Novel & Cerita Manners Maketh The Man

Nakatayo roon, para siyang nalanta— hindi makasingit, hindi makakuha ng pansin, at siguradong hindi makakasabay. --- The older man cleared his throat, trying to recover his pride. “So you’re saying a woman doesn’t need a man?” Ngumiti si Mirae—maliit, elegant, deadly. “Ang sinasabi ko po…” “…ang isang babae ay hindi dapat matakot maging matalino, kahit natatakot ang ilan na mas talino pa siya kaysa sa kanila.”**

“Do you have low standards?” “Grabe ka naman, sir. Na-offend ako ‘run. Saka wala ka bang bilib sa sarili mo?” tanong niya pa na humawak sa braso ko sandali bago ako tingnan nang maayos. “Hetong lalake kasi gusto ko.” Napangiti ako kahit papaano sa sinabi niya. “That’s flattering, Maan. Thank you. But I need you to make me a manly man.”

Namimiligro siya. “Let’s make out,” yakag ng babae na mukhang lasing na rin ito. Nag-iisang linya ang makapal na kilay ni Travis. “Go home and watch cartoons,” aniya sabay tinalikuran ang babae. Pumihit paharap dito si Manuel. “Don’t even make eye contact. I feel like a hunk of raw meat with the lions all circling. “Hey, guys, wassup?” Travis slapped an arm around Cm and almost fell down.

In order for that to happen, you need to work hard and be thankful for what you have now. What our parents always taught us, is not to belittle others. Mayaman man o mahirap, walang karapatang manghamak ng kapwa. You need to stop saying something about others' business and start minding your own. You need to stop minding someone's mistakes and start correcting yours. All of us have flaws, nothing's perfect.

I know masama itong ginawa ko pero mas masama 'yung ginagawa nila. Tiningnan ko sila isa-isa. 'Yung iba nagsibalikan sa upuan, 'yung iba umatras, at 'yung iba, parang iba ang tingin sa 'kin. "Sorry for bothering you but you need to listen! You are disobeying one of the rules. May I remind you that we, the Grass people, are not allowed to use any electronic devices. The Manjies, they will shoot you, us, each of us. The Embassy will punish us if they caught us. Don't you know it or you forgot it? Thank me for reminding you about this," pagmamatigas ko. Kapapasok ko lang pero ganito na ako, aba’y dapat lang. They are not responsible. I can't help but stop them.

“Jav? Ano’ng ginagawa mo rito?” “Titingnan ko lang kung hanggang saan ang pag-aalaga ng kaibigan. mo,” sagot niya, sarkastiko. Nababanaag ang selos at galit sa mukha ni Jav. Tumayo nang tuwid si Manuel at hindi umatras. “Huwag mong bigyan ng malisya ang wala.” “Madali talagang sabihin ‘yan,” balik ni Jav. “Lalo na kung unti-unti mo nang inaangkin ang lugar ko.”

mahina naming paumanhin sa amo namin. Tumalikod naman na ito at lumabas ng kusina. "Pasensya ka na, Manang, pati ikaw nadamay pa sa galit sa akin ni Sir," paumanhin ko. "Matuto ka na sana next time na 'wag sumasabad kapag nagsasalita ang amo natin. Hala, bilisan mo na diyan para makapalengke na tayo," Nagmadali naman kaming kumilos para makapagpalengke na kami ni Manang.

Kaya naman, paanong hindi sila kakamuhian nito? Pero, isang bagay lang ang pagkamuhi, kaya naman, para sa anak nila, kailangan ni Mr. Mann na kumagat para sa anak niya at sincere na magmakaawa kay Ruth, “Ruth, para sa kapakanan ng taong nagpalaki sayo sa loob ng twenty years, at para na rin sa pagkakaroon mo ng magulang habang ang pinsan mo ay wala, kahit na buhay ang mga magulang niya, nakikiusap ako, pakisagip siya please. Please?” Sagipin?

"Alam mo, Valle, wala kang kahit katiting man lang ng pagiging gentleman." "As far as I can remember hindi required ang pagiging gentleman. And you know what they say, gentlemen are patient wolves." Pinaikutan ko siya ng mata at mas itinuon na lang ang pansin sa kagandahan ng limousine. Wala na akong magagawa kung 'yan ang mindset niya. Hindi ko pwedeng asahang gawin niya ang mga bagay na hindi niya naman ginagawa, or magagawa.

He gave me peck on my lips na siyang nagpa react ng mga kasama namin. “Ayan na nga bang sinasabi namin, eh!” “Respeto po sa mga single dito, please.” “Umuwi na tayo guys, baka naka distorbo lang tayo sa mag-asawa.” “Putang*na hindi ko na kaya ka traydoran ni Manuel! Umuwi na tayo!” Sinamaan sila ng tingin ni Manuel kaya mahina akong napatawa nang bigla na lamang silang natahimik.