Madame Du Barry Novels & Stories

“Don’t take it to heart, let’s just enjoy today, shall we?” Agad namang sumang-ayon ang iba. The chattering began, leaving Madeleine and Perez into their own bubble. Maya maya pa ay may pigurang papalapit sa kanilang puwesto. Madeleine looked at the person approaching and met eyes with a pretty and elegant lady. It was Barbara. She had a very amiable appearance, soft and fragile, very feminine. She was both beautiful, classy, and very well-educated. Now that she thought of it. If Barbara were to ever stand beside Perez, they would create a perfect pair. Iniisip pa lang iyon ni Madeleine, hindi niya maiwasan na mangamba.

Iyun kasi ang nararamdaman ko ngayun eh. Feeling ko nga, proud pa ako dahil marunong naman pala si Barbara na ipagtangol ang sarili eh. Sa naisip kong iyun, dali-dali kong tinawagan ang guard house, Itatanong ko lang naman kung ano ang ginagawa n Barbara kaya lang, hindi ko mapigilan ang makaramdam ng matinding pag-aalala sa sinabi sa akin ng guard “Eh Sir, umalis po si Madam. Pupunta daw ng hospital para sa check-up ng kambal. Kasama niya po si Mona.” Sagot nito sa akin

Bumaba ako ng sasakyan at gulat ang makikita sa mukha ng mga tauhan ng Pacific na nakabantay doon. "Red warning! The Mistress is at the mansion" "The Mistress is in the area, secure the grounds" "The Mistress is here. Do you copy? I repeat the Mistress is here" Sunod sunod ang alerto ng mga ito. Hinarang ako ng mga ito ng sinubukan kong pumasok. "Ma'am, hindi ho kayo pwedeng pumasok"

Bago sa paningin nila, lalo na kung ganun ka-ganda at ka-amo ang mukha. “Pwesto ka lang diyan sa loob, sigurado naman ako na ayaw mo maging dancer,” sabay turo sa mga babaeng halos hubad na at iginigiling ang bewang sa posteng nasa entablado. “Special ka kaya dito ka lang, kapag may parokyano ako na dumating ay iaalok kita.” Sa salita ni Madam Heidi ay akala mo isa siyang produktong itinitinda sa kalye at inaalok sa kung sino man ang nagnanais bumili. Iwinaksi ni Aleyna ang takot sa isipan, kinindatan siya ni Madam Heidi bago siya iniwan sa silid kasama ang mga babaeng patuloy ang bulungan. Ang silid na iyon ay maliit lamang, prenteng nakaupo ang mga kasama niyang babae habang nakaharap sa i

mabilis naman an sagot nito sa akin. "Okay good, pero sure ba kayo na nandyan lang siya sa bahay nila? Baka wala siya dyan at nag ba bantay lang kayo sa wala." paniniguro ko naman sa mga ito. "Sure po Ma'am na nandito siya. Nakita po namin kagabi na after niya manggaling sa bar ay dito na siya dumiritso. Lasing na lasing nga po kagabi Ma'am e. Mukhang may problema si Ma'am Ellen. Kasi ilang beses na nakita namin sa bar na umiiyak."Parang marites naman na kwento nito sa akin.

Tinignan ko lang iyon, pero inalis din kalaunan ng tinawag ako bigla ni Madame. "Kanina ka pa?" Tanong nya sa akin. Namangha agad ako sa kagandahan nya. She was wearing a Royal blue long dress with a sparkling diamonds, black sandals, a gold necklace with letter Z pendant, a diamond earrings and fixed bun hair with light make up. Mas lalo lang syang gumanda dahil d'on. "Ah kararating ko lang po, Madame" She smiled at me, and hold my right hand. "Stop calling me, Madame, just Mom and Im satisfied with that"

Isa iyong bar kung saan puwedeng magbasag ng mga plato para mailabas mo ang lahat ng sama ng loob mo. Doon ibinuhos ni Jade ang lahat ng galit at matinding sama ng loob niya sa asawa, matapos niyang basagin ang lahat ng mga platong hawak niya ay dumiretcho siya sa bar counter at nag-order ng pinakamatapang na alak, gusto niyang maglasing at makalimutan pansamantala ang problema niya sa asawa. Hindi niya matanggap sa sarili na kahit na anong gawin niya ay hindi man lang siya nito magawang mahalin, palagi siya nitong ipinagtatabuyan at ipinapamukha sa kaniya na mahal na mahal pa din nito ang nobya nito kahit na niloko na ito ng huli.

Nag-aalala na tanong ni Olga kay Terry, palakad-lakad si Olga sa silid ng pamangkin, hindi mapakali at puno ng pag-aalala ang mababanaag sa mukha. "Wala pa po señora pero sabi ni Matilda parating na raw." Saad ni Terry na ang tinutukoy na nagsabi ay ang isa pang katiwala sa mansyon. Nakahinga ng maluwang si Olga at muling ibinaling ang tingin sa natutulog na pamangkin. Namumutla ito. Pinahalughog na niya ang buong Belle Veu Manor kahapon sa pag-aakalang may mga magnanakaw na nakapasok pero ni isa ay wala silang nahuli o nakita.

Napasinghap ako nang magtama ang mga balikat naming dalawa at maamoy ko ang pamilyar niyang pabango. Napalingon ako sa kaniya. Napatingala ako at napatingin naman siya sa akin. Napalunok ako nang kumunot ang noo niya at nagtagpo ang mga kilay na para bang may inaalala. Bago pa man niya ako maalala nang tuluyan, kung sakali man, tumalikod na ako at mabilis na bumaba ng hagdanan. Pagkarating sa bar counter ay agad kong natungga ang nilapag na inumin ng bartender na kinabigla niya.

Ngunit kasabay niyon ay isang matinding kuryosidad ang nagtulak sa kanya para lapitan ito. Maingat niyang iniabot ang kamay sa seradura. Bahagyang pinihit at sa kanyang pagkagulat, bumukas ito nang walang kahirap-hirap. Napatingin siya kay Barry, may halong kaba at tanong sa kanyang mga mata. “Ako na muna ang mauunang pumasok, Mrs. Strathmore,” saad ni Barry, agad siyang pinigilan sa paglapit at inilagay ang sarili sa unahan.