Maman Meaning Novels & Stories

Napatingin ito sa akin at saka umismid. "Wala po Mam." Bastos nitong sagot at umirap ng palihim. "She ask me Mama kung kailangan ko po ng Mommy." Sabi ni Aera. Sinamaan ko ito ng tingin pero pinagtaasan lang niya ako ng kilay. "What? Nagtanong lang naman ako baka kasi hindi naman enough yung Mama."

"Buon giorno, Mama." Kumunot ang noo ko, "ha?" Humagikhik naman ito. "I said, Good Morning, Mama." Alam mo yung ang sarap sa pandingig na may tumatawag sa iyong Mama. Lalo na at may pagka-slang ang pagkakabigkas ang salitang Mama man o Papa. Yung pang rich kid ang tawag.

“Bakit naman ako matatakot sa kanya?” “Ganun naman pala eh!” Ngiting wika ni Hanma, habang inakbayan siya. “Ang inaalala ko lang, ay baka madamay siya.” Nawala ang ngiti sa labi ni Hanma, dahil sa narinig niya. “Madamay? Bakit?” “Ibang klaseng magalit ang Mommy ko Hanma, alam ko gagawa siya ng paraan, para bumalik ako.”

dinig ko ang boses ni Tita Amalia mula sa video. "H-how? How's 'mama' become water?" tanong ni Bianca habang hinehele pa rin niya si Sam. "Basta 'mamam' means water in baby language." Inabutan naman ni Anton ng tubig na nasa baby bottle si Bianca. Pinainom niya si Sam at talaga namang walang tigil ito sa pag dede nang ilagay na sa kanyang bibig ang baby bottle nya.

Mabilis niyang tinakpan ang bibig ni Gray at ngumiti nang malawak kay Gab. "I am your only mother, Baby. Huwag kang makinig sa iba. Ako lang ang Mama mo, tandaan mo iyan, hm?" malambing niyang bigkas sa anak. Bahala na kahit pa parusahan siya ni Gray o kung saktan siya muli nito. Ang importante ay mananatili siyang Mama ni Gab kahit pa malayo siya sa tabi nito.

Lalo na kapag nalaman niya ang dahilan kung bakit kami naghiwalay. "Malapit ka ng manganak, dapat di ka niya iniiwang madalas mag-isa, mahirap kapag ikaw lang mag-isa dito kung sakaling bigla kang manganak, walang makakatawag agad ng tulong. Dapat inaasikaso niyo na agad ang kasal niyo bago ka pa manganak." Sabi ni Mama tiningnan ako.

Kinaladkad ako ng mga tauhan ni daddy papasok sa loob ng gate. "Daddy! Please! Saan mo ba ako dadalhin?! Anong bang kalokohan ito?!" Nagsusumigaw na sabi ko. Subalit bigla rin naman akong natigil ng bumungad sa akin ang napakalaking mansion. Kakaiba ang mansion na nakikita ko ngayon. Sa sobrang laki nito halos hindi kona makita ang kabuohan. "Si Marco??" Rining kong tanong ni daddy sa tatlong taong sumalubong sa amin. Kung titingnan parang mga high end bodyguards ang pormahan ng mga ito.

Malungkot kung turan. “Anak, hindi naman porket na buntis ka ng wala amang ipinakilala ay kailangan itakwil kita. Hindi mangyayari yun, kahit anong mangyari anak kita lahat naman nagkakamali kailangan lang nating matuto at huwag nang ulitin pa. Pasalamat pa nga ako dahil bago ako mawala sa mundo ito makikita ko ang apo ko sa'yo.” Masayang turan pa ng aking ama. “At Kahit hindi mo sabihin sa aking. Kung sino ang ama ay kilala ko naman,” dagdag na wika pa ng kanyang Ama.

pa nga lang ni Morgan ay masakit na, bata pa kaya? Natawa si Mama ng marinig ang sinabi ko. “Mahirap talagang manganak, Saddie. Palaging nasa isang hukay ang isang paa ng isang babae kapag nanganganak sila. Masakit at nakakadala, pero maniwala ka, kapag naraos ka ay sulit ang lahat ng hirap.” Ginanap ni Mama ang kamay ko at seryoso ng tumingin sa akin. “Ganyan ang naramdaman ko ng ilabas ko kayo sa mundo. Ang lahat ng paghihirap ko ay sulit dahil niluwal ko kayo ng ligtas at malusog. Kaya wag kang matakot, anak. Malalaman mo ang ibig kong sabihin kapag naging ina ka na.”

"Ano pong hamon 'yun, Mama?" "Ang Mommy mo," seryosong sabi ni Mama. "Alam kong ipapakilala mo na siya at ang pamilya niyo. Kaya gusto ko lang sabihin sa'yo... ingatan mo ang anak ko at ang apo ko. Ipaglaban mo sila kahit kanino, kahit sa sarili mong pamilya. Dahil kung mahal mo talaga sila, walang hadlang ang magiging malaking para sa inyo."