Mga Tauhan Sa Ang Ama นิยาย & เรื่องราว

Napakaamo kasi ng mukha nito. “Ang gusto kong malaman ay kung paano napabilang sa grupo niyo ang Papa ko, at kung ano nga ba ang nangyari sa kanya.” “Isa ang iyong ama sa mga pinakaunang miyembro ng Merciless. Hindi pa man niya nakikilala ang iyong ina ay kasapi na siya ng grupo.” Kaya naman pala ganoon na lang ang pagmamahal ng ama sa trabaho nito.

SHAINA "Umagang-umaga ay nakanguso ka, anak," sabi ni mama sa akin habang nagkakape kami. Kaalis pa lang ng mga kapatid ko sa bahay para pumasok sila sa eskuwela. Nakanguso nga ako dahil malungkot ako. Nami-miss ko lang kasi si Jacob. Napanaginipan ko pa naman siya kagabi na pakakasalan na raw niya si Isabel kaya nagising na lang ako na may luha nang tumutulo sa mga mata ko.

Mali, isa sa mga tauhan na aking ama. Nakita ko na siya... Marahan akong naupo sa isang sanga ng kahoy, habang hinahanap ang tauhan na yun. Ng matagpuan ng isip ko... Kwago. Nagbabantay lang ito...na para sa kaligtasan ni Kiara. Bakit???... Biglang may tumapik sa balikat ko. Di ko nilingon dahil... "Kasing amoy ng dugo niya ang iyong ina Jin."

boses na lamang na aking narinig na mag bigay excitement sa aking puso na kina-lingon ko naman laking tuwa ko na lamang na makita si Taurus. "Taurus," tawag ko sa pangalan na lalo itong gumwapo sa suot nitong uniforme. Ewan ko ba, kong bakit kinilig na lang ako bigla na makita siya. "Good morning din Hijo," bati ni Mama. "Halika, sabayan mo kaming kumain ng agahan ngayon," aya na lamang ni Mama na kahit ang mga magulang ko, gustong-gusto si Taurus.

Nagpakawala ng mahabang hininga si Thomas at mariing sinabi, “Si Nelson Mayo ang aking ama.” Ama? Siya ba talaga ang ama niya?! Si Angus ay lubos na natulala. Ang kanyang mga nakaraang pagpapalagay ay sapat na matapang, ngunit sino ang nakakaalam na ang mga biro ng Diyos ay mas matapang? Hindi ba ito ay isang bit masyadong maraming pagkakataon?

Kitang kita ko ang apoy sa kan'yang mga mata. "Ten billion, dahil kung hindi, susunod ka sa ama mong tanga." Lalo akong nainis. "Tanga?! Tanga rin kayong lahat! Kahit pa isiwalat n'yo ang mga kasakiman ng aking ama, wala na akong pakialam!"

tanong ko at tumingin ako sa kinalakihan kong mga magulang. Hindi ko alam kung dapat ba akong maniwala o baka na ginu-good time nila ako? Pwes, hindi nakakatuwa, kilala ko ang tunay kong ama! Alam na alam ko ang itsura nito, ang taas, tindig at boses nito. Kaya paanong siya ang tunay kong ama? "Ziah, anak..." umiiyak na sambit ni Mama.

Nagkatinginan tuloy kaming tatlong magkakapatid. “Mahal ko kayong lahat. Nagkamali man kayong dalawa noon, alam kong natuto ka na. Si Klein na lang ang babantayan ko,” banggit ni Ama kaya tumikhim ako. Tang ina. Naalala ko na naman. Nakakapangilabot. “Pabalikin niyo na si Klein. Gusto ko siyang makausap,” maawtoritadong utos ni Ama at saka siya umalis sa hapag-kainan.

Her words sliced ​​through the air like a knife. "Tama na!" Sumingit ako, tumaas sa aking mga paa, ang aking pasensya ay umabot sa limitasyon nito. "Andrew!" Ang mahigpit na tawag ni Maama ay bingi dahil ayaw kong hayaang lasonin pa ng mga nakakalasong salita ni Amanda ang aming pamilya.

“Huminto akong sumagot. Huminto siyang subukan. Apat na taon na iyon.” Iniikot-ikot ni Lila ang tasa sa mga kamay. “At ngayon nandito ako. K********t ang ama niya. Natutulog sa kama ng ama niya. Suot ang damit na binili sa kanya ng ama niya.”