Novel & Cerita Malayo Ka Man

yumuko pa ako para hindi naman siya tingalang tingala sa akin. “Molla, hintayin na lang kita mommy.” Napatango naman ako sa kaniya. Translation: Molla means in Korea I don’t know. “Mauna na ako.” saka ako tumalikod sa kanila. “Take care mommy.” Kinawayan ko na lang siya patalikod saka dirediretsong lumabas ng building na yun.

Instant real quick change of mood si Vanessa. "Yah! I'm okay. Saan na nga ba tayo. Sorry may ini isip lang ako." aniya. Pero, gusto niya ng isigaw sa pagmumukha nito na bweset ka !! BAKIT ANG MANHID MONG TAO KA!! with malalaking letra pa. Nakakainis!!!

"Live in mo mukha mo. Text mo ako kung anong balita sayo." "Balita sa akin o balita kay Uncle Sam mo?"

Hungry Amara Masakit ang katawan ko, lalo na ang pagkababaë ko. Gosh! Hindi ko akalain na ganoon kalaki at ganoon rin kasarap. Namula bigla ang aking mukha ng maalala ko ang pagkalalakï nito. Pinahawak ba naman niya sa akin. Eh, ako na wala pa talagang karanasan sa ganitong eksena. Nailang talaga ako at sobrang nahiya.

"A-ano po ba dapat?" Lagot ka, Maliah!

malamyos at mabagal na wika niya na halatang may dinaramdam. Nais umiyak ng loob ko, para kong niloloko ang sarili ko at mababaliw ako sa palitan namin ng usapan. Paano ba ipakitang masaya ka kahit ang totoo ay mababaliw ka na talaga? "I'm doing great, 'Ma!" I said. "Hindi mo ba ako na-miss kaya gusto mo akong umalis na?" Ngumiti siya sa akin. "Of course I miss you. Ikaw lang itong tanging anak ko."

mali ang halikan pala ako may mga naging nobyo ngunit never ko pang naranasan ang mahalikan hindi ko alam kung bakit hindi naman ako pangit at at lalo namang hindi mabaho ang aking hininga! "open your mouth"malambing nitong bulong. hindi ko maintindihan ang sarili ngunit ko sana lamang sumunod ang aking katawan sa kanya ikinawit ko ang aking mga kamay sa kanyang leeg at ibunuka ang aking bibig

“Uminom ka muna.” I shook my head. “I’m not thirsty. Ada, listen to me. Mauna ka na sa Maldives, okay? Babalik na ako sa Pilipinas.” “What?” nanlalaki ang mga matang bulalas niya. “Hahayaan mo akong bumiyahe mag-isa? Bakit? Anong nangyari? Sasama ako sayo pabalik.”

“Umalis ka na nga.” “Ito naman hindi mabiro. Ang bilis mo namang makabawi ng mood. Kanina umiyak-iyak ka pa tapos may yakap pang bonus tapos ngayon para kang tigre na kumakain ng apoy. Ano ka ba talaga?”

Akala ko lang pala ang lahat. Naalala ko si Manuelo, kapag ba ay mapansin niyang hindi ako tumupad sa aming usapan, hahanapin niya kaya ako? Mag-aalala kaya siya? Baka mag-alala rin ang aking abuela, hindi ko gustong madagdagan ang kaniyang problema. Talagang nag-iisa na ako ngayon.