Memory Lost Novels & Stories

Hindi sya nakapag salita kung kaya mas lalo silang dinagundong ng kaba. "Naalal-a mo ba kami?" Si Axcel. Ilang araw na kasing walang malay si Carmela at masyadong malakas ang lason na kanyang na consume kung kayat sabi ng Doctor ay maari itong maka apekto sa kanyang utak causing memory lost. At hindi ito kagaya ng case ni Axcel dahil kay Axcel ay temporary lang at pwede itong mag balik ano mang oras kapag sinabayan din ng therapy. "K-kilala mo pa ba ako?" Mas lalo na tuloy naguluhan si Carmela ngayon dahil bakit nya naman hindi maalala si Axcel? May dahilan ba para makalimutan nya ito?

Kumunot ang noo niya. “Ofcouse not. Memory loss is one of the effect of having a multiple personality disorder.” Natahimik ako. “Alam ko na hindi mo maiintindihan pero dumating sa puntong naging dominant si Rouge kaysa sa host.. kaya halos wala akong matandaan ng mga taon na iyon dahil mostly si Rouge ang nasa labas. Busy siyang ayusin ang magulo kong buhay.” nagulat ako sa sinabi niya.

Ang gusto niya lang naman maging tahimik ang kanyang buhay bilang isang matandang dalaga . Maagang gumayak si Amber papunta sa clinic ng isa niyang kaibigan at gusto niyang magpakunsulta kung bakit nga ba nangyayari sa kanya ang pagkawala ng iba niyang memory . ''ayon sa nakita ko medyo may hindi pa maayos na defect ng utak na meron ka pwedeng lalo mong makalimutan ang nakaraan na gusto mong maalala at pwedeng hindi na .''

malungkot niyang sinabi. "Hindi namin alam na tauhan pala 'yon ni Mayor," ani ng isang babae. "Kumusta na po pala si Jojo?" tanong ko. "Kakauwi pa lang n'on. Nagpapagaling sa bahay." "Jojo? Sinong Jojo?" Our eyes went to Mama. Nagtataka sila at binalingan ako. I cleared my throat. "Nagkakaroon ng short term memory loss si Mama minsan... kaya ganiyan," paliwanag ko. Napatango sila at mukhang napalawig ko naman ang kanilang pang-unawa.

Napatayo sa galit dahil sa nabasa niya. Kaya pala kahit ano pang sabihin niya, pinagpipilitan nitong hindi siya si Eleanor, kaya pala parang hindi siya nito kilala. Malaki ang hinala niya na maaring nagkaroon nga ng memory loss si Eleanor, at mas pinapalala ng gamot na ito. "Kung gano'n, she's not really pretending! She fucking didn't remember!" mahinang saad niya at naglakad papasok sa kwarto kung nasaan si Lore.

Lumubog ang puso ni Darryl; Gulat na gulat ito. Tumango si Shelly. “Oo, selective memory loss, kung saan ay ito ang pagkawala ng memorya sa mabilis o matagal na panahon. Hindi ka niya makilala pero kilala niya ang lahat. Mukhang nawala ang kaniyang memorya nitong nakalipas na tatlong taon,” Mahinahong sabi ni Shelly. Narinig ni Shelly ang tungkol sa kasal nina Darryl at Lily, kaya naman alam niyang tatlong taon nang kasal ang dalawa.

“Eli…” “Hindi niya sana sasabihin,” dagdag niya, “pero pera ang kahinaan ng karamihan. At sa halagang binigay ko, sinabi niya ang totoo.” Nanlamig ang batok ko. “Anong eksakto ang sinabi ng doktor?” tanong ko. “Na gusto raw malaman ni Liza kung may maintenance na gamot,” sagot niya, “na pwedeng ibigay para hindi na bumalik ang memory ng pasyente. Hindi lang pansamantalang pagkalimot. Permanenteng pagbaon.”

“Pero mas sasakit lang ang ulo mo Merida. Mas lalala pa at baka mapatay ako ni Aidan kung may nangyari sayo.” “Bakit naman sasakit ang ulo ko? Pwede mo naman sabihin ang nalalaman mo.” “Hindi yun ganoon kadali. Sa pinapakita mo ngayon, para kang may memory loss. At kung matrigger natin ang ala-alang binaon mo sa limot, maaaring malagay sa alanganin ang buhay mo. Aidan cannot handle kung pati ka ay mapahamak.”

Hindi ko alam kung ano ang dapat ko'ng maramdaman ngayon, kung magiging masaya ako dahil narito siya sa harapan ko o malulungkot dahil sa naaalala ko. Alaala na matagal ko nang kinalimutan at nasasaktan ako ngayon dahil pumasok na naman siya sa isip ko. HIndi naman ako iiwan ni Morpheus, 'di ba? Hindi siya magpapaalam tulad nang ginawa sa akin ng kapatid niya. Kung nasaktan ako noon'g iniwan ako ni Oreus, alam kong mas masasaktan ako kapag iniwan ako ni Morpheus.

Kaya, nang mabasa niya ang pangalan ko bilang isa sa mga pasyente niya, muling nanumbalik ang kasiyahan ng kaniyang puso dahil sa wakas ay makikita na niya akong matagal na niyang hinahanap. Subalit, pagkakita niya sa CT-scan ko'y lubha siyang nalungkot. Mayroon akong Memory Loss caused of Traumatic Brain Injury. Ang sakit na ito ay madaling malulunasan ng sapat na paghinga at mga gamot, subalit kung may komplikasyon pang makikita sa Injury ko'y maaaring unti-unting malilimutan ko na ang ibang tao, bagay, at pangyayari sa buhay ko. Iyon ang dahilan kaya hindi muna siya nagpakilala sa akin.