Message For Your Future Self Mga Nobela at Kwento

Huwag na uy! “Alam mo ikaw, sobrang negative mo. Ikaw na nga itong tinutulongan ko para magkaroon ka ng kumpyansa sa sarili mo, ayaw mo pa. Gusto mong makagain ng self-confidence, ‘di ba? Why don’t you help yourself? Andito nga ‘ko para tulongan ka pero ikaw naman itong hindi gumagawa ng paraan para tulongan iyang sarili mo. Useless lang ang pag-e-encourage ko sa ‘yo kung ikaw di-ni-discourage mo naman ang sarili mo,” aniya at nakasimangot na umalis ng gazebo.

Umupo si Avery sa tabi ng crib, at nagpatuloy, “Nahirapan ako noong una kaya may mga pagkakataon na gusto ko siyang imessage pero palagi kong naiisip na wala na rin namang magbabago kaya ng focus ako sa sarili ko at sinigurado ko na palagi akong busy para wala na akong oras na isipin siya.” “Hmm… Minemessage kasi ako Jun. Naiinis na nga ako eh.” Nagdesisyon na si Tammy na kalimutan si Jun at mag move on nalang pero palagi siyang sinesendan nito ng long message para ipaalala sakanya ang mga nakaraan nila.” “Pwede mo naman siyang iblock kung ayaw mo na talagang makita ang mga message niya.” “Kailangan ba talagang umabot sa ganun?”

" naku, ganun ba? Ok lang wag mo akong intindihin. Diba nga sabi mo para sa future natin kaya ginagawa mo ang mga ito." Sinasakyan ko nalang ang sinasabi niya. Future! Future! ano pa bang future ang gusto niya? Tss, sa antas ng kinikita niya ngayon ay sobra-sobra na iyon para sa future namin. Ang sabihin na masyado lang siyang ganid! " yes, babe. Salamat at na intindihan mo ako. Anyway, i have to go. Pipilitin ko nalang makauwi pa ng maaga pa mamaya. See you later, babe!"

That would end me. Rishell, mahal na mahal kita. Sobrang mahal kita. Kaya sana, ingatan mo ang sarili mo para naman hindi ako mag-alala pa. Magagawa mo ba 'yon para sa akin? Ito pala ang pinakamahabang message na naipadala ko sa 'yo. Nakakatawa. Sana noon ko pa ginawa ang LSM sa 'yo. Baka matagal ka nang nahulog sa akin. :)

Pwede bang sumaya naman ako sa mas mahabang panahon? All my life I have become obsessed with outdoing myself. I live every day making sure I do more, I perform better and I learn something new because that's what they expect me to do. I need to constantly remind myself to strive for greatness in order pay back everything that they did for me. I was doing well. But then, I realized that I barely live in the present. My mind is in the future most of the time. The moment I open my eyes in the morning, I am already thinking and planning about what I'm going to do in the next five years.

Reply ni Michael: “Mahal, miss din kita. Laging mag-ingat. Malaking responsibilidad ang mayroon tayo ngayon, pero alam kong kakayanin natin. Nandiyan lang ako para sa’yo, kaya’t huwag mong kalimutan na may suporta ka. Magkikita tayo mamaya, okay? Salamat sa pagmamahal mo.” Matapos niyang ipadala ang mensahe, naramdaman niyang isang bahagi ng kanyang pagod ang naglaho. Alam niyang magkakaroon sila ng pagkakataon na magtagpo sa mga susunod na oras, at iyon ang magbibigay lakas sa kanya upang harapin ang lahat ng kanilang pinagdadaanan.

Tinapik ang sarili. “Bukas, trabaho lang ang focus. Hindi na ako magpapadala at magpapaapekto. Kahit andun pa sila, kailangan hindi na ito maging dahilan ng isipin niya. Wala na akong pakialam.” Pero kahit sinabi niya iyon, alam niyang hindi gano’n kadali. Kinabukasan, maaga na naman siyang pumasok. Ngunit ngayong araw, hindi niya maramdaman ang motivation nung mga nakaraang araw. Hindi na siya excited.

If only mine was like hers, siguro kahit salat sa pera ay magiging mas masaya pa rin ako. Sige lang, Cali. Mag-self pity ka na naman. Ito na ba ‘yung sinasabi mong first step sa pagiging successful and better version ng sarili mo? Ipinilig ko ang ulo ko para alisin ang mga negatibong isip na pumapasok doon. It is not good to start my new journey will all the negativity involving my past. I have all the time to make a brighter future ahead of me. Marami pa akong gustong patunayan at doon ko dapat ilaan ang oras ko imbis na magsayang pa ng oras kababalik sa unpleasant scenarios ng buhay ko.

Mainit pa. Halatang bagong bili o sadyang iningatan upang hindi lumamig. Bigla niyang naalala ang mga umagang dati niyang kinabubuhayan. Mga panahong nagmamadali siyang pumasok sa trabaho habang halos wala pang tulog. Sa mga pagkakataong iyon ay magpapadala si Benedict ng mensahe. Don't forget breakfast. Drink more hot water.

Related ako sa sinabi niya. "God knows what's the best for us, so don't blame yourself. Kung may mga pagsisisi ka man sa buhay noon, dapat matutunan mo iyong tanggapin, at kung may gagawin ka man sa ngayon, dapat siguraduhin mong maitama iyon para wala kang pagsisisihan. Masaya ang magiging future, `di ba?" payo niya sa lalaki. "Tama ka, hindi pa siguro huli ang lahat para itama ko ang naging kamalian noon." Mas humigpit ang yakap nito sa kaniya.