소설 & 이야기

Kahit hindi malinaw ang kanyang mukha, naramdaman ko ang matinding lamig na tila kumalat sa buong katawan ko sa isang iglap. “Siya ba iyon?” tanong ko nang mahina at pabulong. Tumango si Xavier habang nakatingin sa sasakyan hanggang sa mawala ito sa liko ng daan. “Maaaring siya na iyon,” sagot niya. “Ipinapakita lang niya ang kanyang sarili saglit para ipaalam na malapit na siya. Hindi na siya magtatago nang tuluyan. Nais niyang maramdaman natin na ang tunay na laban ay nasa harap na natin.”

Sa loob, isang classic painting ang nakalagay. Biglang lumiwanag ang mga mata ni Madam labrador. Halos hindi makapaniwala sa saya. “henry, ito ba ang Tang Dynasty painting ni Master zoe ford… ‘Ladies Adorning Flowers’?”

Wala sa maayos na katinuan ang pag-iisip ni Cheska dahil nasubrahan ito ng alak. Napaungol ang dalaga nang pabagsak siyang ihiga ni X matapos hubarin ang natitirang saplot sa pang-ibaba nito. Gumapang ang mga halik sa buong parte ng katawan ni Cheska. Sinilip pa ni X ang mukha ng dalaga ngunit pikit ang mga mata't tanging ungol at malikot na kamay lang ang gumaganti. "F*ck! Wake up, Lady!" Bulalas ni X saka tumigil sa ginagawa nito.

Sobrang sigla at masiyahin pa ang datingan nito, pero ngayon ay wala ng kabuhay-buhay ang mukha na tila ba pinagbagsakan ng lupa't langit. Her gaze went directly to Xandra's overall appearance. Magulo ang buhok na halatang walang ligo nang ilang dekada, nakangiti ngunit mababakasan sa mga mata ang labis na kalungkutan, true to what they claimed, eyes cannot lie no matter what, ang mga labi'y dry kung tingnan, ang kulay ng balat nito ay sobrang putla na para bang hindi naaarawan nang matagal nang panahon, at higit sa lahat ay ang katawan nito na halos puro mga buto na lang ang matatanaw.

“Hello, Ms. Smith! I’ve been wanting to see you for so long! Umabot lang ng Christmas season kaya hindi ako makapag set ng appointment sa’yo.” Kita ni Xandra ang magandang muka nito, tila isa siyang Anghel na bumaba sa langit. Maputi siya at hindi ganong singkit o malaki ang mata kung baga saktong sakto lang. Makakapal ang pilik mata nito at mapupula ang labi. Light make up lang ang mayroon siya ngunit kay ganda nitong pag masdan. Sobrang amo ng muka niya, hindi lang ‘yun! Kung katawan ang pag uusapan perfect na perfect ang katawan nito.

May hawak siyang vape at humihigop doon ng usok na kaniyang binubuga. "Stop this X" I called him as X because I saw a different version of him. This is not Joaz. Kitang kita ko ang madilim na aura sa kaniyang katawan. Ramdam ko ang lamig niya. There's no emotions inside. This is X. "X..." he murmured and then paused to look at me. "Your friend told you everything" "Yes. You are a mafia boss. You are ruthless and powerful. I know that your money comes from illegal work" sambit ko. "It is clear that you can kill but not your subordinates who wants to protect you"

Ang matangkad na pigura ni Xander ay tahimik na humarang sa kanyang harapan, tinulungan siyang malampasan ang kanyang hiya sa ilang salita: "Si Cassie is my lady, how can you just meet her?" Sa harap ng lahat ng malalaking tao, sinabi niya ito nang kalmado kaya ang gilid ng mukha ni Cassie ay nabahiran ng pamumula, at nahihiyang ibinaba ang kanyang mga mata.

Hindi pwedeng makatunog si Madel sa kaniya. “Oh! President X, what brings you here? You brought a friend’s?” ngiting sabi ni Madel ngunit alam ng kambal na peke iyon. Hindi na nila kailangang ilibot ang mata sa paligid dahil noon pa man ay kabisado na nila ang paligid maging ang pwesto ng mga CCTV. “Yes madam Principal, mayroon silang report sa inyo.” Tinanguan ni Xavier ang dalawa kaya naglakad sila palapit kay Madel at nagbigay galang.

Ang kanyang mukha ay kasing tigas ng bato, at ang mga ugat sa kanyang panga ay bakas na bakas. "Xavier? Anong problema?" tanong ko. Hindi siya sumagot. Ipinaharap niya sa akin ang screen. Halos gumuho ang mundo ko sa nakita ko. Isang serye ng mga litrato namin ni Marco—ang aking manager at matalik na kaibigan. Sa mga kuha, tila masyado kaming malapit sa isa’t isa, may mga anggulo na parang naghahalikan kami sa loob ng isang madilim na sasakyan.

I’m leading him on that path to reduce the risk of us getting caught. Habang nakikipaglaban ay inilabas niya ang pocket notebook niya. Plain brown ang kulay nito. “Origin Laurier. Twenty years old. Former assassin working under Westside Dragons. The daughter of Edgar Laurier, the owner of Laurier Corporation under Westside’s protection. She was sold by her father to the mafia boss of the Westside Dragons in exchange for that, but unfortunately, the poor girl was kicked out due to her deteriorating power.”