Malfoy Manor Novels & Stories

“Look.” Ngumuso siya sa bandang unahan ng dinaraanan kaya sinundan ko kung ano ang itinuturo niya. Lahat ng pangamba ko ay nawala nang matanaw ko ang malaking gate sa dulo ng daan. Mukha iyong palasyo kung titignan dahil sa sobrang laki noon. Hindi ako makapaniwalang doon ako na ako mag-aaral. “Ano nga palang gagawin mo rito?” Tanong niya nang huminto kami sa tapat ng malaking gate kung saan nakalagay ang Monstrous Academy sa pinakataas noon.

malamig na saad niya. Ayy attitude ka kowya, malamig pa parang yung surname nya malamig. Malamig din kaya yung ano nya? Yung ano? Yung dugo nya? Hihi ano naisip nyo? Yung sa lamig nya akala mo nasa refrigerator ka, yung sa lamig ng boses nya parang relasyon nyo ay mali ano pala yung parang nasa Antarctica kana. Hmmp "Cloud Damon Malfoy 19 Cloud at your service" sweet na sabi nya sabay kindat. Ayy malantod si bebe. Buti naman di sya nagmana dun sa tatay nyang si Draco Malfoy..

Humakbang naman na ito paalis pero bago tuluyang makalabas ay napatigil ang mga ito nang magsalita sila. "Let me remind you all that I am the owner of this mansion. And next time you don't obey me, you're all packed and out of here," Draco said coldly. "Do I make myself clear?" "O-opo, Senyorito," halos sabay-sabay na sagot ng mga ito. Tuluyan naman ng lumabas ang mga ito sa kusina. Naiwan silang dalawa doon ni Draco. "What are you still sitting there for? Finish cooking so I can eat," he ordered her.

The grass was well trimmed and clean. Ilang minuto pa ang lumipas at huminto na ang kotse. Lumabas kami at agad na napukaw ang atensyon ko ng napakalaking imprastaktura na ito. The narrow roof of this castle like school attain it’s might. I can see the silver plaque containing the words ’Quatria Magical Academy ’ I just see this academy in an old newspaper and cheap magazines. Parang nakatingin lang ako sa isang panaginip.

Sa bawat hallway na nadadaanan ko ay may mas maliliit na chandelier pero walang tatalo sa pinaka-malaking chandelier sa music room. I stared at the big double doors that will lead me outside pero kaagad akong pinigilan ng dalawang kasambahay na ayaw talaga akong tigilan. "We apologize,Your Highness but you are only allowed to be there" "Hmm?"kung sino man si Adona,ngayon pa lang nakikita ko na kung gaano kapangit ang buhay niya.Sa Mansion na ito ,may tatlong balkonahe na akong napuntahan at hindi ko pa sigurado kung iyon nga lang iyon.May sinabi rin silang wine cellar , there's a big kitchen a the massive dining hall dressed with red carpeted floor ,tall ceiling ,a LOT of small chandelier in

CAELUS’ POV Malakas kong itinulak pabukas ang main door ng Mondragon Grand Estate. Isang malakas na ingay ang umalingawngaw sa buong living hall dahilan upang mapahinto ang ilang kasambahay at halos mapatalon sa gulat ang mga ito. Mabilis na humangos papunta sa akin ang mayordomo kasama ang ilang katulong. At nang makita nila kung sino ang dumating… Halos mawalan ng kulay ang mga mukha nila.

Naibulalas ko na lang dahil maruming marumi na ang aking damit and I swear pati mukha ko. "As for your punishment. Follow me." Saad ni Draco at nauna na itong maglakad. Sumunod na lang ako rito. "Enjoy!" Biglang sigaw ni Marcus na ikinangiwi ko. Abnormal din ito eh. Anong ikaka-enjoy dito sa punishment? May pagkamasokista ba ang lalaking yun? Nakasunod lang ako kay Draco at pumanhik kami sa likod ng mansyon only to find an open shower area. Agad na nangati yung kamay ko dahil gusto kong maligo doon dahil maruming marumi ako!

He sounds obsessive. Muli nitong pinaandar ang kotse papasok sa mahaba-habang driveway ng dambuhalang mansyon. Sa halip na fountain, katulad sa Amberwood Manor, ang iikutan ng driveway pagdating sa mismong harap ng mansyon, ay artificial falls ang naroroon. She was already amazed the first time she went there. Now, she’s more fascinated with the place with the thought that she's with her husband now.

Ngunit heto ako ngayon, mabagal ang bawat hakbang pababa sa marmol na hagdan, tangan ang mahaba at manipis na laylayan ng bestidang tila mas magaan na ngayon sa balikat, habang mabigat pa rin ang damdamin ko. Ang buong mansiyon ay puno ng ilaw. May mga kandilang nakalinya sa gilid ng hallway, may mga bulaklak sa bawat sulok, at ang hardin na dati’y tila malamig at tahimik ay ngayon ay sinabuyan ng gintong liwanag. Ngunit walang ibang bisita. Walang dinner party. Walang mga taong gustong ipakilala ni Drako sa akin. Maliban sa sarili niya.

“Hindi ko na malaman kung saan nag mula iyang uri ng pag uugaling mayroon ka, Amara. Simula bukas bawal ka nang lumabas ng pamamahay na ito na hindi muna ipinapaalam sa akin, bukas na bukas rin ay mawawalan ka na ng karapatang sagot-sagutin ang sino man sa pamamahay na ito, nag kakaintindihan ba tayo?” Muli pang napairap si Amara dahil sa mahabang litanya ng kanyang lolo. “Yeah sure, whatever! You are setting so many rules in this house lolo, and I don’t care about all those, whatever the hell is this place? Hogwarts?” -- Inis na napamulat ng mata si Amara nang marinig na malalakas at sunod-sunod na katok sa pinto ng kanyang silid.