Mental Trauma Quotes Novels & Stories

ko— mas gugustuhin kong mamatay kaysa mabuhay nang may dalang kahihiyan. Hindi ko kakayaning mabuhay nang may ganitong alaala. Hindi ko kayang ipakita ang mukha ko sa mundo. Kung hindi man namatay ang kapatid ko, siguradong nagbago na rin ang takbo ng isip niya. Kahit mailigtas siya, mananatili ang sugat sa kanyang pagkatao. Ang trauma na dinanas niya ay maaaring habambuhay niyang dalhin. Hindi na siya magiging tulad ng dati. Kahit kaunting ingay o simpleng kilos lang ng iba, maaaring balikan siya ng takot at panlulumo. Kung sakali mang makauwi siya, wala pa ring kasiguruhan na magiging maayos ang buhay niya." Huminto siya saglit, tumawa bago nagsalita ulit. "Sa panahon ngayon na napakabili

Mas masakit palang makita ‘yon sa personal kaysa sa mga larawan lang. Agad kong pinaandar ang kotse at umalis sa lugar na ‘yon, dahil sa ilang beses na pagkakataon ay nawasak na naman ang puso ko. Ni hindi ko na alam kung kailan at kung paano ko pa ito muling mabubuo. The emotional damage Athena had caused me was too much to bear. It caused me trauma and it was indeed excruciating. It pierced me to the core and it was devastating. It literally shattered me into pieces.

“No. Mas mabuting huwag mo nang isipin pa ang bahay.” “Eh, hindi nga ako makatulog. Bakit ba ayaw mong maalala ko ang nakaraan?” may tampong gagad niya. Matiim na tumitig sa kaniya si Dimitri. “Your past won’t help you recover, Kira. Kailangan mo munang gumaling mula sa trauma. Kung babalik ka sa bahay n’yo, babalik din ang trauma mo. Hintayin nating maging healthy ang utak mo para malabanan ang trauma.”

umiiyak na naman na salita ni Luther kay Kennedy. “Karina will understand, Bro. For now, let her recover. It takes time to heal from trauma at kahit wala siyang maalala sa ngayon. Ang puso niya ay alam na alam na may kulang na. Be brave, Brother. Kausapin mo lang siya ng masinsinan at ipakilala ang sarili mo sa kanya." Makabuluhan naman na wika ni Kennedy. "I will do my best, bro. Thank you.”