Remembering Novels & Stories

She just believed on all his sweet words to her na lahat pa lang ay nasa dulo lang ng dila nito. Lahat ng mga matatamis na salita ni Chris sa kanya noon ay bumabalik pa rin sa kanyang isipan. She treasured that in her heart and remembered those words in her mind. Ngunit, nakaraan na iyon at wala na ring kuwenta dahil kinalimutan na siya ni Chris.

"Izekiel is having a amnesia" Malungkot na sabi ng daddy nito. "As Mr.Zeck told you,Mrs. Van Halen your husband is suffering from Retrograde amnesia where he can't remember what happened that's why he forgot you, and remember the memories six or five years ago Unlike a temporary episode of memory loss, called transient global amnesia, " " B-babalik papo ba ang ala-ala ni Izek? "Garalgal ang boses niyang tanong.

Pero kapag boring or uncomfortable naman, kabaliktaran—ramdam mo bawat segundo kasi aware ka sa oras at parang mabagal ang takbo nito. Kaya in simple terms, parang two sides of the same coin talaga. Yung isa, about attention habang nangyayari yung moment—sobrang focus mo kaya nawawala yung sense of time. Yung isa naman, about memory after the moment—paano binabalik ng utak mo yung experience kaya nagiging "fast" or "slow" siya sa pakiramdam. At dahil diyan, mas nagiging malinaw kung bakit kapag may care ka sa isang bagay, parang ang bilis ng oras na dumadaan.

I planned on making one for Femella. Dahan-dahan akong tumayo sapo ang sumasakit na ulo. The return of the memories is overwhelming me. Hindi ko alam ang mararamdaman. I'm torn between being happy because my heart remembers what my brain has forgotten or blame myself for not trying hard enough to remember all these before. Bumalik ako sa kotse at nagpatuloy sa pagmamaneho. I'm looking at every house, tree, and even the dogs in the streets that will trigger more memories to materialize.

Nakatitig ito sa akin. “Nang mabasa ko ang pangalan niyang Rona. Parang may narinig na akong Rona dati. Hindi ko lang alam kung saan. Pero parang pamilyar." sagot ko at napatulala sa kawalan. Muli ay parang may pumitik na naman sa aking noo. Kaya bahagya akong napapikit. “Don't force yourself to think about the things you can't remember, you will hurt even more"

sagot ko, pilit sinisid ang memorya. Tumango siya, encouraging. “Okay lang. Kwento mo lang lahat—even the smallest detail. Sometimes, memories hide in the background.” Huminga ako nang malalim. Pumikit ako, marahang pinakinggan ang sarili. “May ilaw. Colorful. Tapos maingay… pero at some point, parang nag-mute yung music. Faint na siya, parang echo.” Napatingin ako sa sahig ng clinic—white tiles na may manipis na crack sa gilid. Hinagod ko ng hinlalaki ang gilid ng armrest, para bang baka may memoryang nakatago sa texture.

Ang kapal ng mukha nito. “Bakit mo ako dinala rito?” mahihinuha ang pait sa boses niya. “To make you remember.” “Anong gusto mong maalala ko?” “Remember the good times. Remember how happy we once were.” “Were. Past tense. Tapos na.” “It never ended. We didn’t end like you think we had.”

May pa-science pa siya ngayon. Dumilat ako at lumingon sa kaniya. "Tungek! Pag-tinransmit ng hair cells mo sa tenga ‘yung narinig mo papunta sa temporal lobe mo, mai-store ‘yon sa short-term memory! At ‘yung short-term memory, tumatagal ng 30 seconds hanggang ilang araw!" "Kung tumatagal ‘yon ng ilang araw, bakit nakalimutan ko agad ‘yung sa ‘kin?!" she retorted.

salaysay ni nanay Ope. “Ngayon lang po ako nakakilala ng taong may amnesia. Wala po ba talaga siyang maalala?” usisa ko pa. “Merun na, diba mahigit isang linggo rin kami sa Mindoro? Bumalik na ang memorya niya pagkatapos maumpog yung ulo sa batuhan. Pagkatapos nun, nagpaalam agad siya sa amin para balikan ang pamilya niya. Nagulat na lang kami na bumalik din agad siya sa amin…, Pero may nag-iba na sa kanya, medyo sumeryoso at malalim mag-isip.”

Heck, he couldn't even remember a thing. May ilang imahe na paulit-ulit na bumabalik sa isip niya. Masyadong mabilis ang mga eksena. Hindi niya gaanong maintindihan ang mga pag-uusap. Lalo lamang tuloy sumakit ang ulo niya. He tried to knock his head with the lower part of his palm as if it could somehow give him back the memories of yesterday that his mind had shut down. Damn!