Mga Tauhan Sa Ang Ama Novels & Stories

"Sophia, sabihin mong mali ako, pakiusap sabihin mong mali ako." "Hindi ko alam kung ano ang—" "Ang iyong ama-ama." Pabulong ang kanyang boses ngunit tumama ito sa akin na parang tren. "K********t mo ang iyong ama-ama." Nanigas ako—huminto ang puso ko. "Ano? Hindi, iyan ay baliw—"

Hey guys we are here sigaw ni Aquiles. Masayang kumakain ang mga anak ko Lalo na ang Ama Nila na panay ang ngiti, puno ng Tawanan ang dine in Table dahil sa kaligayahan ng mag Ama ko. Hey Guys we are going home na Para Makapagpahinga kayo sambit ko sa kanila.

There are two separate beds at dahil tinuruan ko na maging independent sila ay iba ang kwarto ko. Nakarinig ako ng ingay sa baba kaya naman agad kong tinawag ang kambal para bumaba dahil nandito na sila Mama. “Mamita!” excited na yumakap ang dalawa kay Mama. Nakaupo ito sa wheelchair at masayang inilahad ang kamay sa dalawa “My Angels! Mamita missed you so much!” ani Mama “We missed you to Mamita! Are you okay now? Are we going home now?”tanong ni Maegan

tawag ko agad sa ama. Ang weird ng panaginip ko. Magkasama kaming apat– sina Mama, Papa, ako at.. Thea. Ang saya namin doon. Para kaming katulad ng dati na walang iniintindi kun'di ang mga magagandang alaala namin. "Adrielle!" Boses iyon ni Tiyang Nene. Agad akong lumabas ang at umiiyak na tiyahin ang naghihitay sa akin sa baba.

sagot ni papa na ikinatawa namin nang bahagya. Ang cold, masungit at isa sa pinakamakapangyarihang tao sa mundo ay napapasunod ng isang babae. — — — Lumipas ang oras at dumating na ang pinakahinihintay naming lahat. “Good afternoon everyone! Thank you so much for being here today. We’re very grateful na kasama namin kayo sa isang espesyal na moment para kina Mommy Amarie at Daddy Rhevan,” masiglang bungad ng host.

“Ano’ng nangyayari dito?” Halos lumundag na ako sa gulat at biglang napalayo kay Mama. Ngunit hinatak ulit ako ni Mama at itinago sa likuran niya. Pinunasan ko ang mga mata ko at tiningnan si Rodrigo. Kabababa pa lang niya mula sa kotse at naglalakad na papalapit sa amin. Doon ko lang din napansin na may pitong tao ang kasama ni Mama. Tatlong lalake at dalawang babae na may pare-parehas na suot. Ang dalawa pang lalake ay sila Tito na kapatid ni Mama.

Sabi ni Amara “Okay lang! Alam na din naman ng lahat yun ang mama ko lang ang tanging tao na hindi naniniwala sakin ng malaman niya yun ako pa ang sinisi niya inakit ko daw yung stepdad ko pero hindi yun totoo.” Ang sagot ko sa kanila.

Mayamaya'y naramdaman na lang niya ang isang magaan at kakaibang enerhiya na kadalasan nadadama niya kapag magpapakita ang pinakamataas sa lahat--- Ang ama ng lumikha sa lahat. Hindi nga siya nagkamali dahil, unti-unti'y isang puting liwanag ang bumaba mula sa langit at tuluyang nagkahugis tao. "Kamusta ka aking anak?"magaan nitong pangangamusta sa kanya na tila siya'y idinuduyan sa gaan ng tinig ng kausap. "Maayos naman ako Ama, ano ang dahilan at ika'y bumaba pa rito?"tanong ng dalaga.

Peace/Adik HANGGANG sa makauwi kami sa kanya kanya naming bahay ni Cita ay dala ko pa rin ang kaba. Pero yung kaba ko nag a-upgrade at hindi pa rin nawawala. Sumakit na nga lang yung mata ko kakairap kay Cita habang sinsabi niya kung gaano daw ka exciting yung nangyari sa amin ngayong araw.

katuwiran ng kapatid niyang lalaki. "Shut up, Roman! Wala kang alam sa lahat ng pinagdaanan namin ni Mommy, dahil katulad nitong magaling mong ama . . . namuhay ka nang masagana! Huwag mo akong diktahan sa kung ano ang dapat na maramdaman ko!"