Rider Fate Novels & Stories

We had poured our hearts into creating a space filled with love and comfort, dreaming of the joy and laughter that would soon fill our home. But that happiness was short-lived, shattered in an instant by a cruel twist of fate. A car accident stole away our unborn child, leaving us to grapple with the unimaginable pain of loss. And in the aftermath, I lost her too, my beloved fiancé, my partner in both joy and sorrow. The room, filled with untouched treasures and unfulfilled dreams, served as a poignant reminder of the fragility of life and the unpredictability of fate. It was a painful echo of my past, a testament to the grief and heartache that Reid and Lily now faced.

The smirk on his face faltered, replaced by a sense of unease. Before he could even bring the Harley to a stop, the riders pulled out guns and fired at him, the sound of gunfire echoing across the bridge. Instinct kicked in, and he ducked low over the handlebars, accelerating the bike to put as much distance between himself and the shooters as possible. As the bullets ripped through his body, Dexter thought of his unborn child. A fleeting image of holding his baby in his arms flashed before his eyes, and with a final breath, he whispered, 'I'll never get to meet you...' The Harley crashed to the ground, and all was silent.

Itinulak ako nito and I moaned in frustration. But I am shock when he suddenly did the unexpected. Walang ano-ano'y binuhat ako nito at pinagpalit ang aming posisyon ngayon ay ito naman ang nakaupo at ako ay nakakandong rito "I want you to show me how you ride me gracefully."

dagdag kong bulong saka pinikit ang aking mga mata. Ngunit ang akala ko ay tapus na. Pero habang ang lahat ng ito ay nangyayari, ang mga tanong ay nagsimula nang magbukas. Si Javier—ang utak ng lahat ng kasamaan—ay patay na. Ngunit may mga pahiwatig na ang kanyang koneksyon sa mas mataas na antas ng organisasyon ay hindi pa natatapos. Ang buong operasyon ay hindi pa natatapos. Si Javier lang ang isa sa mga piraso ng mas malupit na laro.

Matapos sumikat ang araw sa kalangitan, maraming tao ang nakita na nakatitig sa mga guho ng tirahan ng Rider at pag-uusapan ito. Ang mga pamilya ng martial arts ay lalong nayanig sa kanilang nakita. Hindi nila alam kung sino ang makapangyarihan Sapat na upang gawin ito sa isang solong gabi. Nang makita ng pinuno ng pamilyang Rider na si Tobias ang bangkay ng kanyang kapatid at ang nawasak na bahay nito sa Pagbalik, nagalit siya. "Sino ang gumawa nito? Puputulin ko siya sa mga piraso!"

matigas na wika ng matanda. Nanghihinayang man ang matanda dahil, mukhang papalpak ang plano niya para sa apo niyang si Lucas, ay wala naman siyang kontrol sa pangyayari. Napabuntong hininga na lang siya, sa kawalan ng pag-asa. Mamatay na lang yata siya, ay wala pa ring balak mag-asawa ng apo niya.

Mabilis na pumiksi ako mula sa pagkakahawak nito. Paanong nangyaring walang Cally Janeiro? Nananaginip ba ako? Kung panaginip man ito aba gusto ko ng magising. Hindi kaya na set-up ako ng tunay na ina ni Adam? Pinagpalit nito ang aming katauhan upang tuluyang makatakas sa nakakatakot na lalaking ito? "Your grounded!"

Bumalik siya, tila may mas mabigat pang bitbit kaysa sa una. “Si Marisa rin ang dahilan sa pagkamatay ng Ina ni Doc Grace. Isang aksidente raw — pero orchestrated. Matagal na plano.” Parang may sumabog sa loob ko. Hindi putok ng baril. Hindi bomba. Kundi isang galit na sa sobrang lalim, halos hindi na makontrol. Tahimik lang ako.

Pakiramdam ko ay ayaw niya makipag-usap. Tahimik silang dalawa ni brother Kieron at ako’y nagtataka kung paano sila naging close ni Jaedon. Mas okay na sa bahay muna ako matulog at maganda din na wala siya dahil makakapag muni-muni ako. “Kioz, about the mother and child that I hit. How were they?” “Don’t think about anything else. I already settled things with them. They are both alive and they ask for money.”

Turo niya kay Ranger at napailing na ako. I nodded in response and continued eating. I bet it will be crazier or more challenging from now on. We landed safely, but who knows what's more to show? It's all up to the odds of fate and the will of the people who want us gone. . C.M. LOUDEN