Mapangahas の小説・ストーリー

Binabasa ko ang pinakababang bahagi ng brochure kung saan nakalagay ang pangalan at lugar ng resort na iyon. Amanpulo Resort in Palawan, napalunok na lang ako ng laway ng makita ang bawat villa na naggagandahan maging ang presyo na nakalagay doon. Binuklat ko ang kasunod na pahina ng brochure, nakalagay doon ang mapa ng buong isla, habang may nakalabel sa ibaba kung saan mahahanap ang iba't-ibang destinasyon na maaaring puntahan. .

HAHAHAHA "Hehehe hiiii? how are you there? kailan ka uuwi?? sorry?? hehe we're on our way to Manda yung malapit sa cityhall remember that place? kakain kami nila Jax" tumingin naman ako sa orasan ko ang aga niyang magising o baka hindi pa siya nakakatulog?? 4:28AM palang don ah? hmm

Maarteng wika nito " Talaga lang ha." wika niya. Magtatatlong buwan na siyang nakikitira kasama ng kanyang kaibigan sa Davao at nagpapasalamat siya dahil wala man lang ideya ang binata sa kinaroroonan niya. Hindi naman kasi siya sikat kaya walang pakialam ang mga taong nakakasalamuha niya. Hindi rin niya kinontak si Sophie dahil alam niyang tinawagan na rin ito ng lalaki tungkol sa kanya. Malaki na ang tiyan niya at isang linggo na lang ang hinihintay niya at malalaman na niya ang gender ng baby niya. Excited na siyang mangyari iyon.

BELLA DELA FUENTE POV MABUTI na lang talaga at maagang dumating ang mga kaibigan ko galing Manila kaya hindi na ako naghintay pa ng matagal kanina sa kanila sa location area kung saan kami magkikita

Kasama ko silang lahat. Bandang alas-singko ng hapon nang marating namin ang Calle Crisologo, Vigan City, Ilocos Sur. Pagkababa pa lang namin ng sasakyan, agad na napatingala ang kambal.

Parang matagal ko na iyon kilala pero di ko matandaan kung saan. //---//---//---//---//---//---//---//---//---//---//---//---// RAFAEL'S POV Tamang tama ang pagbili ko ng bahay dito sa Manila, ng may mapansin akong babae na nagtapon ng b****a. Agad ko ito pinagmasdan, kamukang kamukha nito ang babaeng mahal ko. Pero napaka imposible dahil matagal na itong patay.

Letitia Del Fuego's POV Ang Manila Harbor ngayong hapon ay nababalot ng mabigat at kulay-abong ulap. Ang amoy ng maalat na hangin na may halong gasolina at lumang bakal ay agad na pumasok sa aking ilong nang ihinto ni Drake ang bulletproof Maybach sa harap ng pinakamalaking shipment warehouse na dating pagmamay-ari ng Montenegro Logistics.

Third Person's POV Ito na siguro ang pinaka masayang birthday celebration ni Marga. Napaka daming tourist spots ang nais nilang bisitahin ngayong araw pagkagising pa lamang. "Saan ang punta natin?" tanong ni Trixie habang nagkakabit ng seatbelt. "I'm thinking of Fort Pilar. May museum do'n, baka magustuhan niyo. They say that Fort Pilar, is a 17th-century military defense fortress built by the Spanish colonial government here in Zamboanga."

Huminga nang malalim ang taong namamahala. “Daan-daang libong kilo na ng mansanas mula sa Tayabas ang naibenta ni Miss Jazz. Interesado rin ang pinuno ng pamilya Robles na magpatayo ng mga pasyalan doon. Dati, may dalawang lugar dito sa silangang Quezon na kasama sa plano. Pero Miss Angelyn, dahil sa alok mong sampung milyong piso, naging masyadong mataas ang pangarap ng mga magsasaka. Akala nila ay dahil mayaman ang pamilya Robles—yung tipong hindi mo na maisip ang dami ng pera—kaya humihingi sila ng isandaang milyong piso para ibigay ang mga lugar na iyon. Tumanggi ang pamilya nila. Dahil diyan, tinanggal na sa plano ang mga lugar dito sa silangang bahagi. Wala namang maipagmamalaki masyad

"Lagot ka sa akin mamaya." “MAGSIPAG-miryenda muna tayo!” sigaw ni Jeremy nang tumuntong na ang alas-tres. Ang Hacienda Rosales ay may ekta-ektaryang palayan. Bukod doon ay may mga puno rin na iba’t ibang prutas – mangga, bayabas, makopa at santol. Nasa kabilang panig naman ng hacienda ang mga mga alagang hayop tulad ng baka, manok at kabayo.