Maghihintay Sayo Lyrics นิยาย & เรื่องราว

Nag-angat ako ng tingin kay Rigor ng magsalita ito, hindi ko man lang namalayan na nakapasok na pala ito sa loob ng aming kwarto, masyado kasing lipad ang aking isip sa mga nangyayari. Ibinaba ko ang tingin sa sahig para hindi niya makita ang mukha ko. Naramdaman ko ang pagtabi nito sa aking kinauupuan. "Magsabi ka nga mahal." Tila may hinanakit ang tono ng boses niya. Alam ko ang ibig nitong sabihin. I sighed. "Masaya ako. Masayang-masaya pero hindi ko magawang maging masaya dahil--” napatigil ako. Hindi ko maituloy ang aking sinasabi.

Unti-unting napanguso. “Bakit po ako? Hindi naman ako ang kaaway mo.” Ang kaso ay hindi sumagot ang lalaki. “H’wag ka na pong magalit, hindi ko naman po nanakawin ang laruan n’yo. Manghihiram lang ako.”

Malakas na buntong hininga ang pinakawalan ni Miguel at napahawak sa batok, saka tumango tango. "Kung ganoon lang din naman ang gusto mong mangyari, iintayin ko na lang na ikaw na mismo ang magsabi. Iintayin ko na lang paghanda ka na." sa bawat salitang binibigkas nito ay andun ang diin at pagpipigil.

sagot ni Gabriel na sinang-ayunan lamang ng dalaga. Matapos nang isulat ni Katherine ang bahagi na nahihirapan si Gabriel ay biglang tumunog ang kanyang phone. Isang mensahe nanaman para sa kanya. Biglang lumakas ang kabog ng kanyang puso bago tignan ang nasa screen nito. Umupo siya sa kama at binasa ito. From: Unknown Number Hello. Malapit na pala tayo magkita ulit. I'm excited to see you, woman.

Biglang tumahimik ang lahat nang magsalita ang vocalist ng banda. Vocalist: " Sino sa inyo ang naranasan ng magmahal?" Crowd: Humihiyaw... Vocalist: " Kung naranasan n'yo na ang magmahal. Malaman naranasan n'yo na din ang masaktan. Tama ba ako? Sigaw sa mga broken hearted diyan." Tumawa pa ito," Kung nasaktan ka man ngayon. Darating din iyong time na maging masaya ka rin sa taong deserve ng pagmamahal mo. It's worth it to be wait."

"Kung lumapit ka para magpapansin lang e, sinasayang mo lang ang oras ko.” “May oras ka ba sa akin na masasayang? Di ba wala naman? Wala kang oras sa akin kahit kailan.” “Dami mong sinasabi pero wala ka namang matino." "Suplado!" "KSP!” “Maganda naman.” “Ang yabang mo. Hindi mo mahintay na sabihin ng iba sa’yo?” “Bakit pa ako maghihintay kung alam ko naman sa sarili ko na maganda ako. magandang-magandang- maganda ako!”

“Isipin mo ang gusto mong isipin. Ano? Saan mo na naman ako dadalhin ngayon?” “Hindi tayo hahantong sa ganito kung tunay nga ang iyong pagdududa sa totoong nararamdaman ko sa iyo, hindi ko alam kung ano ang gayumang ginawa mo sa akin noong una tayong magkita. Sa puntong nasilayan ko ang iyong magagandang mga mata ay hindi ko na magawang lumingon pa sa iba, kakatuwang nang sinaktan mo ako at batuhin ng bato ay hindi ko na alam kung papaano pa lumayo sa iyo. Mahal kita, iyon ang tanging isinisigaw ng aking puso, hindi ako nangangarap na ako’y mahalin mo pabalik ngunit patuloy akong aasa’t maghihintay sa iyong tugon. Hindi ako mapapagod, mi Tigresa.”

“…jump over the tree. Ride a choo choo fly up the sky. Discover the happiness in the box of you and me.” Narinig ni Kenji ang mahinang pagkanta ni Leigh dahilan para kunot-noo siyang napatingin dito. Naramdaman ng dalaga ang hindi maipintang aura ng binata dahilan para maibaling ang kanyang atensyon dito. Sumambulat sa kanya ang lukot-lukot na ekspresyon ni Kenji dahilan para dilaan niya ito para inisin.

“I . . . I can’t. Hindi ko pa kaya, Yhel.” Dahan-dahan siyang bumitaw sa yakap at hinawakan ang pisngi ko. Marahan niyang pinunasan ang aking mga luhang walang sawa sa pagpatak. “I will wait. Maghihintay ako, love. Hihintayin kita.” “Alam mo naman sigurong wala na kami ni Rain, ‘di ba?” nababasag ang boses kong tanong sa kanya. He nodded.

giit niya pa. “I wrote, wait for me. I told you to wait for me and I’ll be back before you know it–” “Hinintay kita. Naghintay ako ng ilang buwan, Raphael. Hanggang sa napagod ako at lumayo. Kasi ano pa bang mapapala ko sa ‘yo? You made it clear that I was just a nuisance to your life.”