Million Knives の小説・ストーリー

sabi niya saka naglakad siya bigla papasok sa isang kwarto. Muli kong nilibot ang mata ko sa malawak sa living room. And I suddenly gasped when I saw a lot of knives in the wall. Iba't-ibang klase ng mga kutsilyo na palaging nakikita sa mga palabas na ginagamit ng japanese ninjas. I even saw a long sword. Napalunok ako saka dahan-dahan na tumayo para lapitan ang mga 'yon. Dahan-dahan kong hinawakan ang matatalim na kutsilyo.

Naging iba ang mga bagay sa kanyang inaasahan. Hindi niya namalayan na si Griffin, ang God of knives ay hindi lamang may napakahusay na kasanayan sa pagluluto, ngunit nakatanggap din sila ng maraming pansin dahil nagbigay siya ng perpektong kasiyahan sa audiovisual. Isa lang ang braso ni Griffin, ngunit nakakalaro pa rin niya ang mga kutsilyo at ito ay kaakit- akit.

Kinalikot ni Finn ang kanyang butterfly knife sa The Dynasty. Sa isip niya, sapat na ang dalawang alipores na pinadala niya para ilabas si Frank. Ngunit kahit na siya ay nakakaramdam ng kasiyahan, isang malakas na kalabog ang umalingawngaw! Ang mga pintuan sa harap ng bar ay biglang sinipa, at isang malaking grupo ng mga armadong lalaki ang sumugod sa gusali!

Naka attend na siya noon sa isang auction dahil sa mommy niya pero sa pagkakaalala niya hindi naman ganito! “The Qianlong Imperial hunting knife was the first to sell for more than $1 million, fetching $1.24 million at Sotheby's auction house in 2009. His Imperial hunting knife has a blade made of coral, turquoise, and gold, all of which add to its high value,” pagpapaliwanag ng emcee habang minomodel ng nakabikini lang na babae yung imperial hunting knife.

Dun sa training area na ginamit namin ni Heinz lima lang. Sa kabilang gilid naman ay nakahilira ang iba't-ibang uri ng kutsilyo, kung tawagin ng iba dagger. May mga kunai, pana, katana at glaive pa. At sa gitna, isang malaking foam na nakalatag sa sahig kung saan magmanu-mano ang magkakalaban. "What are you waiting for? Let's begin." Bigla nalang niya akong sinunggaban dahilan ng pagkakatalsik ko.

Ang mga mamahaling chandeliers na dati ay nagbibigay ng gintong liwanag ay ngayon ay basag-basag, nagbibigay ng malamig at patay-sinding anino sa bawat sulok. ​Nakatayo si Lucas sa dulo ng hagdan, duguan ang braso at mabilis ang paghinga. Ang kaniyang Glock 19 ay wala nang bala, kaya ngayon ay hawak niya ang isang combat knife. Sa harap niya, tatlong mercenaries na naka-all black tactical gear ang dahan-dahang lumalapit.

Saka niya ibinato lahat ng kutsilyo na hawak niya na bigla nalang lumitaw sa mga kamay niya. Yeah knives. A hundred of knives. Damn it! Mabilis ko iyong iniwasan. How is it even possible! I don't understand it. Not at all. K*ngina talaga. Wag lang akong magkakasugat because if I do, darn you bitch. I won't hesitate to k*ll you! I dont care if you have a magic or whatever you call it! Nitong nakaraang araw lang ay grabe ang inis ko tungkol sa mga walang kwentang bagay na pinagsasabi nila. But here I am. I didn't know such thing exist.

Nalaglag nalang ako panga ko sa tumambad sa akin. Rows upon rows of weaponry lined the walls—handguns, rifles, submachine guns—lahat naka-display na parang private arsenal. The metal racks gleamed under the fluorescent lights, emphasizing just how many deadly tools were stored here. On one side, neatly stacked ang mga kahon ng bala, some of them open, revealing bullets packed in tight rows.