Manners Makes A Man 소설 & 이야기

Kakatwa lang na akala mo naman ay hahaba ang suot suot niya. Agad niyang sinalinan nang alak ang baso nito, at nginitian ang lalaki. Iyon ang turo sa kanila ng manager ng bar na iyon, na kahit anong mangyari ay huwag tatanggalin ang ngitinsa mga labi kapag nag seserve sa mga customers. Kaya naman binabalik balikan at dinudumog ng mga kabataan at matataas na tao ang kanilang bar.

Kung lalo pa niyang gagayahin ang pagiging mangmang, baka sa huli ay matakot na siya sa sarili niyang katangahan. “Parang sinasabi lang dito na mas lalo pa akong magmumukhang tanga,” sabi niya sa sarili habang napapakamot sa ulo. Second, have a gentle and charming manner. Rest both hands lightly on the man’s chest, looking soft and helpless, to stir his sympathy and draw his attention.

“You have two choices. Apologize right now, or I will make sure that every single door in this city closes for you. I have connections, and I can guarantee that you will regret ever opening your mouths in this manner.” The fear in their eyes was obvious now. They recognized the power and status in my voice, even if they did not know exactly who I was. No one spoke with such confidence unless they had the means to back it up. “We… we’re sorry,” the first man stammered, his earlier arrogance completely gone. “We spoke without thinking. Please forgive us, Miss.” “Better,” malamig na sabi ko. “And remember this: manners cost nothing. But if you ever treat anyone like that again, you might not be

“Do you have low standards?” “Grabe ka naman, sir. Na-offend ako ‘run. Saka wala ka bang bilib sa sarili mo?” tanong niya pa na humawak sa braso ko sandali bago ako tingnan nang maayos. “Hetong lalake kasi gusto ko.” Napangiti ako kahit papaano sa sinabi niya. “That’s flattering, Maan. Thank you. But I need you to make me a manly man.”

Kaya inuna na muna niya ang magpakasasa sa mga babae to vent his annoyance. The man was in his early sixties, standing five-eight tall. He has a fair complexion at may alon-alon na buhok which is naturally golden brown which shows he is a mixed race. At his age and sa tikas ng kaniyang pangangatawan, he is often mistaken as Maverick's brother. Women often describe him as a beef-cake and stud which made them drool for him and crave to get his attention para matikman ang kaniyang kamandag which he always granted wordlessly.

Mainit naman talaga sa kinatatayuan niya kung bakit kasi hindi siya naghanap ng masisilungan. Alam ni Jean na nakatingin sa kaniya ang binata at ang kasama nitong babae na kinaiinisan niya ngayon. Jean is comfortable to her clothe,Wala s'yang pakialam kung makita ng lahat ang makinis niyang katawan. Hindi naman kasi siya n*******d dahil may suot pa rin naman siyang cycling short at sports bra. “Sh*t! Can you wear your t-shirt?”

“But, Sir, I have family—” “I said, “Get out”,” pag-uulit na saad ni Jax. “Sir…” “Get out!” mataas na tonong utos ni Jax. Gusto man depensahan ni Manny ang kanyang sarili pero hindi niya magawa lalo na at siya talaga ang may pagkakamali nang sandaling iyon. Nanlulumong lumabas ng opisina si Manny. Napairap at napasapo naman ng noo si Jax nang tuluyan ng nawala sa kanyang paningin ang manager.

Kaya naman, paanong hindi sila kakamuhian nito? Pero, isang bagay lang ang pagkamuhi, kaya naman, para sa anak nila, kailangan ni Mr. Mann na kumagat para sa anak niya at sincere na magmakaawa kay Ruth, “Ruth, para sa kapakanan ng taong nagpalaki sayo sa loob ng twenty years, at para na rin sa pagkakaroon mo ng magulang habang ang pinsan mo ay wala, kahit na buhay ang mga magulang niya, nakikiusap ako, pakisagip siya please. Please?” Sagipin?

Anong klaseng empakto ba ang sumanib sa lalaking 'yon at ganoon kabastos ang bibig? "I should have listened to what my friend told me before I went here..." I breathe in and out. "Don't talk to strangers," I whispered to myself. Wala naman akong ibang pagpipilian kun'di ang bumalik sa unit ko ng nakasimangot kaysa naman harapin ang lalaking 'yon na walang ibang ginawa kun'di ang mang-asar. Isa pa, hindi siya nakakatuwa! He may be handsome, but he's not an exemption.

Kung pipiliin mo akong patuloy na magtrabaho kasama ka, kailangan mong maghanap ng libangan at ang iyong pananabik sa ibang lugar. Nawala ang ngisi at ngiti sa mukha ni Magnus at tumango siya. "Oo, siyempre, tama ka. Napaka unprofessional ko noon. Minsan ang aking pagkamapagpatawa ay nakakakuha ng pinakamahusay sa akin. Tumango ako, binigyan siya ng magandang paraan para umatras. I know damn nicely perfect ang English niya. It's his goddamn manners that is the problem, but I don't want matters to amplify in addition than they already have.