Maid Sama Manga Novels & Stories

Maya maya, walang tigil siyang tumatawag sa akin at nagpakita pa sa bahay ko, ayaw umalis. Lumuhod siya sa harap ng pinto, umiiyak habang umuungol, "Honey, talagang alam ko na mali ako. Hindi pwedeng lumaki si Christopher ng walang ama. Pakiusap, magbalikan na tayo." Ang mga kapitbahay, sa pag aakalang nag away lang kami, ay sinubukang makialam. "Walang kasal na walang problema. Bakit hindi na lang umatras at magayos?"

ICE Mayumi… Maya… My Yumi. “Earth to Isidro.” Mara’s fingers snapped in front of my eyes that returned me to the present. Her smile teasing. “You’re not listening, are you?” Mara leaned against the wall. Yes, I admit. I was half-listening to her. I blinked and stared at her. She was as sharp and quick-witted as I could observe. Para rin siyang si Yumi, magkapatid nga naman. But the fact that Mara in front of me is more like the quadro made me smile smugly to myself. Hindi maitatanggi ang pagiging Andrade niya. At naalala ko na rin kung bakit kaninang umaga nang yakapin ko siya ay parang pamilyar ang mukha niya sa akin.

Parang bata na wika ni Damon. Natawa naman kaming lahat sa inasal nito. “Mika! Bilis!” Narinig kong utos nito tanging ‘opo’ na lang ang naging sagot ni Mika. “Salamat sa walang sawang pagtulong..” pasasalamat ni Mommy. “Aaah.. wala po ‘yun..” magalang na sagot ni Flame. Tuluyan ng nawala sa character si Flame dahil kay Mommy.

Gumapang kami muli nang makita ko sa ac steenless ang mga taong nakaratay sa sahig na duguan ang mga katawan. "I'm not Crystal Seo real daughter." What?! "Yeah, like what you've heard. I'm not her real daughter nor your boyfriend's half sister in the father, Misaki Riego... she kidnapped me when my mother gave birth to me." she said. "Does Sensui know about that?" i asked.

Sagot ni Jordan, "Pinadala ko siya sa Japan para tiktikan ang pamilya Miyamoto. Siya nga pala, nakipag-sex ka ba sa isang napakagandang babae sa Japan noon?" Sabi ni Jamie, "Nakalaro na ako ng ilang babae mula sa Japan dati. Alin ang sinasabi mo?" "Siya na ngayon ang asawa ng pangalawang henerasyong tagapagmana ng pamilyang Miyamoto, si Miyamoto Masaki. Ang kanyang pangalan ay Matsushima Rika."

“Why do you look like me?” she asked. There is a visible confusion in her eyes. Napalunok ako. I am out of words. Walang salitang halos pumasok sa ‘king isipan para magsalita. Nakatitig lamang ako sa bata na kamukhang-kamukha ko. Her ginger red hair looks exactly same like mine. At ang kulay abo nitong mga mata. “Ah, w-well, siya kasi ang pinaglihian ng Mommy mo. She’s a foreign model, Nixie. Meet Tita Maia. You can call her tita,” awkward na sambit ni Sia

Agad akong pumasok ng gate namin at tumakbo papasok ng bahay. Wala pa rin si mommy, pagdating ko. Marahil ay marami pa ring customer hanggang ngayon. I cooked ramen dahil ako lang naman mag-isa ang kakain. Habang hinihintay ko iyong maluto ay binuksan ko ang WiFi at agad na pumunta sa N*****x. I'm on the 18th episode of the kdrama I'm watching. It's the story of an orphan who grew up to become a single mother and meets and falls in love with a good cop in their small town.

Maya-maya ay umalis na rin ito. “Hmpt, sabihin mo dyan sa peke mong asawa, hindi sya nakakatuwa ha? Nagawa nya akong tiisin?” Inis na sabi ng Mama niya sa kanya, “Kaya kapag natapos na ang kasunduan ninyong yan, agad-agad, patulan mo na si Damian!” “Ma, ano namang pumasok sa utak mo para isiping magugustuhan ako ni Damian,” aniya sa ina, “Nakakahiya dun sa tao. Nagmagandang loob na nga sa atin.”

“Madie, apo ko… ilang taon ka naming hinintay. Salamat, bumalik ka sa amin.” Si Tita Amara at Tita Zaira ay hindi mapigilan ang paghikbi, palitan silang humalik sa noo ni Madie, hindi alintana ang pag-iyak ng tuwa. Si Madeline naman ay yakap pa rin ang mommy niya, tila nararamdaman ang koneksyon ng pagmamahal sa pagitan nila.

Kaya, ito ang unang beses ko nakita ko siyang mahina. Ang kahinaang ito ba ay dahil sa akin? Hindi ko ito maintindihan. Hindi ako nakaramdam ng kahit na kaunting mainit na pagtanggap mula sa pamilya ko simula ng mamatay ang nanay ko—ang kabaitan lang na natanggap ko ay mula sa mga estranghero. Tinulungan nila na magkaroon ng liwanag ang kadiliman ng buhay ko.