Mga Pang Uri Novels & Stories

Mas masaya siguro kung nakakaalala na siya. NAKARATING NA sila sa bukirin. Namanha siya sa nakita niya. Ang ganda ng paligid. Ang daming mga gulay na nagsisimula nang mamunga. May mga sitaw, may kalabasa, kamatis at mga sibuyas dahon. "This is paradise," aniya dahil sa pagkamangha. "Bahay niyo rin ito, Kajo?" tanong ni Yura.

Hindi nila ito agad na naplano! Base sa sinabi ni Uriah, ang mga babae ay binibiling parang mga bagay at pataasan ng bid ang mga lalaki. Ayaw niyang isipin kung ano ang mangyayari sa kaniya oras na may makabili sa kaniya! Panginoon ko, huwag niyo ho akong pabayaan. Lihim niyang dasal nang siya ay hinihila na papunta sa kung saan ay nakadagdag sa panic niya na wala siyang makita.

Biglang naging usok ang nalusaw na yelo. Ito ang tatlong pangunahing elemento. Sumunod naman ay pinalago ko ang mga halaman sa paligid – ito ang pangalawang antas ng kapangyarihan ng tubig. Ang pagmamanipila sa buhay na maari gamitin sa pagtanim ng halaman at pati rin sa paggamot ng tao. Tumaas sa langit ang mga sanga ng mga puno, ngunit sa pag angat nila ay tinamaan sila ng kidlat – ang pangalawang antas ng hangin. Nagliyab ang tuktok ng malalaking puno, at nahulog ito pabalik sa lupa, ngunit bago pa man ito lumagapak, ay bumuka ang malaking bahagi ng lupa at nilamon ito. Ang pangalawang antas ng apoy ay ang magmanipula sa lupa – ang mga buto ng mundo.

"Anong konek? I mean anong klaseng underground. " "Malamang puro gangster at basagulero ang nanduduon." -Diego nakita ko namang napasapo na lamang s'ya sa kaniyang noo. "Ulol. Ang titinong kausap eh." "May iba't ibang underground ang nandirito sa Pilipinas. Pero mayroong tatlong pinakamalaki't nangunguna sa lahat. Ang Xground, Yground, at Zground. Pili lang ang nakakapasok at nakakaalam nito. Obviously." paliwanag naman ni Kuya Serge.

May mga bahay parin kaming nadadaanan pero mag kakalayo na ang mga ito. Sa buong buhay ko ay ngayon lang ako nakakita ng ganitong kadaming puno. May mga puno ng Narra, Niyog, meron din puno ng Mangga tapos Saging. Hindi ko mapigilang mapangiti dahil buhay na buhay ang kapaligiran. Hindi ko naiwasan na mapapikit para langhapin ang malamig na hangin. Tirik na ang araw pero napakapresko ng hangin.

itinaas ko ang magkabila kong manggas at ikinuyom ko ang aking dalawang kamao habang nakaamba sa kanya. "Stupid. Ang dumi ng iniisip mo. Humiga ako dahil magpapalagay ako sa likuran ko ng eucalytus oil na nasa kamay mo. Masakit ang likod ko dahil sa pagkakabagsak ko kanina, okay?" ani Uriel na tila hindi malaman kung matatawa o maiinis ngunit mas pinili ang huli.

paliwanag ni abuela. Saglit na tumahimik ang paligid, habang hinihintay ko ang pagsasalaysay ng propesiya na sinasabi ni abuela. "Ayon sa mga kanunu-nunuan ng ating angkan. Noong bago pa lamang ang mundo at wala pang mga tao, o kahit na anong nilalang maliban sa dalawa—ang liwanag at kadiliman. Nag-isang dibdib sila at ang bunga ng pagmamahalang iyon ay ang supling na tinawag nilang hangin. Ang hangin na s'yang magbibigay kapayapaan sa naglalabang kapangyarihan ng liwanag at kadiliman. Ang pangalawa ay ang biyaya. Bibiyayaan nito ang lupa upang maging mayabong ang mga tanim, magkakaroon ng buhay ang lupa at magiging masagana. Ang pangatlo ay ang tubig upang tulungan ang biyaya na yumabong. A

hindi inaasahang sagot ng Binibini na siyang ikinagulat naman ni mang Ambo. Ang mga purong itim na hayop ay karaniwang pinapapatay o ikinukulong na lamang sa isang maliit na kulungan dahil sa sila’y pinaniniwalaang nagdadala ng kamalasan. “M-Mayroon po, Señorita. Dito po sa gawing ito.”

Papunta din ito sa pinanggalingan ng putok at ng makita ito ng babaeng kalaban n'ya ay mabilis itong tumakbo paalis para unahan si Zuri. At ng makita n'ya ito ay hindi na s'ya nagpatumpik-tumpik pa. Mabilis din s'yang kumilos at tumakbo para habulin ito hanggang sa pareho nilang narating ang isang planta ng ice kung saan ay ginagawa ang mga yelo na ginagamit sa mga isda at mga karne na ibinebenta sa wet market na naroon at para sa pang export na rin.

maiyak-iyak na wika ko habang nakatingin sa apoy na binubuo ng mga Larka. Ang Larka Kambal ay isang uri ng mga nilalang na may ibat-ibang kulay ang dugo sila ay kalahating Bampira, Duwende at iba pa kaya sila tinawag na Larka sapagkat nakakatakot ang kanilang mga itsura. Ang sinusunod lamang nila ay mga Sangre Bampira o ang mga Larka Sangre sa kadahilanang makapangyarihan sila at ang mga katulad naman namin ang titrato nilang mga pagkain.