Maid Sama Manga Novels & Stories

Kaya, ito ang unang beses ko nakita ko siyang mahina. Ang kahinaang ito ba ay dahil sa akin? Hindi ko ito maintindihan. Hindi ako nakaramdam ng kahit na kaunting mainit na pagtanggap mula sa pamilya ko simula ng mamatay ang nanay ko—ang kabaitan lang na natanggap ko ay mula sa mga estranghero. Tinulungan nila na magkaroon ng liwanag ang kadiliman ng buhay ko.

🗡️ Samantala — Mai Liang Si Mai Liang ay nakatutok sa isang magic treasure— isang lumulutang na lilang espada na kahawig ng itim na sinag na nakita niya noon. Tatlong araw niya itong hinabol. Pagod na pagod siya. Napangiti siyang mapait habang nakatitig sa espada. Kung hindi lang ninakaw ang kanyang pulang shuttle, madali sana niya itong nahabol. At kapag naaalala niya ang itim na sinag na hinabol noon ng Giant Demon Clan member, hindi niya mapigilang mag-fantasize.

Ang aking sariling ina, na nakatayo lang sa gilid, humihigop ng wine habang pinapanood akong saktan. “Magpasalamat ka at may gustong magpakasal sa iyo, Serein,” malamig na sabi ni Mama noon. “Huwag kang maging pabigat. Kailangan namin ang koneksyon ng mga negosyanteng iyon.”

Habang nagpauli-uli ako nagtataka ako kung paanong nangyari yun sa kanya. Alam naming lahat kung gaano kagaling at kahusay ni Ayeka sa pakikipaglaban kaya’t nahirang siyang MAFIA QUEEN. Ngunit hindi na rin ako magtataka sapagkat mainit ang dugo nila sa bagong MAFIA QUEEN lalong lalo na ang grupo ng mga SPARK SQUAD. Planadong-planado ang nangyari kay Ayeka kaya’t nangyari ito sa kanya. Hindi rin ako magtataka kung papaano sila pahihirapan ni Ayeka bago patayin.

Pero ngayong lumalaki na sila, tila nauubusan na siya ng idadahilan. "Moana!" saway ni Maui sa kanyang kapatid matapos mapansin ang biglang pagbabago ng ekspresyon sa mukha ng kanilang ina. "Bakit mo ba binabanggit ang scumbag dad na 'yan? Sinisira mo lang ang mood ni Mommy," galit na dugtong ng panganay. "Tama si Kuya. Huwag mo nang banggitin ang scumbag father na 'yan," segunda naman ni Matias habang sumisinghot.

Isn't it a taboo subject for our kind? "It was strictly forbidden for us to be in a relationship with humans. But that was a long time ago, Saki... Wala pa kayo sa mundo noon." "Ano pong nangyari?" Tumikhim ako. Nanatiling nakatitig sa akin si Mama, diretso sa mga mata, nang bumuntong-hininga siya at tila may bumagabag bigla. "Can you hand me your bracelet?" she suddenly asked.

"Remember, Trace. You are not only a Dimagiba, half of your blood comes from a combination of the Silva and Ferreira clans of Brazil. As you were born, you already have your place in our family's organization. You were born to lead and not to bow to anyone. Lembre-se disso, meu filho." Mama told me that simula pa yata nagkaisip ako. Kinasanayan ko na lang pakinggan dahil ano ba ang interes ko sa sinasabi niya, bata lang ako at mas gusto ko makasama siya manood kay Doraemon ulit kaysa makita siyang nagagalit kay Papa. "Nasaan ang anak ninyo?" That made me stop passing by. I got curious… I wanna know too…

Si Mama naman, bahagyang napaatras sa kinauupuan niya, parang hindi alam kung ano ang isasagot. “Si Akeno?” tanong ni Mama na halatang pinipilit intindihin ang sitwasyon. Tumango ako. “Oo, Mama. Parang… parang may koneksyon kami. Parang kami kayo noon.” Halos hindi ko na maituloy ang pagsasalita ko, pero kailangan kong ipaliwanag ang nararamdaman ko. “Kada magkasama kami ni Akeno, nararamdaman ko ang isang bagay na hindi ko maipaliwanag. Parang… may koneksyon kami na mas malalim pa sa simpleng pagkakaibigan. At sa sinabi ng mahiwagang swimming pool, parang kami nga ang susunod na magpapatuloy sa inyong naiwang kuwento.”

Hindi sumagot si Vivian. "You know how he's a monster, Amari will be when he finds out you took his child." Naikuyom ni Vivian ang mga kamao at Saka muling binuka ang mga kamao at humarap kay Mara na may ngiti sa gilid ng labi. "Hindi magbabago ang aking pasya Mara. At Hindi ako natatakot mamatay maiganti ko lang ang aking kapatid."

Hindi ko napigilang mapatingin sa kanya nang mas matagal. Kung hindi ko alam ang totoo, baka naniwala na rin ako sa sarili niyang kuwento. Napangiti naman si Mamita habang nakatingin sa amin. “I always knew my granddaughter would marry someone strong,” sabi niya. Maya-maya ay napahikab siya nang mahina, halatang napapagod na. “Apo,” sabi niya sa akin. “Stay with him.”