Mangekyou Sharingan Eyes นิยาย & เรื่องราว

malamig niyang tanong nang ibaba niya ang tingin sa akin. He’s like a lion, staring at his prey, gusto kong iwasan ang tingin niya pero hindi ko magawa. There’s something about his eyes na once na matitigan mo ay para kang inaakit, parang sinasabi nito na sakanya ka lang tumingin. Maybe because I find it mesmerizing that his eyes have two different colors; The right side was brown while the other side was blue. I didn’t know that having heterochromia would be this fascinating.

Natatawang ani nito bago makahulugang ibinaling ang tingin kay Papa. Sasagot na sana ako nang sabay nakuha ang atensyon namin ng taong pababa sa hagdan. Tiningala namin ito pero walang mababakas na ano mang ekspresyon dahil sa blangko nitong mukha. His hair is dishiveled. In a messy state yet it sort of suits him. Agaw pansin ang malalantik nitong pilik-mata, maging ang kakaibang kulay ng mata nito. Bluish green eyes. He has a sharp pointed nose na parang ilang ulit hinubog dahil sa perpektong pagkakagawa nito at ang manipis na labi nitong parang mula sa paulit-ulit na pagkagat dahil sa sobrang pula. "Oh hijo, gising ka na pala. Remember Leilani?"

Hindi man niya ito pinakita sa mukha niya at pinatiling kalmado ang sarili ngunit alam niya sa kaniyang sarili na natatakot siya, alam niya at ramdam na ramdam niya ito. Rage's eyes went towards Aoi, and his eyes were fixed on Aoi’s weak body. His body may be weak, but his eyes screamed power. An eye that no one in the Parella family could get when they were in danger. An intense confrontation between Takeru and Rage as Aoi was held captive caught a lot of reaction from the people present. The atmosphere was suffocating, and if one omega was here, with the potent pheromone Rage releasing right now, that omega might end up getting into a heat cycle.

“Small world indeed.“ Sabi ko na lang dito kaya agad nang binuksan ni Kiryuu ang pinto at pinapasok na ako sa loob. Tumatawa pa rin si Kiryuu habang nagda-drive na ito at binati ako ni Xanty. “I didn't know na may kakambal ka, kaya pala pamilyar sa akin si Kyros.“ Sabi nito kay Kiryuu na nakatawa pa rin. “Hindi kami magkamukha, pero may hawig lang. May palatandaan kami sa mukha, he has mole in his left eyes and me in my right eye.“ Sabi nito na napatingin sa akin kaya napatango ako.

Mainit at mabigat pa rin ang kanyang pakiramdam ngunit hindi na kagaya kagabi na halos hindi niya maigalaw ang katawan. Magenta sighed before opening her eyes and looked up at him. She unconsciously bit her lip when he was still looking at her. He possessed eyes that were darker than the nocturnal paired with intimidating thick brows. His nose was sharp and prominent, ang mga labi ay malaman at nangangako ng isang mapusok at matamis na h***k. Mangitim-ngitim ang baba't panga dahil sa tumubong balbas na hindi pa naaahit.

Napakalakas ng aura na taglay niya. "Aaaaargh!!! Ilabas mo ako dito!" She yelled, and I was shocked na nasa harap ko na siya ngayon, at alam ko na wala na talaga siya sa sarili niya. Napatingin ako sa mga mata niya, at wala sila sa dati nilang kulay. Medyo pula at asul ang mga ito. Purple eyes. Totoo nga. Ito ang kulay ng mata ng maalamat na pinuno ng mga werewolves.

Kung titignan ang mga mata ng Young Master ngayon, parang wala lang... normal... Pero sa tuwing kausap nito si Ling Yiran sa phone, kitang kita ni Gao Congming kung paano nagbabago ang mga matang ito... Puno ng lambing na minsan may kahalong kilig? Kaya nasabi niya sa sarili niya na hindi pala talaga manhid ang amo niya at siguro may piling tao lang talaga kung kanino pumupungay ang mga mata nito.

Muli ko namang pinatakan ang labi nito ng masuyong halik habang siya naman ay mahigpit din ang pagkakakapit sa akin at sinusubukang suklian ang bawat paggalaw ng aking mga labi. Nang muling maputol ang aming halik ay muli ko namang tiningnan ang kanyang mga mata. Ngayon ko lang napansin na ang ganda pala ng kanyang mga mata. She has hazelnut brown eyes and long lashes with it. Sana ay mamana ito ng aming magiging anak dahil ngayon pa lang tila may bagong bagay na naman akong kakahumalingan sa kanya.

Sumuka siya ng espiritwal na enerhiya at itinuro ang sinaunang jade. Sa isang iglap, lumabas ang napakaraming gintong simbolo, umiikot sa jade na parang mga bituin sa kalangitan. Hindi nagbago ang ekspresyon ni Juan. Malamig ang tingin niya, at unti unting lumitaw ang killing intent sa kanyang mga mata. Nanlaki ang mga mata ng gitnang edad na lalaki. Nag-alinlangan siya sandali, pero sa huli, kinagat niya ang labi at naglabas ng dalawang gintong orb.

So secured. Hindi ko rin maintindihan bakit nakakaramdam ako ng kapayapaan sa ilalim ni Lazarro. Parang walang kayang manakit sa akin ngayon dahil naririto siya... Prinoprotektahan ako. I look up. He is looking at me-Intensely. Worry are very evident in his ocean blue eye and white eye. The world shrank until there was only his eyes, looking at me full of calmness and softness.