Mapanglaw Na Gubat Novels & Stories

Lumapit siya agad. “Manang, may hilaw na mangga po ba kayo? Yung mapakla at maasim sana.” “Ay meron! Kakakuha lang namin sa Batangas kahapon,” sabay abot ng isang supot na may limang mangga na berdeng-berde at amoy na amoy ang pag-kahilaw. “Ayon tamang-tama. May bagoong po ba kayo?” “Teka, teka… Neneng!” sigaw ng ale sa loob ng karinderya sa tabi. “Yung ginawang bagoong kahapon, nasaan?” May lumabas na bata dala ang garapon ng homemade bagoong—mapula, may sili, at amoy pa lang ay ulam na. “Sige po, bibilhin ko lahat, pati yung manggap po, kukunin ko na lahat ng available.” Nagbayad siya ng sobra-sobra, hindi dahil sa yaman niya kundi dahil tuwang-tuwa siya. Hindi lang si ya nakahanap ng mang

live voice ng mga ungol ng amo at kaibigan ko! "W- wala lang po iyon manang. P- Pwedeng pahingi pong tubig?" Agad na tumalima si manang. Lumabas naman si manang Agatha na may dalang pagkain sa kamay nito na mukhang katatapos lang magluto ng tanghalian namin.

Chapter 42: Pa? Ang mga pulang laser ay parang mga mapanuring mata ng demonyo na nakatutok sa amin mula sa gitna ng madilim na gubat. Ang mga tahol ng aso ay punong puno ng uhaw sa dugo umaalingawngaw sa tahimik at malamig na gabi.

Nagbabalatkayo lamang ito sa pagiging mapagmataas at hindi masaling para linlangin ang corporation world. Habang ngumunguya, isang pamilyar na lasa ang sumabog sa kanyang dila, dahilan upang mapahinto siya. Kumuha siya ng isa pang maingat na kagat. Ito ay pinalamanan ng mackerel.

Umaasa sila na iiwasan na sila ng mga gagamba. Ngayong tapos na ang krisis, biglang may binahagi si Old Flint, “...Sa tingin ko ang mga bampira ang nagpalaki ng mga gagambang iyon. Kung tama ang aking obserbasyon, anumang dugo na sinipsip ng mga gagamba ay makukuha ng mga bampira para maging pagkain nila…” “Napakasama! Nagpapalaki talaga sila ng mga kasuklam-suklam na nilalang!" reklamo ni Gerald.

manang bubbled. Napailing nalang ako kay manang at inaya na silang pumasok para makakain na. Madaming pagkain sa hapag ng maabutan ko, may kakanin pa na specialty ni manang! May lechon at beafsteak na home made din, may bulalo pa pero alam kong hindi naman ito masasayang dahil madami naman kaming kakain "Dami naman! Wala namang may birthday!" Gulantang kong sabi.

Maang naman akong napatitig dito. "Delikado ang gubat kapag gabi Bella. Kaya huwag mo na itong ulitin pa. Nataranta si Boss kagabi dahil ilang oras ka din hindi mahanap. Mabuti na lang at hindi ka nakasalubong ng mabangis na hayop kundi baka tuluyan kang napahamak." wika ni Manang Goring. Muli akong nakaramdam ng takot. "Iyung Boss nyo po ba ang nagligtas sa akin kagabi sa gubat?" wala sa sarili kong tanong dito. Agad naman itong tumango sa akin.

tanong ni Mommy sabay turo sa palayok na nasa gitna ng mesa. Pumalatak si Mama at tumango. "Oo, Vic. Imagine sa Baguio ko pa inorder ang pang gatong na ginamit kong pangluto diyan. Saka healthy iyan no preservatives, lemon grass lang ang kasama niyan at kunting asin. Tatlong oras ko iyang pinakuluan kaya malinamnam talaga ang lasa at sobrang lambot ng manok"pagbibida ni Mama.

di ko na inintay yung sagot dahil yung footpath naman visible na isang daan lang. Nang may … ampangit naman nito! Isang kalabaw, natawa ako sa sarili ko kala ko, gorilya. Ahahaha. Pero sila ang dakilang pambansang hayop ng Pilipinas, Kalabaw, parang kapatid ko lang. Nyahahaha. Wow, daming pinya. Ano yun? Santol? Manga? Saging? Bayabas? Makopa? Star Apple? Ayyyy wow, gawa ako fruit salad, and daming puno ng niyog! Akyat ako!

My stomach betrayed me. Natakam ako nang makita ang mga nakahilerang paninda doon. Bukod sa iniihaw na katawan ng mga manok, mayroon pa silang balut at nabalatan ng mangga, may kasamang asin at bagoong. "I-I think I might try that one," I said, pointing at the stall like a child spotting candy.