Novel & Cerita Matabang

🌀 Nahuli sa Bitag Naramdaman ni Jun Tibas na sumikip ang espasyo sa paligid niya— parang sinisipsip ang hangin, at may puwersang dumidiin mula sa lahat ng direksyon, kaya hindi siya makagalaw. Wala siyang nagawa kundi manood, habang dahan-dahang bumabagsak ang stink bomb papunta sa kanya. BAF!

Lexie's Point of View Arghh.. tangina, ang sakit ng ulo ko. Napabalikwas ako ng bangon, agad naman akoong napahawak sa aking sintido na parang dinaganan ng isang malakinng truck. Pero mas nagulantang ako nang maramdaman kong may mali—like, something felt seriously off.. Wait lang… Parangg may mali... Bakit ang bigat-bigat ng katawan ko? And why does it feel so sore… down there?

Mukha itong palaban, pwes, yari ito sa kanya. Bigla ang paggapang ng kilabot sa kanyang katawan ng maalala ang boses ng babae. Shit. kaboses pa ito nii Maya. Nang magkasalubong ang mata nila ng babaeng 'yon ay nakita niya si Maya sa rito sa kabila ng kapangitan nito.

kunot ang noo at bahagya pang may pagka-irita sa boses niya. Ngunit hindi 'yon ang inaalala ko, kun'di si Mama na ngayon ay nanlalaki ang mga matang nakatunghay sa namamakyung abs, at bumubukol na cobra mula sa nakapalupot na tuwalya sa kanyang baywang. "SANTISIMA!" ani Mama bago siya nawalan ng malay sa upuang kawayan. *****

pagpapa-alam ng lalaki. Nang makaalis si Carlo ay maghapong nagkuwentuhan ang mag-ina sa kanilang kuwarto. "Mommy, ang saya-saya po sa Batangas. Tingnan niyo po umitim po ang skin ko, palagi kasi kami nagpo-pool nila Daddy." ani Margaret. "Naku oo nga anak, naging negrita ka na," nakatawang biro ng dalaga. "Pero maganda ka pa rin, don't worry. And don't mind about your skin color, anak, as long as you're happy at nae-enjoy mo ang ginagawa mo, it won't matter." pagsisiguro niya sa anak. "Mom," narinig niyang parang nahihiyang sabi ng anak.

May rhythm. Hindi maitatatwang umiibig ang kanyang mama at ang lalaking kasama nito sa isa’t isa. Damdaming hindi niya nakita kay Byron at Amanda.

Nagulat pa siya nang makitang nakatingin pala ito sakanya. “We are now in Iba, Zambales and welcome to Santuario Eco De Morrison, Andreana.” He answered while smiling. Saglit siyang natigilan sa mga nginiting iyon. Bigla na lamang kasing bumilis ang tibok ng kaniyang puso. “It’s a 14.3 hectare mango orchard. Ito na ang pinagkakaabalahan ko ngayon, Andreana.” “Wow!” Hindi niya maiwasang mamangha habang pinapakinggan ang sinasabi ni Matthew. “Wait, is this orchard yours?”

He gently wiped the water in Matthias face at ganun din ang ginawa nang anak. Napaka gandang tingnan nang mag ama. Nakalapit na sila at kunway hindi niya nakita ang mga ginagawa nang mga ito at nilapag niya ang mga pagkain kasunod ang dalawang katulong. "Mama..I love mango juice.." Bulalas ni Matt nang makita ang mango juice na nasa pitsel na dala nila. "Yeah I know,kaya yan ang kinuha kong flavor"

“Mauna ka na nga dami mo pang pa eme-eme gusto mo lang tsansing.” “Ouch naman babe sakit mapag bigtangan kahit nagmamalasakit lang ako.” Iniwan ko na ito kahit panay litanya pero lihim akong napangiti ng tumakbo ito upang habulin ako. Ngayon ay seryoso na walang kangiti-ngiti sa kaniyang labi. Kagaling bipolar talaga ang Matthias na ito. “Ugali mo na talagang mang-iwan.”

Napansin ko rin ang ilang binatilyo at dalagitang mga anak ng mga ito, at may ilan ring mga bata pa. And when I turn my gaze. I saw the elegant woman. Meriam Montenegro Del Fuego, katabi nito ang dakilang tinaguriang maarteng si Noraisa Montenegro. The brat. Na ang sabi ng ilang Marites ay nag-mana sa maarteng si Rebecca Montenegro Razon. "By the way, nag-breakfast ka na ba?" tanong ni Tita sa akin. Umiling ako rito. Tinawag nito si Seth na ngayo'y kausap ang mga pinsan. Lumapit ito sa kinaroroonan namin.