Manners Maketh The Man 소설 & 이야기

Di makapaniwalang bulalas ko. "Aba! Aba! Hindi naman pangit si Lucy ah! Hindi lang makinis ang mukha ng batang iyon dahil sa nga tagyawat niya pero kung titigan mong maigi eh maganda naman yon. Tsaka huwag kang magsalita ng patapos Vincenzo dahil baka dumating ang araw eh kainin mo nalang yang mga pinagsasabi't panlalait mo sa kanya." Mahabang salaysay pa ni Manang kaya tuluyan na akong natawa.

“Sinabi mo sa akin na nakilala mo si William Manning. Nagsinungaling ka sa akin. Ginawa mo akong tanga.” “Hindi ko sinasadyang saktan ka. pasensya na po. At tiyak na hindi ko sinasadyang gawing tanga ka. Nang tumingin ako sa salamin, napagtanto kong hindi ko masyadong gusto si William Manning. He's self-absorbed at iniisip lang ang tungkol sa computer sa lahat ng oras. Tapos nakilala kita at gusto kong iba. Kapag ako si Liam Mackenzie, kapag kasama kita, mas maganda ang mundo. Mas mabuting tao ako. Ginagawa mo akong mas mabuting tao. Mangyaring huwag tumigil ngayon. Kailangan kita.”

Tama lang naman ang ginawa niya na nag- sorry na siya pero ang saklap makipaglaro sa kanya ng tadhana at napipikon siya rito. Menard is smirking like a super villain. Aliw na aliw siya sa pinsan niyang na nagpakatanga ng dahil sa pag-ibig. "Annie, order also an Apple Pie in Mcdonalds." Mabilis na nilapirot ni Gideon ang sticky note na nakita niya at ibinato ito sa pinsan. Lumabas na si Annie ng opisina. Humalakhak naman si Menard na umiwas rito. He cleared his throat. "Alam mo, mag-usap kayo para malinaw."

Anong klaseng empakto ba ang sumanib sa lalaking 'yon at ganoon kabastos ang bibig? "I should have listened to what my friend told me before I went here..." I breathe in and out. "Don't talk to strangers," I whispered to myself. Wala naman akong ibang pagpipilian kun'di ang bumalik sa unit ko ng nakasimangot kaysa naman harapin ang lalaking 'yon na walang ibang ginawa kun'di ang mang-asar. Isa pa, hindi siya nakakatuwa! He may be handsome, but he's not an exemption.

Ang importante napagsilbihan ko ng maayos si Sir Kenneth at kontento siya doon! "At palagay mo ba matutuwa sila Madam kapag malaman nila na sinabunutan mo si Ella? Hindi ka ba nag iisip? Gawin mo ang trabaho mo at iwas-iwasan mong bantayan ang kilos ng ibang tao. Mas malalagot ka kapag malaman ito nila Madam kaya umayos ka!" sagot ni Manang. Hindi naman nakaimik si Marites pero matalim pa rin ako nitong tinitigan.

Guess you can never trust a man's word. &&&_estelle

Tumango silang pareho. "Mommy said... Good manners don't depend on how expensive the restaurant is. They show what kind of people we are." Hindi ko napigilang mapangiti. Napakahirap marinig ang ganoong mga salita mula sa dalawang apat na taong gulang na bata.

ani ni Uno na binalik ang atensyon sa librong binabasa. "Alam kong masama ang ugali mo pero may isasama pa pala 'yan, hindi ba uso sayo ung being a gentleman? Hindi ba uso sa inyong mga mafia ang ganong ugali?" inis na singhal ni Manuela. "Gentleman my ass, why would i gave what's mine to someone? Will you just keep quite." pahayag ni Uno na naiinis na natatawa si Manuela sa resolve nila ni Uno sa sitwasyon nila.

“Man like me?” She nodded and smiled. Sinuot muna nito ang seatbelt bago muling nagsalita. “Yes, a man like you. ‘Yung lalaking maikli ang pasensya, pikunin, manipulative, masama ang ugali, malamig magsalita, hindi marunong makaramdam ng awa─” “Wait, wait, wait. Woman, are you insulting me?” pagpuputol niya rito.

Mapakla akong natawa. “Oo nga naman ‘no? Wala akong pinag-aralan dahil hindi ako nakatapos ng pag-aaral. Pero... At least alam ko ang salitang manners, alam kong rumespeto sa matatanda at kahit ako pa ang nasa katayuan mo ngayon hindi ako magiging ganyang kababaw na boss na katulad mo! Parang ang babaw naman nang dahilan mo para tanggalin sa trabaho si manang." “Katharine naiintindihan ko si Sir--”