Message For Your Future Self Novels & Stories

kabado kong sabi habang nakatingin sa kaniya. Napatigil siya sa paglalakad at nilingon ako. "Don't underestimate yourself, Ika. Isipin mo na lang na para rin ‘to sa future mo. Para kapag dumating ang araw, higit pa sa katulong ang makukuha mong trabaho."

“Kailangan mong ibaon sa limot ang lalaking 'yon. Just let him go and move forward!” “I will do it for not myself. I'll do it for my future!”

Pero sa isang bahagi ng isip ko, hindi ko maiwasang isipin ang chat window kagabi. Ang simpleng message niya bago kami mag-log out. “Same time tomorrow? We still have unfinished quests.” Napangiti ako nang bahagya habang nakatingin sa sahig. Mukhang… mapupuyat na naman ako mamaya.

Napangiwi lang ako. “H’wag kang mag-alala, makakabalik ka rin.” Parang nagliwanag ang mata ko sa narinig. “Seryoso ka po ba?” tumango-tango ito. “Oo. But…” “But ano po sir?” “Dahil nagawa mo ng patigilin sa bisyo ang future self mo ay isa na lang ang kailangan mong gawin. Ito ay ang mo magpaalam sa mga taong tumulong sa’yo sa panahong ito. And after that, bumalik ka kung saan ka nagising. Kailangan mong gawin ang ginawa mo noon para makabalik ka.” Napanganga lang ako.

Ganunpaman ay ngumiti na lang siya. “Send ako ng message bukas pagkatapos ng trabaho ko. Pag-isipan mo ang sinabi ko. Hindi mo rin naman kailangang madaliin. Pag-isipan mong mabuti. Hmm?” malambing pang sambit ni Everly na lalong lumapad ang ngiti sa labi niya.

“Lalong mahirap mag-focus nito.” Excited ako para sa bukas kaya masigla akong nagmaneho pauwi sa lumang bahay namin. Habang tumatakbo ang kotse, hindi ko maiwasang ngumiti nang paulit-ulit. Para akong teenager na unang beses nakatanggap ng message galing sa crush niya. “Wear something memorable,” paulit-ulit kong binasa ang text ni Mayor Romulus. Grabe. Kahit simpleng linya lang, may kakaibang epekto. Parang gusto ko tuloy magpalit ng wardrobe bigla.

madiig wika ko rito saka pekeng ngumiti "Malay mo sa Future nasasabi mo ngayon Yan pero Hindi mo sigurado sa mga susunod na araw, buwan o taon." "Whatever you want to believe."tanging tugun ko na lang rito dahil inubos na niya ang Pasensya ko. He's getting to my nerves sarap niyang yakapin ng mahigpit sa leeg. Napailing iling na lang ako saka siya Basta tinalikuran at iniwan kasi kanina pa nag hihintay sila, Kara sakin sa ground maling desisyon talaga ang hindi nag pasama sakanila haytt...

Ngumisi siya habang napapailing bago muling magsalita. “Alam mo, may mga bagay na kailangan mong i-let go. In order for you to move forward. Kailangan ‘yon para maging masaya ka.” “Sana, ganyan rin ako katapang na harapin ang future ko.” “Bakit? Aren’t you happy for what you have right now?”

Umiiyak pa ito kanina habang sinasalaysay ko sa kanya kung anong nangyari sa akin. "Ganun talaga ang buhay. Hindi lahat ng gusto natin ay makukuha natin pero lahat ng mga nangyayari sa atin may rason. Kaya don't take it personally, take it as a challenge so that next time you can rely more on yourself. Make it a weapon for the future, para pagdating ng panahon, alam mo at kaya mo ng ipagtanggol ang sarili."

Saka yung aspeto na na-enjoy mo ba yung pagkadalaga mo. Sa may mga Jowa. Hayaan mo munang makapag-ipon si Jowa ng maayos para nga sa future. At kapag di nakapag-ipon, breakan na yan. Hahaha. Joke lang. Motivate him kung ano nga ba ang naghihintay sa future niyong dalawa. Si Jeff masipag, kahit may tricks pa ngang nalalaman. Atleast kumikilos.