Manners Maketh The Man Novels & Stories

or if they had simply never received the care and guidance they needed. What a bunch of immatures. Hindi ko sila nilingon at derederetsong pumasok, wala naman akong mapapala kung makikipagaway ako sa kanila. We are not young anymore kung sila nakalimutan nila 'yon ako hindi. Mas maganda na lang manahimik kaysa makipagtagisan ng salita at makipagaway. Education requires manners. Education is nothing without them.

Kung hindi lang ito sumingit ay baka hindi ako nakapagsalita at hindi rin ako napansin ng mga tao doon. "Hoy Mister! Kasalanan mo ito eh! Next time kasi huwag kang sumingit na lang nang basta. Ayoko sa mga singitero o singitera, kaya nga may tinatawag na pila eh. It means, first come, first serve. Hindi porke't malakas ang dating mo ay kailangan ikaw ang nauuna palagi. Matuto ka ring gumalang sa kapwa mo. Hindi mo ba alam ang good manners and right conduct? Wala ba kayong GMRC subject nong elementary? Values nong high school at P.E nong college?" asik ko pa at inirapan ito. Anong connect ng P.E? Eh di para matutunan niya ang tamang kilos o galaw, hindi iyong singitero siya!

"Bakit naman?" "Your condo is small for four people. Paano ka makakahiyaw nang malakas mamaya kung nandyan si Manang." Isang malutong na tawa ang pinakawalan niya sa gustong ipahiwatig ni Gregor.

Bahagyang tumawa si Harvey York. “Malamang hindi ka pa masyadong marunong sa manners. “Hayaan mo akong bigyan ka ng leksyon. “Dapat sincere ang paghingi ng tawad. Dapat kang lumuhod at mabali ang iyong mga braso bago magsabi ng sorry! “Gusto mo bang gawin mo sa sarili mo? O hinihintay mo akong gawin ito para sa iyo?"

Tinignan niya ang magkahawak naming mga kamay dahilan para mas lalong bumasa ang mga palad ko sa kaba kasabay ng panginginig ng buo kong kalamnan sa pagkapahiya. He just nods his head before gesturing me to talk. "I don't know who's the man I'm with today but all I can say is he should have learned proper manners and right conduct before growing up like this. Do you even learn for the past years or do you even have what you called self-growth?" I frankly said and wandered my gaze to all the people who's been looking at us. They all gasped in disbelief, mostly girls who covered their slightly open mouth with their hands along with the cursing of the men especially whom I suspected that his fr

Nang makalapit na talaga ang lalaki sa table nila, ay mas lalong lumapad ang ngiti nito na parang manyak. "Hey, can I help you out, girls?" the man inquired, as if he were a kind man with sympathy pouring through his veins. However, the girls know he isn't because of his posture and the way he speaks. Her eyes were red; it was as if he was also so drunk and sniffing the weeds and other illegal things. "Oh, we're all fine, sir, we're just having fun, right girls?" Sunny beams, attempting to shoo the man away from telling him that everything is OK and there's nothing to worry about.

I thought she's going to be cool but I guess I was wrong. Bigla nalang nahati ang mga tao para magbigay ng daan. Tumahimik na din sila tila nasa iisang bagay o tao lang ang atensyon. With the path made, a man started walking, looking at everyone with a smile on his face and greeting them good evening. Kuhang-pansin talaga ang mga kilay niyang makakapal. He's handsome and I'm not gonna deny that.

"Aba, ang taray mo ngayon, ha? Bakit, porke’t may trabaho ka na, nakalilimutan mo nang makipagkapwa-tao?" Humugot si Miss Jones ng malalim na hininga bago muling nagsalita, ngayon ay mas kalmado ngunit may diin pa rin. "Pasensya na, pero hindi ko na kayang manahimik. Hindi ko na kailangang ipaliwanag ang sarili ko sa mga taong walang ibang alam kundi ang manghusga. Kung wala kayong magandang sasabihin, mas mabuting manahimik na lang kayo. At kung may maririnig pa ako na pinagtsismisan ninyo ako, kakasuhan ko kayo ng slander."

“Hindi ba sinabi ko sayo na ayaw na kitang makita?” Agad syang nilingon ni Manuel nang marinig ang boses nya. Nagulat ito ngunit ang gulat sa mata ay agad din namang nawala nang magtagpo ang mga mata nila. “Napagtanto ko na ang pagkakamali ko, Alexis,” ani Manuel. “Give me another chance. I will be your best man this time. I will give you the time and effort that you need.”

“Ang mga kilos mo, Anya. Ang paraan ng pagtingin mo sa kanya, ang pagiging komportable mo kapag kausap siya... masyado kang malapit kay Sir Lucas. At ang nangyari kagabi? Kahit pa sabihin ni Sir Lucas na pinatulog ka niya sa sofa dahil sa pagod, hindi pa rin magandang tingnan. Isang salita lang ng ibang tao, masisira ang reputasyon mo rito. Kaya pakiusap, bantayan mo ang mga galaw mo.” “Opo, Manang. Pasensya na po. Iingatan ko na po ang mga kilos ko mula ngayon,” sagot ko, nagpapakumbaba. Nakahinga ako nang maluwag nang tumango sa wakas si Manang at senyasan akong pwede na akong umalis. Lumabas ako ng kwarto niya na parang nabunutan ng tinik sa dibdib, pero agad ding napangisi nang makalayo.