Marcos Dictatorship Novels & Stories

Sa kanyang utos, apat na malalaking lalaki ang biglang pumasok at pinadapa si Marcos sa sahig. “Lolo!” sigaw ni Marcos habang nagpupumiglas. “Kung wala ako, hinding-hindi ninyo mapipilit si Irina! Kahit si Alec ay hindi papayag—dapat ka nang sumuko!” Isang malamig na ngisi lamang ang isinagot ni Don Pablo. “Lolo—!” muling sigaw ni Marcos, ngunit pinuwersa na siya ng mga lalaki at pinatahimik ang kanyang pagtutol.

sabi ni Maya, walang galit sa boses, kundi purong kuryosidad. "Sinira namin ang kanyang paraan, hindi ang kanyang layunin," sagot ni Marcus. "Ang kontrol na walang kalayaan ay isang bilangguan, kahit gaano pa ito kaganda. Ang itinatago ko rito sa notebook na ito... ito ang ebidensya na kahit ang Ghost Team ay nagkamali rin. Na kami rin ay naging mga diktador sa sarili naming paraan."

“Fine, I will leave today. But you cannot shut me off forever, Marco. May shares ako sa kumpanya. I ought to be here to protect my interests. Pero sige, pagbibigyan kita ngayon. Aalis ako pero hindi pa nagtatapos ang lahat dito, Marco. I will prove that you are wrong and everything that you have against me are all lies. Lalabanan kita, kayo ng pamilya mo.” Hindi na nakatiis pa si Diana, tumayo na rin at hinarap si Danilo. “Are you threatening my son, Danilo?” anang babae, matigas ang tinig. Natawa ang matandang lalaki. “Theaten you? A Dimarco? Hindi pa ako ganyan kahibang para pagbantaan ka at ang anak mo, Diana. Sinasabi ko lang ang gagawin ko. Besides, don’t you read history? An empire’s d

Lalong namutla ang kanyang mukha at halos maiyak sa tapat ng doktor. "Gusto ko pa pong maghintay. Siya na lang ang natitirang anak ko. Siya ang batang ipinaglaban ng asawa ko bago ito bawian ng buhay noong ipanganak siya. Hindi ko siya pwedeng iwan nang ganito lang!" pagsusumamo ni Marcos, nawala na ang lahat ng kanyang kayabangan bilang isang makapangyarihang pinuno.

Tanging tango lang ang tugon ni Marcos. "Ako na ang bahala sa mga detalye," sabi niya. "Pero kailangan kong malaman, ano ang mga patakaran?" Sumandal ako sa upuan saka nagsalita, ang aking tinig ay isang nakakagigil na bulong. "They will give their claim to the territory. They will swear allegiance to me. And they will never talk of this day," sabi ko. "Tapos na," sabi ni Marcos, ang kanyang boses ay may halong pagmamalaki. "Tatanggapin nila."

Tinakpan ni Marcus ang kanyang noo at tumawag, "Brother Erwa , mangyaring maawa ka..." Bumaba na si Marco sa kotse at sinara ang pinto, "Sa susunod na tawagin mo akong ate, dudurugin ko ang ulo mo!" "Oo, oo, oo." Sumandal si Marcus sa bintana ng kotse at mahinang nagsabi, "Sa susunod tatawagin kitang hipag." Nang makitang itinaas muli ni Marco ang kanyang kamay, agad na umatras si Marcus sa kotse sa takot na siya ang mapag buntungan ng galit ng kanyang kuya.. Nagtaas ng kilay si Marco, "Sumunod ka kay Vladimir Gonzales at tingnan kung saan siya nag-hang out nitong mga nakaraang araw." Iniangat muli ni Marcus ang kanyang ulo, "Ano naman sa iyo?"

​A slow absolute demonic smile formed on my perfectly painted red lips. ​"Hindi sila aalis ng bansang ito nang humihinga" matigas kong utos. "Ihanda mo ang private jet natin Marcus. At tipunin mo ang pinakamabagsik na death squad na ginagamit ni Heinrich para sa mga espesyal na operasyon. Susugurin natin ang Macau ngayong gabi."