Draco Malfoy And Hermione Granger Novels & Stories

sigaw ni Silverbell, habang idinidiin ang kanyang espada sa leeg ni Draco. Nalungkot ang mukha ni Draco nang maramdaman niya ang sakit ng talim, at ang sarili niyang dugo na tumutulo pababa dito. Hindi niya inaasahan na aabot sa ganoong kalayo ang pinuno ng Martial Alliance para kay Frank, handang palayain ito mula sa kulungan kahit pa mangahulugan itong pabagsakin si Draco.

Naging magkaibigan silang dalawa lalo na ng malamang iisang school lang sila at magkaklase pa! Ngunit kahit na ganon ay alam ni Flora sa sarili niya na si Draco lang ang mahal niya wala ng iba. Kahit na nakikipagkaibigan siya sa mga lalaki ay hindi pa rin niya ito tinitignan bilang lalaki kundi kaibigan lamang. Tunay na malakas ang pagmamahal niya kay Draco ng panahon na iyon.

"Now, I'm telling you this, it's better kung mananahimik ka na lang at hindi mo ipapakita 'yang pagmumukha mo sa akin. Okay?" Sasagot pa sana ako, pero naunahan ako ng pagtulak niya. Hindi naman 'yon gano'n kalakas pero naging dahilan upang ma-out balance ako't matumba sa aking kinatatayuan. Ouch! "Eliza, stop it!" In a slow motion, another one of the popular faces of the Campus appeared in front of me. It was Draco. Yes! The school tyrant Draco Mercedes. "Sup, Draco," Eliza responded to him cutely, halatang nagpapapansin.

Nakatuon ang kanyang mga mata kay Ahrio na may malinaw na interes at pagnanasa. Nang mapansin ang kanyang halatang paninitig, naasar si Draco at umakyat sa itaas, iniwan si Olga. Nang tumingin siya pabalik at nakitang nakatitig pa rin ito kay Ahrio’y naiinis na tinawag niya ang babae. “Olga! Let’s go!” Nag-angat ng tingin si Olga, iritado at inirapan si Draco. “Why am I stuck with him?” Bulong-bulong niya na punong-puno ng panghihinayang.

Hindi na nga din niya napigilan ang sarili na gumanti na din ng halik kay Draco. At nang maramdaman iyon ni Draco ay binitiwan nito ang dalawang kamay niyang hawak nito. Pero ang isang kamay ay humawak sa batok niya at mas lalo siya nitong hinalikan ng mariin at mapusok sa labi. Kusa nga ding pumulupot ang dalawang kamay niya sa leeg nito. Draco kissed her lips with fervor. Lips to lips and tongue to tongue.

Hindi ko magawang magalit dito kahit pa pinahamak niya ako ngayon. "Hello!" bati nito bago binalingan si Draco at nagtanong, "Should I tell Mimi that I met Aunty again?" bulong na tanong nito pero dinig naman namin. Napaayos ng luhod si Draco at tumikhim bago sumagot. "Shh. Mare, this is our secret. Don't tell your Mimi that we always go here." Kumunot ang noo ng bata sa sinabi nito. Ngumuso at naningkit ang mga mata.

Pagkatapos ay sabay kaming lumabas ng kwarto, marahang isinara ang pinto. Pagbalik namin sa sariling silid, parehong bumagsak sa kama, pagod sa maghapong paglalaro at pag-aalaga. Tahimik lang muna kaming dalawa, nakahiga at nakatitig sa kisame. “You know,” sabi ni Drako pagkatapos ng ilang minuto, “this is the happiest I’ve ever been.” Tumingin ako sa kanya. “Really?” “Yes,” sagot niya, seryoso ang tono. “Not the business, not the power. Just this. You, and them.”

"I don't see your point talking to me like that. As far as I remember, I don't know you. We have nothing to do with each other, so just evaporate and go to Scarlet. She needs you, more than I need you here." I swear to god, I saw how his jaws clenched and it is too familiar! Bakit ba ganito kalakas ng resemblance si Draco at Cayden? Pwedeng magkamukha lang sila pero hindi magkaugali? Jusko, talagang pinapahirapan niyo ako. Gusto ko ng magmove on pero bakit, biglang may sumulpot na kamukha ni Cayden? Ano to, hindi pwedeng magmove on o pinapahirapan lang ako ng todo?

Nang malapit na ako sa huling baitang ng aming hagdanan ay napatingin ako sa living room at laking gulat ko ng makita doon si Draco na kausap ang aking mga magulang. Nakangiti ito at ayun na naman ang biglang pagsikdo ng aking dibdib kaya bigla akong natigilan. Kumapit ako sa barandilya ng hagdanan habang ang isang kamay ko naman na may hawak ng handbag ay napunta sa aking dibdib. Bakit may ganito? Biglang nagpaling ng tingin si Draco sa akin at nawala ang ngiti niya. Naghinang ang aming mga mata at napansin ko na nakatayo na pala siya.

Napakunot ang nuo niya,at kinilala kami ni Draco. “ Sino po sila?” Magalang nitong tanong,napalunok ako at napatingin kay Draco. “ Uhm,kaibigan po kami ni Nerissa. Ako po si Draco,gusto po sana namin siyang makusap." Si Draco na ang sumagot,napatango ang babae at pinanliitan kami ng mata. “ Wala dito ang pamangkin ko,at wala din siyang nasasabing may darating siyang kaibigan. Wala siyang nababanggit sa’kin na may kaibigan siyang katulad niyo.”