Novel & Cerita Manners Maketh The Man Meaning

Curious na tanong ng kapatid ko kay Laze. "We are raised well, showing bad manners means we lack discipline." Mahinahon na sabi ni Laze. "We can show some of attitudes but not bad manners." Napatango tango ako ng maunawaan ang sinabi niya. "We can be short tempered but we can't disrespect other people who deserves to be respected." Namangha ako sa patakaran ng disiplina sa kanila. "Our grandparents might really cut everything for us to be disciplined." Ngumiti ako.

I poutedly answered. " Alam mo, ineng, kaming mga lalaki minsan ay nahihiya kaming gumawa ng unang hakbang dahil natatakot kaming matanggihan. " Wika pa ni Manong habang nakatingin sa'kin sa rear view mirror. " Kung ako sa'yo, kailangan palagi ka niyang kasama para mas lalong makikilala mo pa ang asawa mo." Dagdag pa nito.

"Harsh naman nito. Anong tingin mo sa akin? Lalaki?" "Sasakit talaga ang ulo ko sa pag-intindi sa iyo." Huminga siya ng malalim. "Parang nais kong magsisi na isinama pa kita. Baka mamaya'y may gawin kang hindi kaaya-aya roon." "Ang sama mo. Judgemental ka talaga." Binabawi ko na ang sinabi ko kanina na gentleman siya. Si Tandang Manuel ay isang harsh, judgemental at insensitive na tao.

“Dustin, I want to witness your success and your growth as a man.” Iniangat ni Dustin ang kaniyang mukha para pagmasdan ang kaniyang papa. He could feel how serious his father was noong sinabi niya ang mga salitang iyon. “Ang pagkalalaki ay hindi nasusukat kung ilang babae na ang iyong natikman o naikama. Being a man means being responsible and faithful. Kahit sinong lalaki kayang magpakagago at magpakaloko sa buhay pero iilan lang ang lalaking kayang manindigan at magseryoso sa buhay.”

"Hindi ko alam kung bakit mo sinasabi 'yan pero pasensya na, hindi ko magagawa ang hinihingi mo. Kung wala na kayong iba pang sasabihin..." Tumayo si Sandy at may pagbabanta na sa mga salita. "Hindi ka ba natatakot na ma-offend ang pamilya namin?" Tumawa si Mr. Xanders. "Sigurado akong hindi ganoon ka-close minded ang tatay mo, Ms. Manahan." Tumingin siya sa relo at nagpatuloy. "May iba pa akong gagawin. Pasensya na, hindi na kita masasamahan, Miss Sandy Manahan."

Nanginginig ang bibig nito sa sobrang galit. "Mind your words, Maureen!" Salitang naging basura sa tenga niya. Sa pagkakataong ito tila Wala sa vocabulary niya Ang salitang manners dahil iyon din Naman Ang ipinagkait sa kanya ng controlling niyang ina.

“Do you have low standards?” “Grabe ka naman, sir. Na-offend ako ‘run. Saka wala ka bang bilib sa sarili mo?” tanong niya pa na humawak sa braso ko sandali bago ako tingnan nang maayos. “Hetong lalake kasi gusto ko.” Napangiti ako kahit papaano sa sinabi niya. “That’s flattering, Maan. Thank you. But I need you to make me a manly man.”

Kaya naman, paanong hindi sila kakamuhian nito? Pero, isang bagay lang ang pagkamuhi, kaya naman, para sa anak nila, kailangan ni Mr. Mann na kumagat para sa anak niya at sincere na magmakaawa kay Ruth, “Ruth, para sa kapakanan ng taong nagpalaki sayo sa loob ng twenty years, at para na rin sa pagkakaroon mo ng magulang habang ang pinsan mo ay wala, kahit na buhay ang mga magulang niya, nakikiusap ako, pakisagip siya please. Please?” Sagipin?

diin ko. "That's just the same. Gusto mong malaman kung bakit?" hamon nito. Hindi na lang ako umimik. "You're trying to annoy a man by being sweet with other... man. Well, in my case, I'm not totally and exactly a man. But the way you executed it earlier, ganoon na rin ang lumalabas. That's a usual act of making someone jealous, you know?"

Mataray na anito. Tinignan ko lang sya ng blangkong tingin. "Tignan mo nga yang itsura mo baka mas mahirap kapa kay Manong!" Muling pang iinsultong anito. Tinitigan ko ito mula ulo hanggang paa, maayos ang suot nito mukhang mayaman. "Wala naman sigurong masama mag tanong!" Malumanay kong ani. "Mga tao talaga makaagaw lang ng attention ng marami gagawa ng paraan!".