May Day Eve By Nick Joaquin Summary Mga Nobela at Kwento

Bahagya lang itong tumitingin sa amin na parang naiilang. "Bumili ka na kasi ng bagong kotse, Nicko," komento ni Mommy na bahagyang nagpatawa kay Nicko. "Hindi na po muna. Napagtatiyagaan pa naman po 'yong kotse ko." "Siya nga pala hijo, 'di ba bukas na ang ika-11th death anniversary ng parents mo? Luluwas ka ba ng Maynila?" usisa ni Mommy. Napatingin ako kay Nicko na kasalukuyang ngumunguya ng pagkain. Lumunok ito, saka bumaling kay Mommy.

Agad na lumapit siya at isa-isang niyakap ang mga kaibigan. " Na-miss ko kayo sobra," parang maiiyak na sabi niya. " Oh,oh, bawal ang iyakan dito," paalala ni Joe. Excited na nagyakapan uli silang lahat. Maya-maya ay tumahimik na sila at pumuwesto na sa upuan nang may nag-announce na magsisimula na ang seremonyas. Nasa pinakagilid siya ng aisle nakaupo at may bakante pang isa sa tabi niya. Nakita nya si Nick na gwapong-gwapo na nakatayo sa harap ng altar.

“Pero?” Yumuko si Rinoah, saglit siyang hindi umimik. Nang akala niya ay matapang na siya, nag-angat siya ng ulo at tinitigan ang kaharap, pero hindi rin siya nakatagal kaya ipinaling niya ang tingin sa kanan. “I had a one-nightstand with a stranger at the night of my graduation party.” “And?” may pagtitimpi sa boses ni Joaquin dahil sa pambibitin ng dalaga.

kunot noong ani ni Manuela. "Nabanggit ni Juaquin sa akin kagabi na hindi pa niya sinasabi sa iyo, but last night is the death anniversary of his parents. He always eat alone before so i promise i will eat with him, and now that he is married i'm happy na dalawa na tayong makakasama ni Uno sa araw na 'yun. But don't feel guilty, bumawi ka nalang sa asawa mo." ani ni Don Victorino na ikinawalan ng imik ni Manuela sa nalaman. Alam niyang wala ng mga magulang si Uno, pero hindi niya inasahan na ang dinner na nakalimutan niya ay araw ng death anniversary ng mga magulang nito, kaya mas na guilty si Manuela.

O baka naman may ibang ibig sabihin ang panaginip na 'yon? *** " May update na ba tungkol kay Dawn? " tanong ko kay Joaquin nang maibaba ko ang plato sa hapag namin. Araw ng linggo, walang pasok pero may kailangang asikasuhin si Joaquin sa kompanya kaya kinailangan rin niyang gumising nang maaga para gumayak. Sa pagkakaalam ko, may tina-trabaho silang isang espesyal na documentary ngayon at kailangan niya ng partipasyon dito para matutukan ang proyekto.

Kabanata 2 EVE POINT OF VIEW WARNING!!! S P G ! ! ! MAY, 2015—PHILIPPINES 15 YEARS OLD LADY EVE YAMASHITA "Who's gonna pick up us?" "She's here. Let's go!" I rolled my eyes and follow him. May kotseng himinto sa harapan namin; nagmamadaling lumabas at yumakap kaagad kay Ninong Saint. Really? Sa harapan ko pa talaga?

pagkarating ng guwardiya ay walang- awa akong kinaladkad palabas ng gusali. Nanginginig ang buong katawan ko sa sobrang pagtangis at awa sa sarili ko. Napakahayop talaga ni Joaquin Dela Vega. Isinusumpa kong kailanman ay hinding- hindi na ako lalapit pa sa kanya. “Mom…Who’s that poor boy? Let’s help him dad!,” narinig ko ang malamyos na boses ng isang dalaginding na babae na napahinto sa harapan ko.

Today is New year's eve. May party dito mismo sa bahay nila Zach lahat nang nagtatrabaho sa Esqueza's Firestone are invited. Andito naman kami sa kwarto ni Zach habang nakaunan ako sa d****b niya at pinaglalaruan niya ang buhok ko.

Mayo? Naghuhurumintado na naman sa kaba ang dibdib ko, para akong malalagutan ng hininga sa nararamdaman ko, hindi, hindi maari. Ito ba ang dahilan bakit tila ilang at hindi mapakitunguhan ni Ninong Nicholas si Mayo ng maganda? Ito ba ang dahilan bakit parang takot siya rito? Siya nga 'yun, siya yung taong minsan ng sumira sa akin, ang taong minsan ng pumatay sa akin dahil sa Daddy ko. Ang taong halos araw-arawin din si Daddy sa opisina niya para lang mapunan ang uhaw sa laman, siya rin ang taong pinagsamantalahan ang kahinaan ni Daddy at ginamit ang pangongonsensya dito sa pagkamatay ng mga magulang para makuha ang kagustuhan kay Daddy.

Ayaw kong maranasan ang ganoong bagay. "Good evening..." bati ko kay Joaquin nang malapitan siya mula sa kinaroroonan niya.Maging siya ay naka-pormal na suot.Hindi ko tuloy mapigilang isipin kung para saan nanaman ang part na 'toh. Ngumite siya.Naroon nanaman ang tingin niyang mula ulo hanggang paa but this time hindi naman siya mukhang naiilang.