Memory Lost Novels & Stories

Isa sa mga pinaka ayaw naming subject dahil puro memorization ang aming ginagawa. Grabe nakakadrain kasi 'to ng brains. Matapos ang mahigit apat na oras na klase sa dalawang subject ay nagsiuwian na kami. Hindi ako dumiretso sa bahay. Nagpunta ako sa Green Hills Amusement Park. Isa sa mga lugar na paborito kong puntahan sa tuwing may problema ako. Napakatahimik kasi ng lugar na ito sa mga ganitong oras dahil madalang na ang batang naglalaro.

"Do you understand me? May amnesia si Roy and I can't afford to tell it right in front of him dahil baka ma-trigger siya and that's the last thing that the doctor wanted to happen! It is so serious and that's the reason why hindi kita tinawagan kagabi nang tawagan ako ng personal doctor niya! I don't even know if I should be thankfuk dahil you weren't answering the damn phone calls or no dahil mas nahihirapan ako kung paano ipapaliwanag sa'yo ang nangyayari sa asawa mo." "Amnesia..." pag-uulit ko. "Memory loss." "Yes, that's right. Memory loss, Dianna. He's suffering from memory loss." "Hindi... Hindi maaari," umiiling na sambit ko. "No, Carl. Tha—that's..." umiiling na sambit ko.

"Wala siyang maalala.. Ang huling memory na meron siya ay yung College memory niya. That was her last memory. It means, hindi ka niya kilala." "N-no..." I chuckled. "You gotta' be kidding..me." I want to punch something, I want to hurt myself, if this is a fvcking dream, please, please wake me up... "Selective amnesia base sa Doctor kanina. Nagkakaroon daw ng ganon kapag may pangyayari sa isang tao na sobrang nakaapekto sa buhay niya. Mga masasakita at sobrang hirap... Basta ganon. English kasi yung iba, hindi ko naintindihan." Vennon explained. Enough for me to understand that my wife forget about my whole existence.

"Maging matatag sana kayo. Dito po sa San Lorenzo ay hindi magiging marangal ang isang tao kundi nabibilanggo. Ang ipinagtataka ko po lamang ay bakit hindi nakarating sa inyo ang balita tungkol sa inyong ama, ang tungkol sa inyong pamilya." "May isang taon na nang matanggap ko ang huling liham ni ama sa akin. Sinabi niya na huwag akong labis na mag-alala kundi ako tatanggap ng liham mula sa kanya dahil marami siyang pinagkakaabalahan. Benindisyunan niya ako ay pinayuhang pagbutihin ang aking pag-aaral." Tatangu-tango ang militar. "Maaring iyon ang huling liham na kanyang ginawa bago siya namatay. May isang taon na namin siyang nailibing."

Kuya looked at me. “Selective amnesia refers to a type of memory loss where an individual forgets specific memories or information while retaining other memories intact. It's a condition where only certain aspects of memory are affected, often related to specific events, people, or details rather than a complete loss of memory. I told you that there are side effects to Lucien's surgery. Parts of his brain were affected, which led to the loss of his memory.” Mahabang paliwanag ni Kuya habang taimtim na nakatingin sa akin.

‘Baka nakakalimutan mo Haera na may-ari ng kompanya iyang fiance mo. Napanguso ako. Ilham still my fiance pero talagang nasasanay na kaming pareho na ipakilala sa ibang tao na mag-asawa kami. Sabi ni Ilham, ikakasal na sana kami noon kaso nangyari ang aksidente na kinawala ng memorya ko. Naisip niyang huwag munang ituloy ang kasal namin hangga't hindi pa bumabalik ang memorya ko. I have a Retrograde amnesia. When you have retrograde amnesia, you lose existing, previously made memories. This type of amnesia tends to affect recently formed memories first. Older memories, such as memories from childhood, are usually affected more slowly. Hindi ko alam kung babalik pa ba ito dahil ang sabi ng do

sagot niya kasabay nang marahan na pagtango. Napasandal ang doktor sa swivel chair nito saka napabuntong-hininga at muli siya nitong tiningnan. "The part of his brain which got a fractured is where our memories stored. And yes! There's a possibility na may mga bagay o tao siyang hindi maaalala specially kung ang bagay o tao na 'yon ang nasa isipan niya when he got into an accident," paliwanag ng doktor.

Lalo lang sumasakit ang ulo niya kapag pilitin niya pa. "Ah, Doktor! Ano po talaga nangyari kay Daddy? Bakit wala siyang matandaan?" Ang family Doktor nila. "Zeke, Zion, Zaira? Ang Daddy niyo ay mayroon temporary amnesia. Dahil sa malakas na pagtama ng kaniyang ulo na ano mang bagay. Dahilan para wala siyang matandaan sa nangyari." "What----? Ahh---? Shit! Ang sakit ng ulo ko. Are you sure that is the reason?" Agad namang kuntra niya sa Doktor.

mahabang linya ni Nato. "don't have the guts to know the side of the story, I just felt so embarrassed by my self coz I'm a product of two people who made mistake." napa pikit pa si Tasha. "don't Say that, what happened about your parents it's not your fault, your not made by mistake, you are made by love kaya nila nagawang maka sakit because they love each other." nakiki simpatyang wika ni Nato. "I thought I can be whole again having a boyfriend, but worst, seems like it's ruin me more." napapailing na turan nya.

Mukhang may isinusulat si doc. "I … I don't remember anything, doc. I'm a bit confused dahil tanging ang pangyayari lamang ng araw na iyon ang hindi ko maalala," nakayukong sambit ko. "She incurred selective amnesia," the doctor said while facing my dad. "Se-selective amnesia?" tanong ni Daddy Linel. "Selective amnesia is characterized by the loss of only a portion of one's memory from a specific time period," agad na tugon ng doktor.