Novel & Cerita Masked Rider Black

Pakiramdam ko’y nawawala ako sa sarili ko—sa pagitan ng tama at mali, sa pagitan ng takot at pagnanasa. Parang bawat hibla ng aking katawan ay alam na may mali, ngunit gusto pa rin. Nahulog kami sa buhangin, pinapahintulutan ang bawat sandali na ituro sa amin kung gaano kami kasumpong at delikado. “Kung may makakita sa atin…” mahina niyang bulong, puno ng takot at pangungulila. “Hindi pwedeng malaman ng sinuman,” sagot ko, halos bulong lang, ngunit ramdam ko ang init ng bawat salita.

Nagmamadaling sambit ni, Vladius at dali-dali siyang lumakad pababa sa hagdan at wala namang nagawa yung mga kasama niya kundi ang sumunod na lamang Kahit ang grupo nila, Ryleigh ay sumunod rin. Ganon rin ang ginawa nila, Avilania maliban sa Lolo, niya. Paglabas nila sa underground ay nakita nilang lahat na inayos ni Black, yung helmet niya. “Black” Hindi pinagtuunan ng pansin ni, Black ang ginawang pagsigaw ni, Vladius

saad nito na mas lalong kinatakot ni Tristan at kinagalit ni Cohen. The Masked Boss shook his head before taking his gun out. With just a simple raise of his hand, his men held Tristan down on the dirty floor. At kahit anong palag nito ay hindi niya magawang labanan ang mga tauhan ng kaniyang kalaban. Blake stepped on the back of the old man’s palm to keep his fingers shown and lay flat. Cohen, then, got on one knee while holding the barrel of his gun and without hesitation, he slammed it down onto Tristan’s fingers on both hands. A scream of horror and pain resounded in the abandoned mansion. Blood splattered on the floor, and some had tainted his hand and shoe.

Maskulado pero mababa. Hanggang sa hindi ko na namalayang ang mga palad ko nalang ang kusang gumagalaw. Mabilis akong napalunok, pakiramdam ko’y umakyat ang lahat ng hiya sa mukha ko, bumukas ang mga mata ni Black at sandali itong napangisi nang mapansing nakakagat labia ko at mag-isang nilalaro an kalakhan niya. “You’re fast learner, woman… you’re driving me crazy.”

Mukhang sanay na rin siyang makipagkarera. Hinigpitan ko ang hawak sa clutch at maingat na nagmaniobra nang dumaan kami sa pakurbang kalsada. Nang makalampas doon ay ibinirit kong lalo ang pagpapatakbo. Ngunit laking gulat ko nang mag-over take si Mask Rider Black sa akin at ngayon nga ay nasa unahang pwesto na, samantalang ako naman ay nasa pangalawa na. Dagliang umahon ang inis ko sa dibdib kung kaya't lalo kong hinigpitan ang kapit sa manibela at itinodo ang pagpapatakbo. Pero tila ayaw ng ungas na maungusan dahil hindi niya hinayaan na makalusot ako at malampasan siya. Kung saan kasi ako dumaraan ay nar'on ito upang humarang. Fuck you! 'Di ako papatalo sa'yo ungas!' nanggigigil kong usal

Suot pa rin niya ang kanyang mascara kaya kung may ibang tao mang mapadaan ay hindi siya nito makikilala. The roof was painted in glossy white which allowed Maverick to see who was coming and how closer the person would be. He was surprised when he looked up and saw who was coming. “This can’t be!”

My brows shut when the rider look at me, I can only see his eyes, because of his helmet and I am sure he's wearing a mask. There's something in his eyes telling me that I know him, hindi ko nalamang naisip dahil mabilis na siyang nakalayo. Iniwan ko ang mga kalat doon, leaving a hint that they are all bad guys. Mabilis akong nagmaneho pabalik still thinking about that rider who helped me. Natitiyak kong iba siya sa nagtangka kay amanda kanina, at iba rin sa isa pang man in black hood na madalas kong makita.

May kung ano silang pinagbubulungan kaya naman kinuha ko ang pagkakataong ‘yon para kunin sa relo ko ang pin blade na nakatigo rito. I customized this wristwatch. Lahat ng miyembro ng Blacksquadrom ay mayroon nito. Ito rin ang naging identification ng grupong pinamamahalaan ko. Aside from the pin blade that could help us get free from handcuffs or ties, it also had a tracking device. But mine got busted last night, so it stopped working. The only thing I’ve got left is this small pin blade—it’s my only way to get out of these tight ropes.

Napatayo na lamang akong excited na naghilamos para ma-i-apply ang mask nitong makakatanggal sa mga mga blackheads ko lalo na sa noo at ilong. Nahihiya din naman kasi ako may Marcus dahil siya ay napakakinis ng kutis. Ni wala akong masilip na blackhead non kumpara sa akin. Matapos kong maghilamos ay maingat akong naglagay sa mukha ko. Nangangatal pa ang kamay ko na naglalagay dahil hindi naman ako marunong nito. Napangiti ako sa sarili matapos kong maglagay ng mask sa mukha at lumabas na ng banyo. Naiiling na lamang ako na maabutan si Kendra na nakanganga na at humihilik pa dala na rin ng pagod sa training nito.

Sa pagsabay ng katawan kong iyon ay naisaksak ko sa kanya ang dagger na hawak ko. Pamela's POV Sinubukan kong tanggalin ang maskarang suot ni Black Butterfly upang makita ko ang mukhang nasa likod nito. Hindi ako nagtagumpay, bagkus, nabaligtad pa ang situwasyon. Naramdaman ko na lang ang pagtusok ng isang matalim na bagay sa aking tiyan. Ito pala ay ang aking golden rose dagger. "Be thankful, I haven't hit you for real."