Martin Miranda Novels & Stories

Tanong ni Selina sa kanyang sarili habang hindi inaalis ang mga mata sa bata. “Sino siya?” Wala sa sarili na tanong niya. “Siya ang nag-iisang tagapagmana ng mga Miranda. Ang pangalan niya ay Zayn.” Sagot ng katabi niya. “Zayn? This can't be!”

MIRANDA At sa loob ng malamig na kulungan na ‘yon, habang hawak ko pa rin ang divorce paper na nakalatag sa mesa sa harap ko, unti-unti kong naramdaman na ang pangalan ko… hindi na katulad ng dati. Parang may bahagi sa pagkatao ko na unti-unting binubura ng bawat segundo na lumilipas. Miranda Chase. Noon, kapag naririnig ko ‘yan, may lakas, may respeto, may takot. Ngayon, parang echo na lang siya sa loob ng kulungan—malayo, luma, at wala nang kapangyarihan.

I want to leave right now! "Ikaw, Miriam, what can you say about working with Greg Estrada?" Napatingin ang binata sa tabi niya kung saan presentableng nakaupo si Miriam Rivera. Napalunok siya dahil nakita na naman niya ang mukha nito. She's like an angel. She's so beautiful. She's almost perfect. Wala nang hahanapin pa kay Miriam.

hindi naiwasang ibulalas ng aking ama. “Oh my gosh,” mahinhing sabi naman ni Miranda na nakakapit pa sa kanyang dibdib na ikinatawa naman ng unggoy sa tabi ko. “Mr. Aragon, matuto kang makuntento sa kung ano ang meron ka ngayon. Huwag kang masyadong greedy na lahat na lang ay pwede mong ibenta makuha mo lang ang gusto mo. Kung alam ko lang na mamamatay ang nanay ko kahit na maglabas ka ng pera ay hindi na sana ako pumayag sa kagustuhan mo at malaya sana ako ngayon.”

Dumausdos ang tingin ni Miranda sa kamay nito, kapagkuwan ay kalmado itong inalis. "Don't call me, tita. I didn't give you the right to address me as someone who's dear to you." Miranda ran her gaze from Lian's head to toe and toe to head. "I'm really am disappointed with you, Lian. You just proved to me that you're nothing compare to my daughter-in-law. Mabuti nga't hindi ikaw ang napangasawa ng anak ko. You may leave." Matapos sabihin ang lahat ng kaniyang ninanais na sabihin, agad ring umalis si Miranda at nilisan ang hardin. Iniwanan si Lian na umiiyak habang patuloy na tinatawag siya.

Matangkad, maputi, mukhang kastila, at napakaganda. Tumigil ang mundo ni Mira nang mamukhaan ito. “Napakaganda naman talaga ng iyong nobya, Zaniel… Sandra, hija, halika rito,” masayang wika ni Doña Zaniella. Lumapit si Sandra na may mahinhin na ngiti. “Hello po, I’m Sandra Asuncion. Nice meeting you po.” Nag-abot ito ng kamay, at doon, parang binuhusan ng malamig na tubig si Mira. Ang pangalang iyon.

Huminga siya nang malalim at pilit na ibinalik ang atensyon sa mga dokumento. “What do you want, Miranda?” Sinadya niyang baguhin ang usapan. Ayaw niyang patagalin pa ang pag-uusap na ito. Hindi siya tanga. Mula pa kanina ay ramdam na niya ang ginagawa ni Miranda. Hindi man nito direktang sabihin, malinaw na malinaw sa kanya na pilit nitong inilalapit sa kanya si Xavier. “Kinakamusta lang kita,” sagot ni Miranda. “Saka… ako na ang sasalo sa shares ni Christian sa MK Group. Hindi naman siguro nakakagulat kung pupunta ako rito, hindi ba?”

Naramdaman ni Maria ang kakaibang hangin na dumapo sa balat niya at sa isang kisap-mata niya lang ay may humawak sa palapulsuhan niya. Namilog ang mga mata niya sa gulat at takot, kasabay roon ang malakas niyang tili. Dahil ang nakahawak sa palapulsuhan niya ay isang lalaking missionary sa kombento na nais maging pari. At ngayon ay nanlilisik ang mga mata,duguan ang mukha dahil sa malaking sugat nito sa kaliwnag pisngi na halos makita na ang laman. Nakangisi ito at tumutulo pa ang laway na nakaharap sa kanya.

Nanlaki sa gulat ang mata ni Miranda. "Greg? Iisang Greg lang ang kilala ko sa Dasmarinas Village!" Halos pasigaw niyang sinabi. Taga Dasmarinas Village din si Miranda Smith. "Wait." Inilabas niya ang cellphone. Nagtataka ako sa ikinikilos ni Miranda. "Eto ba siya?" Nakangiti niyang pinakita ang cellphone sa akin. Nanlaki ang mata ko nang mabisitahan ang mukha ng lalakeng naka one night stand ko.

He wants to take what is his. "Miranda... mahal kong Miranda.. "