Manners Maketh The Man Meaning นิยาย & เรื่องราว

“You have two choices. Apologize right now, or I will make sure that every single door in this city closes for you. I have connections, and I can guarantee that you will regret ever opening your mouths in this manner.” The fear in their eyes was obvious now. They recognized the power and status in my voice, even if they did not know exactly who I was. No one spoke with such confidence unless they had the means to back it up. “We… we’re sorry,” the first man stammered, his earlier arrogance completely gone. “We spoke without thinking. Please forgive us, Miss.” “Better,” malamig na sabi ko. “And remember this: manners cost nothing. But if you ever treat anyone like that again, you might not be

“Are you saying that I’m not a nice person?” “Maayos, meaning decent.” Nagpakawala siya ng malalim na hininga. “You know what it means to be decent, yes? You’re a genius. Define that for yourself. Para sa ‘kin, mas mabuti nang decent ka sa sarili mo at sa iba kaysa mabuhay ka nang may galit sa sarili mo at sa mundo. Ang lungkot-lungkot siguro ng gano'ng buhay, 'no...”

"Alam mo, Valle, wala kang kahit katiting man lang ng pagiging gentleman." "As far as I can remember hindi required ang pagiging gentleman. And you know what they say, gentlemen are patient wolves." Pinaikutan ko siya ng mata at mas itinuon na lang ang pansin sa kagandahan ng limousine. Wala na akong magagawa kung 'yan ang mindset niya. Hindi ko pwedeng asahang gawin niya ang mga bagay na hindi niya naman ginagawa, or magagawa.

mahina naming paumanhin sa amo namin. Tumalikod naman na ito at lumabas ng kusina. "Pasensya ka na, Manang, pati ikaw nadamay pa sa galit sa akin ni Sir," paumanhin ko. "Matuto ka na sana next time na 'wag sumasabad kapag nagsasalita ang amo natin. Hala, bilisan mo na diyan para makapalengke na tayo," Nagmadali naman kaming kumilos para makapagpalengke na kami ni Manang.

Pinapakita ko lang talaga sa kaniya na hindi ako yung tipo ng babae na basta-basta nagpapatawad, it's one of my principle as a woman. Hindi porket nag-sorry ay kailangan patawarin agad, kung wala naman sincerity at wala rin naman sa gawa, then sorry is just a meaningless word, nothing more. A man should pursue his woman with dedication and sincerity, effort is a must.

Tumikwas ang kilay ni Tatiana at pinagsalikop ang mga braso na pinagsabihan ang ama. “Anak, it’s called manners. Hindi tama na pakitaan mo ng kagaspangan ang mga tao na maayos naman ang pakikitungo sa’yo,” katwiran ng ama sa anak. “You’re a married man, Papa. And dapat kay Mama ka lang ngumiti!” Nakabusangot na talaga si Tatiana sa sinabi nito at pabagsak na umupo sa silyang nasa kainan.

Kasi kung oo ay hindi bagay sa kaniyanh siraulo niya. Manners? Manners ba kamo ang sinasabi niya? So, gawain ng taong may manners ang iwanan ang mga anak niya—ang isang labinlimang taon na dalagita at siyam na taon na batang babae ng walang guardian na mag-aalaga sa mga ito? May manners ba ang taong mas pinili ang lalaki niya kaysa sa mga anak niya na sarili niyang dugo’t laman? May manners ba ang taong mas piniling alagaan ang anak ng ibang babae kaysa sa sarili niyang mga anak? May manners ba ang taong mas pinili ang sariling kaligayahan kaysa ang isipin kung ano ang kahihitnan ng mga taong iniwanan niya? Ha! Hiyang-hiya ako sa sinasabi niyang manners.

kita kong biglang nagbago ang ekspresyon ng mukha ni manang dahil sa sinabi ni Alex. “Oo mga iho pero wala kaming nagagawa kasi malalaki silang tao at isa pa kayang kaya nila kaming paalisin rito sa pwesto namin” malungkot na saad ni manang “Ah ganun ho ba? Bakit hindi niyo po isumbong sa namamahala rito sa bayan?” tanong ko “Ah wag niyo na alamin mga iho, mag-ayos na lamang tayo ng mga paninda ko” tila ilang na sagot ni manang