Magic Grey's Anatomy Novels & Stories

Nagulat ako sa narinig ko. A-Ano raw? Hindi na napigilan ni Maggie na umiyak dahil sa galit. “P-Pardon me?” Gulat na tingin ko kay Grey. He looked at me anxiously, “N-No, let me explain, love. She ainʼt my fiancé, it was a fucking damn arranged marrigae. She's just my sister to me.” Nagmamadaling paliwanag ni Grey. “So, you guys stilm together?” Galit na tanong ko.

Napanganga kami dahil si Mich nakalutang sa ere habang walang malay. Gravity… Don't tell me? Napatingin ako kay Zaynah at napasinghap ako ng unti-unting nawala ang mga dugo sa katawan niya. Pati ang sugat niya ay naghilom na din. Mas lalo akong nagulat ng napalitan ang damit niya, maging ang buhok at kulay ng mata niya. It's silver white and her eyes, it's gray. Mas nagmukha siyang manika.

"Pangit? Ano pong ibig niyong sabihin?" "Nasunog ang mukha ni Grey noong bata pa siya at hanggang ngayon ay walang nakakaalam kung ano talaga ang itsura niya dahil palagi siyang nagsusuot ng maskarang 'yan." Napatingin ako sa picture niya. Kulay black ang maskara niya dahilan para mas lalong pumuti ang leeg nito. "Pero bakit po ako?"

"They waited for you! They missed you! And they still f*cking need you, Dark!" Dark, habang tinatanggap ang mga salita ni Grey, tila nawawalan ng lakas na sumagot. Nakatayo lang siya, naguguluhan. Amnesia, oo, yun ang sinabi ng mga doktor. Bakit nga ba parang may nagpipigil sa kanya na maalala ang mga detalyeng sinasabi ni Grey?

Tinititigan ang mukha ng dalaga na namumugto na ang mga mata sa walang tigil na kakaiyak. “Calyx,bakit hindi pa rin lumalabas ang doctor?”Humihikbi tanong ni Margaux. Hindi man lang ito nag-abala na tingnan siya. Nakatotok pa rin ang mga mata nito sa pinto ng emergency room na parehas nila inaabangan na bumukas iyon.

Hinawakan ni Adrian ang balikat niya. “Strong.” Sa kabilang banda ng lungsod, sa isang tahimik na psychiatric facility, nakaupo si Margaux sa gilid ng kama. Walang emosyon ang mukha, pero bakas ang pagod at pagkawala sa mga mata niya. Paulit-ulit niyang hinahaplos ang isang lumang baby blanket. “Anak ko…” bulong niya. Sa hallway, nakatayo ang doktor at nurse.

Tahimik ang buong silid nang dumating si Gray. Madilim, malamig, at tanging mahinang ilaw mula sa holographic panel ang nagbibigay-liwanag kay Mireille na nakaupo sa gitna ng mahabang mesa. Ang babaeng kinatatakutan ng halos lahat sa Black Network— maliban kay Gray— ay nakasuot ng pulidong itim na suit, mukhang hindi pa natutulog kahit dalawang araw nang may sunod-sunod na operasyon.

When she smiled, they parted just enough to reveal a kind of magic I couldn't explain. Bigla akong pailing-iling. Huminga ako ng malalim at pilit na iwinawaglit sa isipan ko ang kanyang labi. Lumabas ako ng banyo at pinunasan ng mabuti ang buhok ko saka kinuha ang tablet ko. Tutal ay hindi pa rin ako dinadalaw ng antok kaya manonood na lamang ako ng ilang episode ng Grey's Anatomy. Umupo ako sa kama ko at sinimulang manood.

Tinago ko ang lahat ng dapat itagong pasa gamit ang concealar at nagshade para hindi masyadong halata ang pamumugto ng aking mata. Hindi umuwi si Grey kagabi kaya naman 'di rin ako busy ngayon. Hindi na rin ako nag-abalang itext kung nasaan siya. Wala rin ako sa mood magtanong. Isa pa, hindi din naman niya ako rereplyan. "Saan lakad mo?" Muntikan na akong ma-out balance ng may biglang magsalita. Si Grey pala iyon na kakababa lang ng hagdan. Nakasuot na siya ng pang- office suit ngunit hindi pa ayos ang kaniyang neck tie.

Walang magandang mangyayari kung magagalit din siya ngayon at sasabayan ito. “Let's get out of here and talk.” Aniya nalang ulit at hinawakan si Grey sa braso. Nang akmang hahatakin niya ito palabas sa bar na 'yon ay mabilis naman nitong binawi ang braso mula sa kan'ya. Napabuga naman siya ng marahas na hangin tsaka ito nilingon. “Do not test my patient, DEAR.” May diin niya ng sabi at napalunok naman si Grey dahil sa kakaiba niyang awra ngayon.