Mark Of Abel Novels & Stories

Yung device na iniwan kanina. Pero ngayon— Iba na. May ilaw. Blinking. “Don’t touch that,” agad na sabi ni Yuhei. “Wasn’t planning to,” sagot ni Elijah. The Mark Lumapit siya nang konti. Hindi hinawakan. Pinagmasdan lang. May symbol. Hindi logo. Hindi code. Isang mark. Simpleng design. Pero may bigat. “Leon.” “Yes?”

Kung may kailangan ka para makabawi ako sa pang aabala ngayon kay Mark ay sabihin mo lang. Naikuyom ni Kristen ang palad na nasa ilalim ng kumot. Kung magsalita si Avery ay parang kayang kaya na nito ang sarili. Masakit sa kalooban niya ang kaalamang pinagsasabi ni Mark ang tunay score sa pagitan nila nito. Ano na ang maipagyabang niya ngayon kay Avery kung sinabi lang na nabuntis siya by accident?

Ethan smiled softly and whispered, “You will forever carry the mark.” Ave smiled faintly. “But this time, the mark you will carry from now on won’t hurt you anymore. I will gave you the mark that symbolizes faith, trust and love.” At sa unang pagkakataon, ang markang dati ay sumisimbolo ng sakit at paghihiganti ay naging alaala na lamang ng pagbangon at ng pag-ibig.

Tumingala ito sa kanya habang hinahaplos uli ang bahaging iyon. "Is this our son's mark?" Mahinang sambit nito. Napamulat siya at napayuko na rin para tingnan ang sinasabi nito. Ang hinahaplos ng mga daliri ng lalaki ay ang stretchmarks niya na lumitaw pagkatapos niyang ipanganak si Gazer. Hindi naman masyadong halata kung hindi titingnan nang malapitan.

Sa wakas, hindi ko na kailangan pang kumain ng kasuklam-suklam na putik! “Hindi!” Umungol si Abel sa langit. Anak niya si Tristan, ang ipinagmamalaki niya sa kanyang buhay, at ito rin ang pinakamalaking pag-asa para sa mga Coleman ng Missouri. Umaasa sa kanya ang lahat na mabilis itong makakausad upang maiangat nito ang mga Coleman ng Missouri, winawasak ang mga posas ng walong maharlikang pamilya at aakyat nang mas mataas kaysa dati.

Walang pangalan, walang date — tanging isang symbol lang: ♠️ Ang personal mark ni Alessandro. I opened it — and the screen flickered, showing a line of text: “I’m still here.”

Gabriel whispered in her ear, gently biting her earlobe. Evony arched her neck, inviting Gabriel to taste her supple and milky skin there. The man smirked in content and gladly lapped her neck—leaving open-mouthed wet kisses, licking, and biting her skin as if he could not get enough of her. The truth is, he will never. “I told you, love. Once I mark you, concealer will never be enough to hide it,” Gabriel mumbled proudly as he stared at the purplish mark on Evony’s fair neck—his masterpiece.

Bukod pa rito, malakas ang pangangatawan ni Mark, at hindi magiging problema para sa kanya ang mabuhay ng isang linggo. Nang magdesisyon siya noon din, sinabi niya, "Salamat, Abel. Kung ganoon, pupunta na ako sa Kornac's Keep.” Malinaw na nagulat si Abel, dahil akala niya ang isang katulad ni Frank ay hindi magpapakababa sa pagiging alagad ng iba at sa halip ay susugurin ang Kornac's Keep at hihilingin ang damo.