Master Of Ceremony Script For Program Novels & Stories

Hindi man nila aminin, pero tila nagsisimula nang bumuo ang koneksyon sa pagitan ng dalawa. Pagdating ng tanghali, nagtipon ang lahat para sa huling bahagi ng programa. Sa harap ng open ground, inayos ng mga guro ang upuan habang dumarating isa-isa ang mga estudyante. Sa gitna ng entablado, may maikling backdrop na may nakasulat na “Kids’ Scout Closing Ceremony: Leaders in the Making.” Tumayo si Rafael sa gitna, hawak ang mikropono, at nagsimula na ang pormal na pagbibigay ng mensahe.

Nabaling ang atensyon naming lahat nang magsalita sa harap ng stage si Hannah at Johnlloyd–ang mga myembro ng SSC, also known as a famous MC's around the campus. "Sorry for the delay of our program this afternoon. There are some errors that we need to fix. Anyway without further ado, let's start the opening program for our foundation week. First we will have the opening prayer. Followed by the national hymn and then the University hymn... Please let us all stand up for the opening prayer"

Sumimangot at umirap pa bago sumimsim sa sariling wine. Doon pa lamang ay gusto ko ng umatras ngunit hindi ko naituloy matapos magdilim ang paligid at tumutok ang spotlight sa entablado. Sa huli ay nakiupo ako sa mesa nila Daddy kahit pa ramdam ko ang pag-ayaw ng asawa niya. Sandali lang naman, Mayu. Uuwi ka rin. "To formally start the program, let's welcome Mister Frederick Castellanos for the opening remarks."

Tumango siya, marahan. At sa sandaling iyon, bumukas ang makapal na kurtina. Kasabay ng pagbukas niyon ay ang pagliyab ng mga ilaw at ang tunog ng gasps mula sa mga bisita. Ang host sa ibaba ay ngumiti, at sa mikropono’y maririnig ang malinaw na boses nito: “Ladies and gentlemen… please welcome, the Master of Casa Kamiyana — and his Madamme.”

At lalong hindi niya alam na ang gabing ito ang magbabago ng tibok ng kanyang puso muli. Ang Tahimik na Simula “Ma’am Mia, ready na po kayo? The program will start in a few minutes,” sabi ng event coordinator habang inaabot sa kanya ang itinerary. Ngumiti siya nang mahina. “Yes, thank you. I’ll just take a seat sa reserved table.”

"You look... appropriate for the occasion…” "Salamat po," sabi ko na lang kaysa bigyang pansin pa ang sinabi niya. At tulad nga ng nakaassign sa aking trabaho, agad ko siyang pinagsilbihan nang magsimula na ang programa. Buong gabi ko siyang sinasamahan. Mula sa table niya hanggang sa stage nung tinawag siya para magbigay ng maikling speech. Ako ang taga-hawak ng program flow niya, taga-abot ng tubig, at taga-ayos na rin ng mga taong gustong magpa-picture sa kaniya. Kulang na lang ata e buhatin siya para hindi na rin niya problemahin ang paglalakad.

"You look... appropriate for the occasion…” "Salamat po," sabi ko na lang kaysa bigyang pansin pa ang sinabi niya. At tulad nga ng nakaassign sa aking trabaho, agad ko siyang pinagsilbihan nang magsimula na ang programa. Buong gabi ko siyang sinasamahan. Mula sa table niya hanggang sa stage nung tinawag siya para magbigay ng maikling speech. Ako ang taga-hawak ng program flow niya, taga-abot ng tubig, at taga-ayos na rin ng mga taong gustong magpa-picture sa kaniya. Kulang na lang ata e buhatin siya para hindi na rin niya problemahin ang paglalakad.

sabi ni Kevin, mahina ngunit puno ng pagmamalaki, "poging-pogi ka. Bad trip." Tinapik siya ni Richard sa balikat, hindi mawala ang half-smile sa labi niya—'yong ngiting reserved lamang para sa pinakamahalagang araw ng buhay niya. Tumayo ang presider, kinuha ang mic, at ngumiti sa lahat. "Ladies and gentlemen… the ceremony is about to begin." Nagpalakpakan. Huminga nang malalim ang lahat.

“And now, we invite our guest speakers, starting with Mr. Barton Divinagracia.” Tumayo ako, wala naman ako masyadong ma-share. Nagsalita lang ako ng motivational speech tungkol sa choices at pamilya. Short but meaningful. Sumunod si Jyrone, mas business ang tono pero heartfelt. Matapos ang speeches, dinner, mingling, raffle, awarding, then group photos. Naging masaya naman mula umpisa hanggang matapos ang program. “Ferly, may susundo ba sa’yo?” tanong ni D. Medyo tipsy kasi siya.

Ang daming pagpipilian na pagkain ngunit konti lang ang kinuha ko dahil ayokong may masayang na pagkain sa plato ko. Tulad ng inaasahan ay nagsisimula ang programa habang kumakain kain. May mga kumanta, sumayaw, at nagbibigay ng mensahe sa selebrante na si Don Balthazar. May ilang din sa kasamahan ko ang nagbigay ng mensahe. Ako ay tahimik lang na kumakain panalangin ko na sana matapos agad para makauwi na agad kami. "And now, ladies and gentlemen, let's hear a message from our very own celebrator of the day, Don Baltazar," sabi ng emcee.