Mi Último Adiós Tagalog Mga Nobela at Kwento

Na lalong nagpabilis ng pintig ng kaniyang puso. Ano ang ibig sabihin ng Tita niya? Na maari siyang magkagusto sa estrangherong may mala-asul ang mata? "No Tita, mark my word!" Tinitigan siya nito ng matagal bago muling ipinagpatuloy ang pag-alis. Nagpapatawa ba ito. Tawa lang niya, ngunit bakit pakiramdam niya tila mabuway ang kaniyang pagkakasabi.

sa huling sandali. Hindi ko alam Kung gaano nagtagal Yung labi nya doon... Basta nakita ko nalang Yung unti unting paglayo nya... "Mahal Kita" His last word before leaving me.. Para akong tinutusok habang pinapanood syang naglakad papalayo.... This is real Yanna ... He won't bother you anymore....you won't feel his presence anymore.... Napa hawak ako sa dibdib ko...

Tinanggal ko iyon sa kamay ko at tinapon kung saan. Damn this illnes! Sana hindi na lang ako binuhay kung papahirapan lang din naman ako. Does the pain has no ending? Ending my life doesn't as well. I will not come to death, I will let death come to me. "DADA!" Iyon ang huling narinig ko bago ako mawalan ng malay. 'K-kuya'

Sa huling pagkakataon, ako na mismo ang humalik rito at kitang-kita ko ang gulat sa kanyang mga mata. Marahan akong pumikit at ninanamnam ang huling pagkakataon na magkadikit ang aming mga labi. Siguro nga ito na ang huli, siguro nga walang pagkakataon na mayroong para sa aming dalawa. "Goodbye, M-Maxine. I hope, you'll get better and find a man who can make you heart happy." Iyon ang paulit-ulit na salita nito ang namumutawi sa aking isipan. Sa huling pagkakataon. Nanatili akong mag-isa, siguro nga ito na rin ang huli naming pagkikita.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi. Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos. "That's how you say goodbye to your husband."

Sa tingin ko ay paalis na ito ngayon. "Bea, i need to go now. Puwede ba ako humingi ng pabor sayo?" Tanong niya sa akin. "Anong pabor?" Tanong ko sa kanya sabay lingon. "Can i hug for the last time?" Malungkot na tanong niya sa akin. "Aalis ka ba? Saan ka pupunta?" Naguguluhang tanong ko. "May pupuntahan lang ako at matatagalan akong bumalik," sagot niya sa akin.

Hindi ko alam kung panaginip o totoo ito pero umaasa akong totoo. The last sentence I've heard from her is "magpakatatag ka anak. Malalagpasan natin ang lahat. Hindi man tayo magkasama ngayon, magkakasama naman tayo balang araw sa tamang tinakda ng Panginoon. Sa ngayon ay sumunod ka muna sakanila para sa ikabubuti mo. Pangako, babalik ako at babawiin kita sakanila. Mahal na mahal kita anak." At malamig na haplos ang naramdaman ko bago ako nawalan ng malay.

Tumayo siya tsaka tumingala upang pigilan ang nag-babadyang pag-tulo ng luha “You become one of my best friend Zack. One of the best person I ever had in my life. One of the person I care the most, Even in your last breath I didn't get a chance to say these words. But I want you to know that I love you Zack. Maybe not as a man but as someone important to me, sometime that I considered as one of my family. Wherever you are, I hope that you are happy. Because I will try my best to live a happy life even though it's not that easy.” Malungkot siyang ngumiti “I'm so thankful that I met you, Goodbye Zack. I will definitely miss you.” Mahina niyang sambit at sa huling pagkakataon ay sinulyapan niya

Farewell We used to be frightened and scared to try Of things we don't really understand why We laugh for a moment and start to cry We were crazy Now that the end is already here We reminisce 'bout old yells and cheers Even if our last hurrahs were never clear Habang sabay-sabay namin itong kinakanta hindi ko maiwasan na maluha dahil sa mga daming nangyari sa amin, still nandito kami at haharapin ang bagong bukas ulit na naghihintay sa amin dahil sa wakas nakalagpas na kami sa ikalawang hakbang.