Masarap Na Bata Novels & Stories

Nakatingin si Mara sa screen ngunit hindi malinaw kung nakikinig ba talaga ito. "Do you like cooking shows?” tanong niya habang inilalapag ang susi sa mesa. Hindi agad sumagot ang bata. Parang saka lang nito napansin ang palabas. “Don't know,” sabi nito sa wakas.

Kaya sa bata nagtanim ng sama ng loob si Lean at ngayon ay paparusahan niya sana ng bata. Isa pa ay paano nakakayang gawin ni Lean iyon sa bata na walang kalaban laban? Dooon ay napuno ng galit ang puso ni Mara, hindi rin naman aamin si Lean sa nagawa niyang kasalanan. Sa kaawa-awang itsura ay paulit-ulit na umiling si Lean kay Mara. Mukha siyang nakakaawang prinsesa na ikinulong ng mga masasamang tao, pero siya naman talaga ang totoong masama.

Babysitting the cousins. "Ririn! Ririn!" "HELLO, BABY FLYME ELYXIR!!" Bati ko sa napaka-cute na bata at hinagis siya pataas. Nang masalo ko siya ay agad siyang tumawa. Labas ang dalawang ngipin niya sa harap. Hindi ko tuloy mapigilan ang hindi matawa. Sarap ibalibag sa sobrang kyut! "Ririn. Wif (Lift) me."

Habang nasa table kami panay sulyap ko naman sa table ng mga bata lalo na't kay Luke Masayang masaya 'tong ipag himay ng balat ng hipon si Bettina. "Tingan mo yang anak mo, ang sweet lagi sa kaibigan niya." saad ko. "Hayaan mo siya hon, wala yan sa'kaniya. Bata pa kasi laro laro lang para sa'kanila 'yun. At isa pa ayaw mo niyan mabait naman si Bettina kung sakaling maging manugang natin siya boto na rin ako sa bata. "Huh! Mag tigil ka nga hon, anong manugang. Hoy! Ang bata ko pa para dyan." simangot na sagot nito.

Natigil ako sa pagsasalin ng dugo sa baso. “B-bata?” “Oo, masarap ‘di ba? Kahapon lang ‘yan.” “Kaya pala ang sarap.” “Ganon pala, mas masarap kapag galing sa bata.” “Oo, kapag bata kasi wala pa masyadong kemikal sa katawan.” “Mga Four years old pababa the best talaga ‘yan.” “Sana may mga bata pang makuha–”

"Bata!" Masaya namang bumalik ang bata sa akin. Wala naman ako sa Ordinary City kaya siguro naman puwede akong lumabag sa batas namin? Nginitian ko 'yung bata at binigay ko muli sa kaniya 'yung 100. "Pambili mo pagkain. Ingat ka, bata! Salamat sa bulaklak."

Samantalang sa’ming mga babae, malaking kawalan kapag nawala na ang Bataan! “Ginawa natin ‘yong...” Kaagad siyang napatakip siya ng bibig. Hindi niya alam kung paano idudugtong ang mga salita na nasa kanyang isip. “Iyong alam mo na,” dagdag nito na para bang wala lang ang nangyari. Hindi ko pa isinuko ang Bataan o ang Batanes! Oh no! Hindi kay Rusty Vergara! Hindi! sigaw niya sa isip.

Tingnan lang niya mamaya pagkagising nito kung hindi mapatid ang ugat nito sa ngala-ngala sa pagsigaw kapag nakita ang kanyang ginawa. Tinungo niya ang kusina at saka nag-umpisang magluto ng kanilang almusal. Sinangag niya ang tirang kanin mula kagabi, habang itlog, tocino, at longganisa naman ang iniluto niya para sa ulam. Nag-brew din siya ng kapeng barako na dala pa nila galing Batangas. Isa sa mga pangunahing produkto ng Batangas ay ang kapeng barako. Masarap ito lalo na kung bagong giling—amoy na amoy ang mabangong aroma noon. Ang nagustuhan niya sa kapeng Batangas, bukod sa masarap inumin, ay wala pa itong anumang halong kemikal.

I also buy for me and for Ate She. “Sarap talaga maging bata, Ma’am, ’no? Kakain ’pag gutom, magpapabili ’pag may mapusuang pagkain o mga bagay. Puro laro lang din ang aatupagin at ang the best sa pagiging bata ay ang mayaman sa tulog. Tulog na hindi na natin kailanman magagawa dahil sa kailangan na nating magbanat ng mga buto natin para mabuhay, hindi lang sa sarili kundi sa pamilya at taong umaasa sa atin,” Ate She stated while eating her cotton candy.

Nilantakan ko na ang binalatang shrimp ni Bart. “Kailan niyo kami bibigyan ng apo?” pabirong tanong ni Mama Bettina habang inaabot ang baso ng wine. Awtomatikong nabitawan ko ang tinidor. Sabay lingon kay Bart. Naubo kasi. Mas gulat pa sa akin ‘e. Paano nga kasi, wala ngang nangyayari sa amin. Hinaplos ko na lang ang likod niya. Pero ang totoo, mas masarap siyang batukan.