Mapangahas นิยาย & เรื่องราว

Nakangiti pa ring tanong niya, habang si Xander naman ay naguguluhan na. "What?" "Is the capital of the Philippines? Basic men... Zambales, where you can see a beautiful lady like me." Pinitik ni Xavier ang noo niya dahil sa mga kalokohan niya na ikinairap niya naman. "Pikon mo naman, para joke lang eh. Alam ko naman na Manila ang capital ng Pilipinas 'no, pero mas gusto ko kasi ang Zambales... kasi taga rito ako." Paglalahad niya pa. "Pero maiba nga tayo, bakit ba nandito si bayaw?"

Third Person's POV Ito na siguro ang pinaka masayang birthday celebration ni Marga. Napaka daming tourist spots ang nais nilang bisitahin ngayong araw pagkagising pa lamang. "Saan ang punta natin?" tanong ni Trixie habang nagkakabit ng seatbelt. "I'm thinking of Fort Pilar. May museum do'n, baka magustuhan niyo. They say that Fort Pilar, is a 17th-century military defense fortress built by the Spanish colonial government here in Zamboanga."

Lahat ng punlaan ng hipon ay naka net dahil daw sa red tide. Hapon na para bumiyahe ng Maynila para makabili ng hipon at malamang baka hindi na niya maabutan ang last trip. Halos lupaypay na sa biyahe si Kaye ng bumaba ng habal habal. Eto na lamang ang huling pagasa niya.May isang matanda ang nakapagsabi sa kanya na may isang bahay sa kabukiran na may maliit na fish pond na nagaalaga ng local breed na hipon.

Humugot ng malalim na hangin saka mabilis na nagpalit ng damit saka bitbit ang basket na lumabas ng bahay. Nagmasid muna siya sa paligid. Hindi maituturing na mayaman ang Village na iyon ngunit hindi rin naman matatawag na hampas-lupa. Konkreto ang mga bahay na may maayos na kapaligiran. May mangilan-ngilang pribadong sasakyan ngunit mas marami ang motorbikes, tricycle na nakaparada sa di-kalayuan. "Sasakay ka ba, Miss?" untag ng driver ng humintong tricycle sa tapat ng dalaga.

KABANATA DALAWAMPU "Phoenix and Mamba, ready?” Narinig kong tanong ni Sphinx sa amin ng partner ko. "Handa na kami." Sagot ni Mamba. "Centaur, targets are heading north. Keep an eye on them." Sabi ni Sphinx. "Roger that." Sagot naman ni Centaur. Nasa isang pier kami sa hilagang bahagi ng Maynila. May dalang dalawang tear gas si Mamba. Sa ulo na niya ang plano namin kaya kampante ako sa misyon na ito.

At the end walang nagawa sila Tita Glaiza but to agreed. First destination namin dito sa Siargao ay ang Mapungpungko Rock pools. It was emerged at low tide, calm basins of clear seawater carved into jagged stone by time and waves. Beyond them, the ocean roared and broke violently, as if guarding the stillness within. The pools reflected the sky like glass, serene and fleeting before the tide returned.

Halos natawag na rin ni Harah lahat ng Diyos at Santo sa sobrang pagpapanick. Sobrang tagal ng naging biyahe at nang huminto iyon ay natagpuan niya ang sarili sa harap ng isang napakalaking Mansion sa Batangas. Naroon ang hindi mabilang na body guard at kasambahay. Labis na namangha si Harah sa kaniyang mga nakikita. Napakurap ng ilang beses ang kaniyang mga mata. Napahinga si Harah ng malalim.

Tanong ni Ayesha. “Ma’am wala na pong mangga sa Metro Manila. Nakahanap ako ng mangga sa Taytay Rizal pa dahil yung isang puno dun, nalate daw magbunga. Bagong pitas pa yan ma’am, matamis din at crunchy.” Nagmamalaki pang sagot ni Shane. Natatawa na lang si Ayesha. “Ang layo naman ng narating mo. Sure ka bang sa Taytay pa ito galing? Bakit ang bilis naman yata ng byahe mo?”

KABANATA 52 Mula sa ikalawang palapag ng Hacienda kung saan naroron ang kwarto si Savannah, rinig niya ang mga boses sa ibaba na tila ba may nagkakagulong mga tao. Dala ng kuryusidad, tinigil muna niya ang pinagkakaabalahan sa laptop upang sumilip sa nangyayari sa labas at nang dumungaw siya sa railings, doon niya nakita ang mag asawa na sa kaniyang palagay, mabigat at malaki ang pinagtatalunan. Kita niya ang mga luhang dumadaloy sa magkabilang pisngi ni Catalina habang ang kambal niya ay tila problemado at di makagalaw sa kinatatayuan nito.

tumawa si Tyang Marta. (FYI: Pa’ho means, mangga. Iyong maliliit na manggang hilaw na pabilog ang korte. Ganoon ang tawag doon sa Bicol.) “Sarappp!” napapalatak pa si Helena. Nakakamay lang ito habang kumakain silang mag-asawa, isang bagay na lalong hinangaan ni Markus dito. Walang kaere-ere sa katawan si Helena Montenegro. Kahit nababalutan ito ng mga karangyaan sa kan’yang paligid.