Mechanic: Resurrection Cast の小説・ストーリー

Nagsimula na ring mag-panic ang babae at tumakbo palabas ng bahay. Ilang sandali pa ay nakirinig ako ng sirena ng ambulansya. Bumalik si aling Ester na may kasamang tatlong lalaki at isang babae. Nurse ang mga ito base sa mga unipormeng suot nila.

“You really live up to the ‘hospital CEO’ stereotype, no? Laging may risk assessment.” Sa loob-loob ni Adrian ay gusto niyang kontrahin iyon at sabihing hindi lang trabaho ang bumubuo sa kaniya. Ngunit sa halip ay tumingin lang siya sa screen. “Someone has to.” Tahimik silang nagmasid. May isang clip na lumabas sa monitor at isang short interview snippet mula sa isang financial analyst na nagsasabing Equinox is showing resilience under pressure. Bahagyang gumaan ang dibdib ni Adrian.

But as she recalls Rosemarie's happy face full of life as she talks about this place, it seems like that's what he has been seeing since they set foot in Psicadiasis. The woman's eyes were closed, she didn't even look at them. She didn't even try to know who they were. It's as if she was already expecting them. "The First Alpha and The Creator," she whispered, still with closed eyes. "What could I have done good and the two of the most powerful and feared creatures in Mysticshire visited me?" "We're here because I know you are the only one who can cast a spell about the resurgence. The resurrection and controlling the essence of the souls of someone who was reborn again and someone who can't

I will do everything to protect him. "I know you can do more than that, Raven. But I don't value my life. Ano ngayon kung papatayin mo kami? Ano pa ang magagawa mo kung patay na rin ang ama mo? We know the likes of you doesn't have necromancy. You can't turn a dead back to life." Sagot ng kabilang linya ng boses lalaki at tumawa pa ito ng nakakaloko. Gusto kong umiyak at magsisisigaw sa galit. Pero ano ang magagawa ko? Resurrecting the dead is against the nature. At wala din iyon sa abilidad ng kahit na sinong legendary. It's a limit.

Ang mga mata ng bawat isa ay nagliliwanag sa pag-asa at pananabik, ngunit sa gitna ng lahat ng ito ay isang hindi inaasahang pangyayari ang biglang sumira sa kanilang kasiyahan. "Marcuz…" Isang pamilyar na boses ang umalingawngaw mula sa likuran ng mga bisita. Lahat ng ulo ay napalingon. Sa dulo, nakatayo ang isang babaeng galing sa nakaraan. Hindi makapaniwala ang mga tao sa kanilang nakikita. Si Nina. Ang babaeng matagal nang pinaniniwalaang namatay, ang yumaong asawa ni Marcuz ay naroon, buhay at humihinga. Ang kanyang presensya ay parang malamig na hangin na sumira sa init ng kasiyahan.

"Renata is dead, six months ago. That day was also the day you died because you had a heart attack. Luckily, an hour later you suddenly had a pulse, pero na-coma ka naman. Hinintay ka namin na magising subalit bagaman habang coma ay bigla ka nalang naalarma dahilan para mawalan ng pulso ulit. Kung hindi dahil sa pagmamakaawa ko sa doktor ay siguro ngayon ay wala ka na sa amin. Pero isang malaking himala ulit ang nangyari. Mahal na mahal ka ng Diyos, Avil. Sa kabila ng sakripisyon mo. Sa kabila nang pakikipaglaban mo sa kamatayan ay hindi ka sumuko. Hindi man nagkaroon ng himala kay Renata pero alam ng Diyos na may dahilan ang lahat." God bring me back to life, but in Avil's appearance. Gusto

Kapag hindi sila pumunta para iligtas siya ngayong gabi, hindi na siya mabubuhay para makita ang bukas. Nang natapos patunawin ang bangkay, agad itong nabulok. Ang resurrection treatment ay gawa gawa niya lang pandagdag oras. Sinusugal niya ang buhay niya na pupunta si Elliot para iligtas siya.

mapang-uyam na tudyo ni Ira, at saka nag-cast ng spell. Bigla kaming hinila ng sahig at umangat sa ere. Huli na nang napagtanto kong bihag na kaming lahat ng kaniyang spell. Nakasabit kami sa krus na katulad ng ginawa noon sa akin Deborah nang isinagawa ang resurrecting spell para buhayin ang kaniyang Ina. Ngunit sa kasamaang palad, si Ira ang naibalik niya sa mundo ng mga buhay sa katauhan ni Mama Arianna.

Napupuno tuloy ng ingay ang tahimik at nagluluksang bahagi ng bayang natupok kamakailan lang. Napapikit na lamang ako ng mariin, at nang mapagtanto ang mga salitang lumalabas sa kanilang bibig ay nahanap ko ang kamay na nakahawak sa nanginginig na Kenan. Ang pagkalma niya ay pagkalma ko. “They are,” Tumango siya na agad kong kinakurap. “What do you mean, Kenan?” Kumuyom ang kaliwang kamao habang ang hinahawakan ko ay halos manginig sa mga salitang lumalabas sa kaniyang bibig, “They are... the rebels...”